tag:blogger.com,1999:blog-12100317855254169002012-01-23T10:20:03.908-08:00శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.comBlogger1601100tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-32207086522863614702012-01-23T10:00:00.000-08:002012-01-23T10:20:03.960-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-9Jfdx1AQ9_c/Tx2j39yxPEI/AAAAAAAAAsY/UJ5SQyop8nc/s1600/joy.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9Jfdx1AQ9_c/Tx2j39yxPEI/AAAAAAAAAsY/UJ5SQyop8nc/s320/joy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700892885196553282" border="0" /></a><br /><br /><br />ఏదేదో ఏదో ఏదో ..<br />ఏమని ఆమెని<br />వర్ణించ వర్ణము లేదు ..<br />వెల్లువల ఆమని ..<br /><br />సమయానికి సమయం తెలియదే<br />ధ్యాసకింక విడుదలే లేదులే<br />ఇదెలా..?<br /><br />ఒక్క చూపు చంపేస్తోంది<br />ఒక్క మాట బ్రతికిస్తోంది..<br />ఒక్కో క్షణమెలా జీవితమైనదో..?<br /><br />హృదయపు కదలని కదలిక<br />బడలిక ఎరుగని పరుగులు మొదలిక..<br />ఆగిపోయిన కాలంలో అడుగుల మొదలు ఎలాగో?<br /><br />నాకు నేను లేనని తెలిసి <br />ఆమె, నేను లేమని తెలిసి<br />ఉన్న మేమెలా .. మనం అని.. ఎలా ? తెలుసుకున్నామో ..?<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3220708652286361470?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-47513493433967530362012-01-05T10:16:00.000-08:002012-01-05T10:21:06.648-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-4Xbj41TI1tc/TwXpGxLhvEI/AAAAAAAAAsM/aX1KkE4AJP4/s1600/23.bmp"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 229px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-4Xbj41TI1tc/TwXpGxLhvEI/AAAAAAAAAsM/aX1KkE4AJP4/s320/23.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694213606370032706" border="0" /></a><br /><br />మబ్బులు చిక్కి పోయి..<br />ఆకాశంలో రంగులు మారుతున్నాయి..<br />అలసిన వర్షం విశ్రాంతి తీసుకుంటోంది..<br />అప్పుడప్పుడే బయటకొస్తున్న సూర్యుడి వెలుతురు కళ్ళను గుచ్చుతోంది.<br /><br />గాలి బరువెక్కి ..<br />చలిని కదలనివ్వడం లేదు..<br />వాతావరణం ఒక పరిమళాన్ని అద్దుకుంది..<br />అటు ఇటు గా.. ఏదో ఒక ఆవిరి ఊపిరి కదలికలని బయట పెడుతోంది..<br /><br />ఓ చిన్న మొలక మీద మిగిలిన ఆఖరి నీటి చుక్క..<br /> ముత్యం లాగ మెరుస్తోంది..<br />ప్రపంచం లో మిగిలిన విలువైన ఖజానా ఇదే అన్న అనుమానం వచ్చేట్టు!<br /><br />వాన వచ్చి ప్రవహించిన నేల..<br />మట్టిలో ఒక అచ్చువేసింది..<br />ఇదే విశ్వాన్ని దర్శింపజేసే గొప్ప చిత్ర రాజమేదో చూపిస్తున్నట్టు!<br /><br />అక్కడక్కడ నిలిచిపోయిన నీటి చుక్కలు ఒక చోట చేరి..<br />పైనున్న ఆకాశాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయి..<br />ఎక్కడైనా ఇంత కన్నా.. అందమైన పగిలిన అద్దం దొరకదేమో!<br /><br />సన్నటి.. చల్లని నీటి తుంపరలు..<br />ఒక మృదువైన వెచ్చని స్పర్శను గురుతుకు తెస్తున్నాయి..<br />అనేకానేక మార్లు అందే .. ప్రియురాలి మొదటి ముద్దు బహుశా ఇదే కావచ్చు !<br /><br />నేల మీద మెరుపులు..<br />నీటి అడుగుల చప్పుళ్ళు..<br />తయారు చేయని అత్తరు వాసన..<br />అలజడిలో ఒక ఆనందం..<br />ఎంత గొప్పది ఈ సన్నివేశం.. ?!<br />దర్శకుడా నీకు జోహార్లు..<br />నన్ను ప్రేక్షకుడిని చేసినందుకు నీకు నా కృతజ్ఞతలు..<br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4751349343396753036?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-25676866102102493802011-12-28T16:08:00.000-08:002011-12-28T16:32:18.600-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-oP6C-zeOof0/Tvuznt_17jI/AAAAAAAAAsA/2dD9D7hqdSU/s1600/1234.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 282px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-oP6C-zeOof0/Tvuznt_17jI/AAAAAAAAAsA/2dD9D7hqdSU/s320/1234.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691340049056394802" border="0" /></a><br /><br /><br /><span></span><br />నిశ్శబ్దం పరుచుకు పోయింది..<br />ఒక శవం పుట్టినట్టు..<br />లోపల చలనం లేనట్టు..<br />ఒక లోకం చలించనట్టు..<br />ఒక రాత్రిని ఒక రాతిరి కమ్మేసినట్టు..<br /><br />శబ్దం ఓపిక పోసుకుంటోంది..<br />ఒక అణచివేతను అడ్డుకున్నట్టు..<br />లోతున అలజడి రేగినట్టు..<br />ఒక లోయన రాయిని విసిరినట్టు..<br />ఒక కదలికను కదిలించినట్టు..<br /><br />ఎలాగో అంతర్గతం బయటపడుతోంది..<br />ఒక యుద్ధం ఆగి ఆగి జరుగుతున్నట్టు..<br />సూర్య చంద్రులు వచ్చి వెడుతున్నట్టు..<br />ఒక దూరం దూరమవుతున్నట్టు..<br />ఒక సగంతో ఒక సగం సరిపడుతున్నట్టు ..<br /><br />ఒక మౌనం..<br />ఒక మాట..<br />ఒక భావన..<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2567686610210249380?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-46664315130239487782011-12-27T09:28:00.000-08:002011-12-27T09:56:20.369-08:00ఉదయం అలారం మోగుతోంది.. మోగింది.. మళ్ళీ మోగింది.. 3.00 కి .. 3.30 కి .. 4.00 కి.. <b><span style="font-size:130%;"><br /><br />నోట్..</span> </b>ఈ గడియారం లో టైం చూడ కండి<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-UxnxxQplpvI/TvoC45WJqSI/AAAAAAAAAqs/-l3apSNqfP8/s1600/alarm-clock.png"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-UxnxxQplpvI/TvoC45WJqSI/AAAAAAAAAqs/-l3apSNqfP8/s320/alarm-clock.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690864255625701666" border="0" /></a><br /><br />నేను నిద్ర లేచి మళ్ళీ పడుకున్నాను.. విపరీతమైన చలి.. అలసిపోయి పచ్చడి అయి పోయిన మనిషి ఏమీ అడగడు.. ఒక్క నిద్ర తప్ప.. నేనూ అదే సర్కిల్ లో మూవ్ అవుతున్నాను..కానీ లోపల బుద్ది చెపుతోంది.. నువ్వు ఇక్కడ ఈ హోటల్ లో అసహ్యమైన పరిస్థితులలో ..రెస్టు తీసుకోవడానికి కాదు.. వచ్చింది.. నీకు వేరే పని ఉంది అంటూ నిద్ర లేపేసింది..<br /><br />లేచి లైట్ ఆన్ చేసాను.. పెద్ద వెలుతురు ఏమీ లేదు.. ఏదో ఉన్న వస్తువులు చూడడానికి కొంచెం కళ్ళను చిట్లించి ఉపయోగించాల్సి వచ్చింది..<br />రాత్రి సరిగా కనపడలేదు (చూడలేదు అనడం కరెక్ట్ ఏమో!).. గోడకి రంగులు వెలిసిపోయాయి.. కొన్ని సంవత్సరాలయి ఉంటుంది ఇవి వేసి.. నేనిచ్చిన ఒక పూట రెంటు తో రెండు సార్లు వెయ్యొచ్చు రంగులు ఇక్కడ... వీడి కమర్షియలిసం మండిపోనూ.. టీవీ వైరు తెగి పోయి ప్లగ్గు పక్కన ఉరి తీసిన శవంలా వేలాడుతోంది.. ఒక ఎర్ర వయిరు ఒక నల్ల వయిరు.. నాలిక బయట పెట్టి భయంకరంగా ఉన్నాయి.. దానికి ఎక్కడా ఒక కేబుల్ లైను కనెక్టు అయినట్టు కనిపించలేదు..ఆ టీవీ కి remote కూడా లేదు.. దాని కింద నా బాగ్ పెట్టి ఉన్న ఒక ఎరేంజ్మెంట్ ఉంది.. ఒక పక్కన దులపని షెల్ఫ్ కూడా ఉంది. అందులో ఒక సాలీడు ఫ్యామిలీ .. వై ఆర్ యు డిస్టర్బింగ్ అస్ అన్నట్టుగా చూస్తున్నాయి.. వాటికి opposite లో ఒక టెలిఫోన్ .. అది యాన్టిక్ పీసు.. తరువాత ఆ బెడ్ .. ఇప్పుడు దాని గురించి రాయక పోవడమే మంచిది..<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wu2kyOh10NU/TvoC5qdKWnI/AAAAAAAAArM/m20IaikMLys/s1600/4.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 270px; height: 187px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wu2kyOh10NU/TvoC5qdKWnI/AAAAAAAAArM/m20IaikMLys/s320/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690864268808444530" border="0" /></a><br /><br />తరువాత స్నానానికి ఒక సోప్ ఇచ్చాడు.. దాన్ని సోప్ అంటారా????? అర చేతికి పావు సైజు కూడా లేదు... ఓ లావు పాటి మనిషి అర డజను సార్లు స్నానం చేసినా కూడా ఒక మామూలు సబ్బు ఈ సైజుకు రాదు.. దానికి పెద్ద పెట్టె లో పేకింగు ఒకటీ..!!! అదీ అంతంత సౌందర్యం గానే ఉంది.. ఇక సౌందర్యాల గురించి సౌకర్యాల గురించి పట్టించుకో కూడదని గట్టి నిర్ణయం తీసుకుని..గబాల్న చన్నీళ్ళు స్నానం చెయ్యడానికి పరిగెత్తాను..<br /><br />చక చక రెడీ అయి దేవుడికి దణ్ణం పెట్టుకుని..అందం గా తయారయి (అనుకుని) .. మూడో అంతస్తు నుండీ మెట్లు దిగాను.. అందరూ పడుకుని ఉన్నారు.. మార్నింగ్ 6 .00 అవుతోంది.. ఇలా నిద్ర పోయి ఎంత కాలం అయ్యింది.??? ఒక్క సారి నా మీద నాకే జాలేసింది.. లగేజీ రిసెప్షన్లో పెట్టి.. ఇక వచ్చిన పనికి బయటకు బయలు దేరాను..<br /><br />వీధిలో చీకటి.. పొద్దున్న ఆరు అయినా ఇంకా సూర్య భగవానుడు ముంబై లో ఫ్లయిటు దిగలేదు.. ఆయన కూడా ఎయిర్ ఇండియా ఎక్కుంటారు.. ఆటో ఎక్కడ దొరుకుతుందా అని వెతుకుంటూ వెళ్తుంటే.. వీధిలో చక్కగా నిద్ర పోతున్న కుక్కలు కనపడి.. నీకు మాకున్న సుఖం కూడా లేదు అని వెక్కిరించి.. (బావ్ బావ్ అని..) మళ్ళీ నిద్రకు ఉపక్రమించాయి... వాటికి నా మీద ఉన్న జాలిలో పావు వంతు కూడా మా మేనేజర్కి నా మీద లేదు.. అది నా ఆలోచన.. <span>అనుమానం</span>.. <span style="font-size:130%;">నమ్మకం.</span>.<span style="font-size:6;"> నిజం..</span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5TaZt2gKRJU/TvoC5X8UpwI/AAAAAAAAArE/Fy-_1FXGdf0/s1600/3.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5TaZt2gKRJU/TvoC5X8UpwI/AAAAAAAAArE/Fy-_1FXGdf0/s320/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690864263838869250" border="0" /></a><br /><br />కొంచెం దూరం నడిచాక ఒక ఆటో దొరికింది..<br />"బయ్యా బాంద్రా కుర్లా కాంప్లెక్స్ కో జానాహే.." - అడిగాను ఆటో అతన్ని..<br />"బైటో జాయేంగే.." కాన్ఫిడెంట్ గా అన్నాడు..<br /><br />ఒక రెండు నిమిషాలు అయ్యాక..<br />"కిత్నా టయిం లగేగా.. జానేకేలియే..?" అని అడిగాను..<br />"కహా జానా హే." అన్నాడు..<br />"బోలా నా.. బాంద్రా కుర్లా కాంప్లెక్స్ " - సమాధానం చెప్పటం నా వంతు అయ్యింది..<br />"ఇదర్ హీ హే...జాసక్తే హే.. జల్దీ " - అన్నాడు.<br />నాకు "వీడు తేడా.. (నేను బకరా..)" అనే ఆలోచన.. <span>అనుమానం</span>.. <span style="font-size:130%;">నమ్మకం.</span>.<span style="font-size:6;"> </span>ఒకే సారి కలిగాయి అతని మీద.. వాటిని <span style="font-size:6;">నిజం..</span> చేస్తూ.. టప్పని ఆపేసాడు..<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-O-U7dtXCEuY/TvoC5KPjiVI/AAAAAAAAAq0/uDHT5e6Lsu4/s1600/2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 260px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-O-U7dtXCEuY/TvoC5KPjiVI/AAAAAAAAAq0/uDHT5e6Lsu4/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690864260161440082" border="0" /></a><br /><br />ఏమైంది ? - అడిగాను..<br />నేను వేరే రూట్ లో వెళ్ళాలి. "ఇక్కడి నుండీ మీకు వేరే ఆటో దొరుకుతుంది.." అని చెప్పి డబ్బులు నొక్కేసి వెళ్ళిపోయాడు..<br /><br />నేను వెళ్ళ వలసిన చోటికి తీసుకు వెళ్ళడం మానేసి.. వాడు వెళ్ళే దారిలో నన్ను దింపేసాడు ... వావ్.. day started .. సరే.. ఇంకో ఆటో తీసుకుని ముంబై US Consulate కి వెళ్ళాను.. అక్కడ పెద్ద లైను..ఇంత మందీ అమెరికా వెళ్ళడానికేనా ? అందరూ టిప్ టాప్ గా తయారయి.. పొద్దున్నే వచ్చేసారు.. వివాహ వేదికలలో అమ్మాయిల కోసం అబ్బాయిలు వచ్చినట్టు.. ఆ లైన్ అంత పొడుగు ఉంది ఏంటి..? ఈ గుంపులో కేవలం వీసా అప్ప్లయి చేసే వాళ్ళే కాదు.. వాళ్ళ బంధువులు.. పక్కింటి వాళ్ళు.. అమ్మమ్మలు తాతయ్యలు.. పిల్లలకి వాళ్ళ అమ్మ నాన్న.. పెళ్లి కానీ వాళ్ళకి వాళ్ళ ..... అందరూ వచ్చి నుంచున్నారు. ఇక్కడ టీ కొట్టు వాడిని చూస్తే నాకు కొంచెం కుళ్ళు వచ్చింది.. నా మంత్లీ శాలరీ ఈజీగా వాడో వారం లో కవర్ చేసేస్తాడు..లాగుంది.. అయినా నాలో ఒక మెరుపు లాంటి..అయిడియ వచ్చింది. ఉద్యోగం వదిలేసి.. ఇక్కడ ఒక బడ్డీ కొట్టు .. పాన్ డబ్బా పెట్టుకుంటే.. early గా లైఫ్ లో రిటైర్ అయిపోవచ్చని.. ఇంతలో వెనక వాడు పద పద అని కదలని లైన్ లో నను ముందుకు తోసే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.. ఎప్పుడైనా చదువు కున్న మూర్కులను ఎక్కువగా ఒక్క సారిగా చూడాలని పిస్తే ఇక్కడికి వచ్చేయచ్చు..<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iJlUSKeBH9w/TvoC5ougtVI/AAAAAAAAArY/gKoUUH4te6c/s1600/5.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 274px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-iJlUSKeBH9w/TvoC5ougtVI/AAAAAAAAArY/gKoUUH4te6c/s320/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690864268344341842" border="0" /></a><br /><br />పొద్దున్నే పళ్ళు తోముకోవడం రాదు కానీ... వీసా కోసం ప్రతి ఒక్కళ్ళూ పరిగెత్తుకొని వచ్చేసారు. పెద్ద పెద్ద అయిడియాలు !!! ఏం చెయ్యలా.. ఎక్కడెక్కడ తిరగాలా అని.. చర్చలు.. వెళ్ళేది కంపనీ పని అని ఒక్కడికీ ధ్యాస లేదు.. ఇదేదో విహార యాత్ర లాగుంది వాళ్లకి.. నాకేమో చిరాగ్గా ఉంది..నాకు నచ్చనివి మూడు..<br /><br />ఒకటి : అప్లికేషన్లు ఫిల్ చేయడం<br />రెండు: లయిన్లో వెయిటింగ్ చెయ్యడం<br />మూడు : ప్రయాణం చెయ్యడం..<br /><br />ఇప్పుడు ఈ మూడు నాకు మా కంపనీ వాళ్ళు పేకేజీ కింద ఇచ్చి పండగ చేసుకోమన్నారు.... ముందు ఎంత లైను ఉన్నది అని చూడకుండా.. వెనక ఎంత మంది ఉన్నారని చూసి నన్ను స్వాంతన పరచుకుంటూ.. మొత్తానికి లోపలి వెళ్ళాను.. నేను.. అనుకున్న దానికన్నా చాలా తొందరగా పని అయిపోయేటప్పటికి.. నేను మరో బిల్డింగ్కు మరో బిల్డింగ్కు కి.. తిరిగి.. పని పూర్తి కాకుండా... హోటల్ కు వెనుకకు వచ్చేసాను.. పని ఎందుకు కాలేదు అని చెప్పాల్సి వస్తే కొంత మంది గురించి నిజాలు రాయాలి. అలాంటివి పబ్లిగ్గా రాయక పోతే నేను సేఫ్ గా ఉంటాను.. ఇక్కడ మరో మాట చెప్పాలి.. US Consulate లో మనుషుల కన్నా.. నేను దిగిన హోటల్ ఓనర్ చాలా మంచి మనిషి (ఇతని గురించి మీకు ఆల్రెడీ అవగాహన ఉన్నదని నమ్ముతున్నాను.. లేని యెడల పైనుండీ మళ్ళీ చదవండి..).<br /><br />హోటల్ కు వచ్చి కూలబడ్డాను.. బట్టలు సర్దుకుని.. మా travelling agent కి ఓ నాలుగు సార్లు కాల్ చేశాను.. మూడు సార్లు వాళ్ళ ఆవిడ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి .. ఆయన పక్కనే ఉన్నారు. కాసేపాగి ఫోన్ చెయ్యమని చెప్పి పెట్టేసింది.. ఇంతలో నలభై missed కాల్స్ .. ఎవరా అని చూస్తే .. రియల్ ఎస్టేట్ వెంకట రావ్.. పోనీలే అని ఫోన్ చేస్తే. నా బాలన్సు మొత్తం ఊదేసే దాకా మాట్లాడాడు.. మీరు బడ్జెట్ చేంజ్ చెయ్యాలి సార్.. మీరు లొకేషన్ మారాలి సార్.. మీరు అపార్ట్మెంట్ అయినా adjust అవ్వాలి సార్.. permissions దేముంది సార్. మీరు దిగింతరువాత వచ్చేస్తాయి.. ముందు మాత్రం payment ఇచ్చేయాలి.. అని ఏవేవో చెప్పి తను entertain అయ్యి.. ఫోన్ పెట్టేసాడు..<br /><br />ఇంతలో మా agent ఫ్రీ అయ్యి.. నాకు కాల్ చేసాడు.. నేను చెప్పడం మొదలు పెట్టాను..ఏం లేదండి.. మిమ్మల్ని disturb చేసాను ఏమనుకోవద్దు.. రాత్రి 8 .50 ఫ్లైటు హైదరాబాద్ కి బుక్ చేసారు కదా.. ఏమైనా ప్రీ పోన్ చేయించ గలరా? నేను వచ్చిన పని అయిపోయింది..<br /><br />మా agent జగన్నాద్.. జాతక చక్రాలు వేసి.. తారాబలం, లగ్న బలం..తిది అన్నీ చూసి.. కన్య కింగ్ ఫిషేర్ లో.. ఇంద్రుడు ఇండిగోలో .. సూర్యుడు ఎయిర్ ఇండియా లో ఉన్నారు... కనుక కొంచెం కర్చు ఎక్కువ అవుతుంది.. ఏం చేయ మంటారు? అన్నాడు.. మనసు కన్య వైపే వెళ్ళినా .. మా HR ని అడిగి చెపుతాను అన్నాను.. అప్పటికి నేను రియలైజ్ అయ్యిన విషయం నా ఫోన్ లో బాలన్సు దాదాపు అయిపోయింది.. నేను రోమింగ్ లో ఉన్నాను.. అన్న విషయం అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చింది..<br /><br />వెంటనే మా HR కి ఫోన్ చేసి ఉన్న కొంచెం బాలన్సు తో..ఇలా చెప్పాను..<br /><br />A relation ship between employee and HR should be like fish and water and not like fish and fisherman..<br /><br />ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చదువుకున్నాను.. అర్ధం కాక పోతే మళ్ళీ అడుగు.. అసలు అర్ధమే తప్పనుకుంటే.... హలో.. హలో... హలో.. హలో... అక్కడ ల్యాండ్ లైన్ కి సిగ్నల్ కట్ అయ్యింది.. ఇక్కడ ఎకౌంటు నిల్ అయ్యింది. సో..<br /><br />11 గంటల నుండీ 12 వరకూ తెలీకుండా టైం అయిపోయింది.. కానీ 12 దాటితే ఇంకో రోజు extra బిల్లు వేస్తాడు మా హోటల్ వాడు. సో.. అక్కడి నుండీ బయట పడీ.. ఏం చెయ్యాలో తెలీక .. ఏమీ చెయ్యక.. రాత్రి 8.50 వరకూ నేను ఏవో కష్టాలు.. ఎన్నో చికాకులు.. పడి పడీ.. సమయాన్ని వృధా చెయ్యడం ఎలా అనే కోర్సు నేర్చుకున్నాను.. చేతిలో కర్చు పెట్టడానికి డబ్బులు లేవు. laptop ఉంది battery లేదు.. ఫోన్ ఉంది బాలన్సు లేదు.. (అసలు దీనిమీదే ఒక పోస్టు రాయచ్చు) అయితే..ఇన్ని ఆనందాల తరువాత.. నా 8.50 ఫ్లైటు ఈ రోజు కూడా కేవలం గంటన్నర delay అవ్వడం తో.. పరిపూర్ణం గా నా కోర్సును పూర్తి చేయగలిగాను..<br /><br />Happies.. Endings...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/--tnaKSLbhlU/TvoD2prOgHI/AAAAAAAAAro/uHF9V027vmc/s1600/6.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 319px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/--tnaKSLbhlU/TvoD2prOgHI/AAAAAAAAAro/uHF9V027vmc/s320/6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690865316571021426" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4666431513023948778?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-57932210723840727632011-12-24T11:20:00.000-08:002011-12-24T11:54:31.334-08:00ఒకే సరే. ఉంటాను.. వెళ్ళాక ఒక సారి ఫోన్ చేస్తాను... కాబ్ వాడు బయట వెయిటింగ్ చేస్తున్నాడు.. బయ్ బయ్.. అందరికీ చెప్పి బయలుదేరాను..<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-f_ZpVCM_Q1E/TvYnBk7cwyI/AAAAAAAAApk/13QC9MK4FOk/s1600/taxi.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 210px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-f_ZpVCM_Q1E/TvYnBk7cwyI/AAAAAAAAApk/13QC9MK4FOk/s320/taxi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689778087275578146" border="0" /></a><br /><br />సాయంత్రం 5 .30 కి కాబ్ ఎక్కాను.. ఆ బెంగళూరు ట్రాఫిక్ లో ఎక్కడైనా ఆలస్యమవుతుందేమో అని 9 గంటల ఫ్లైటుకు మూడున్నర గంటల ముందే బయలు దేరాను.. ఎవరైనా తొందరగా వెళ్ళు బాబు అని చెపుతారు.. నేను కాబ్ అతనికి క్లియర్ గా చెప్పను .. నాయన కాస్త తొందరగా కాకుండా మెల్లగా తీసుకుని వెళ్ళు.. అని.. కాసేపు నిద్రపోవచ్చు అని..<br /><br />అప్పటికి పడుకుని .. కాస్తంత కంటికి నిద్ర దొరికి చాలా రోజులైంది.. <u>థాంక్స్ టు మై ప్రాజెక్ట్.</u>.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9VG41j0_soo/TvYoXVhg_0I/AAAAAAAAApw/9cVSqPAoYuQ/s1600/eye.gif"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-9VG41j0_soo/TvYoXVhg_0I/AAAAAAAAApw/9cVSqPAoYuQ/s320/eye.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689779560609021762" border="0" /></a><br /><br /><br />ఇంత చెప్పినా.. ఆ కాబ్ డ్రైవర్ మంచి బిజీ ట్రాఫిక్ రోడ్డ్లు వదిలేసి.. తన పనితనమంతా చూపించి.. అడ్డ దారిలో ఒక గంట ఇరవై నిమిషాల్లో పట్టుకొచ్చేసాడు.. వెనకాల మత్తుగా పడుకున్న నన్ను సర్ సర్.. ఐర్పొర్ట్ వచ్చేసింది అని నా దగ్గర ఇచ్చేలోపే డబ్బులు లాగేసుకుని లగేజితో సహా కార్లోంచి తోసేసాడు.. నాకు బిల్లు ఇవ్వలేదు. ఇక మా కంపెనీ వాడికి నేను ఎక్కడినించి క్లయిం చేసుకోవాలో అని ఆలోచిస్తుంటే.. ఆ డబ్బులు ఇంక రావని అర్ధం అవ్వడానికి ఎక్కువ టైం పట్టలేదు. మరి ఫ్లయిటు వచ్చేదాకా ఎలా టైం వేస్టు చెయ్యలా అని అనుకుంటూ లోపలకు నడిచాను ..<br /><br />అప్పుడే నా చేతిలో ఫోను గుర్తుకు వచ్చింది .. చాలా రోజులుగా నాకు ఎవరు ఫోన్ చేసినా నేను ఎత్తి మాట్లాడలేదు.. వాళ్ళందరికీ ఫోన్ చేసి.. క్షమాపణలు చెప్పాలని (టైం పాస్ కి..అంతే..) డిసైడ్ అయ్యాను.. అయితే ఇప్పుడు వాళ్ళందరూ ఫుల్ బిజీ.. ముందు పనికి మాలిన పాటలు తరువాత అవి పెట్టుకోవడానికి డబ్బులు అని ఏవో వంకర వాయిసులు వినపడడం తప్ప ఒరిజినల్ గా ఎవడికి ఫోన్ చేసానో వాళ్ళకి నేను కనక్ట్ కాలేక పోయాను.. ఇక్కడినుండీ నాకు అవమానాలు మొదలైనాయి..<br /><br /><br /><br />హలో.. హా బయ్య.. "మైన్ శివ బోల్ రహహూ.. గ్యార బజేతక్ వహా రహూంగా" అని హోటల్ రూం వాడికి ఫోన్ చేసి నా అందమైన హిందీని పరీక్ష చేసుకున్నాను.. ఎయిర్ పోర్ట్లు లో దిగంగానే.. అక్కడ పిక్ చేసుకోవడానికి నాకోసం వెయిట్ చేస్తాడు అన్న మాట.. ఇది మా ఇద్దరి మద్య undarstanding . కానీ తరువాత అర్ధం అయ్యింది.. వాడి understanding <u>వేరే</u> ఉందని..<br /><br />ఏం చెయ్యాలో తెలియక అక్కడ పిజ్జా, burgerల కేసి చూడ్డం.. పెప్సి బాటిళ్ళ కేసి చూడ్డం.. వీటిలో ఏవి కొంటే మా కంపనీ వాళ్ళు రిఎమ్బర్స్ చేస్తారో లేదో అని చూడ్డం.. ముసలి వాళ్ళ కేసి చూడ్డం.. చిన్న పిల్లల కేసి చూడ్డం.. అమ్మయిల కేసి (ఇదే ఫస్ట్ రాయాలేమో..??? రాయకూడదా..???) చూడ్డం..ఇలా ఏదోలా కాలం నడిపిస్తున్నా.. బాగా పని చేసి చేసి. ఒక్క సారి ఏం చెయ్యాలో తెలియక పోతే.. ఎంత ప్రోబ్లేమో అప్పుడే అర్ధం అయ్యింది..<br /><br />ఒక అనౌన్సుమెంటు వస్తోంది.. మీరు ఎక్కవలసిన ఫ్లైటు ఒక గంట లేటు.. అని.. సినిమాకోసం ఎదురు చూసే ప్రేక్షకుడికి "వర్మ బెజవాడ" చూపించి టార్చర్ చేసినట్టు అయ్యింది.. నా పరిస్తితి..<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-18Si9CEId5E/TvYqkbCXp5I/AAAAAAAAAp8/KcYYY3M7q4Y/s1600/adfs.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-18Si9CEId5E/TvYqkbCXp5I/AAAAAAAAAp8/KcYYY3M7q4Y/s320/adfs.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689781984450553746" border="0" /></a><br /><br />ఎన్నో చూసాం .. ఇది చూడలేమా అని.. ధైర్యం చెప్పుకున్నా.. కానీ .."ఇది జస్ట్ ట్రైలెర్ అంతే.. తరువాత సినిమా చూపిస్తాం" అని దాని అర్ధం అని నాకు తెలియలేదు..<br /><br />ఇంతలో ఫోన్ వస్తోంది..<br />సర్ హైదరాబాద్ ఎప్పుడు వస్తారు????? సర్.. ప్లాట్ చూస్తానన్నారు.. రెట్లు చాలా తక్కువ లో ఉన్నాయి.. సర్ .. ఇప్పుడు తీసుకోక పోతే.. మీకు ఇళ్ళు దొరకవు.. మీరు ఇళ్ళు కొనలేరు.. మీకు సొంత ఇంటి భాగ్యం లేదు అనీ.. ఆల్రెడీ అన్నీ బుక్ అయ్యిపోయాయి..అనీ.. మీరు బుక్కవ్వడమే మిగిలింది అనీ.. చెప్పుకుని వస్తున్నాడు.. సరే ఇన్కమింగ్ ఫ్రీ అని నేనూ.. ఏదో మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాను.. ఇల్లు కట్టారా? ఎంత? ఎక్కడ? ఎప్పుడు? ఎలా? పేపర్లు ఉన్నాయా.. ?పనికొస్తాయా..?అని పది ప్రశ్నలు వేసాను. మీరు రండి సర్ .. వచ్చాక అన్నీ మాట్లాడుకుందాం.. అని పెట్టేసాడు.. రియల్ ఎస్టేట్ వెంకట రావు..<br /><br />ఇంతలో కరుణించిన ఎయిర్ ఇండియా అనుకున్నంత ఆలస్యానికీ వచ్చేసింది.. ఇక హడావిడి మొదలు.. చిన్నప్పుడు స్కూలు వదలగానే.. పిల్లలు పరిగెత్తినట్టు.. ఫ్లయిట్ రెడి అనీ.. మీల్స్ రెడీ .. అన్నంత అందంగా చెప్పగానే.. అందరూ పోలో అనీ పరిగేతారు.. నేనూ నలుగురిలో (తో)నారాయణ.. :)<br /><br />ఫ్లైటులో ..<br />తినడానికి మంచి తిండి లేదు..<br />ఎదురుకుండా టీవీ లేదు..<br />చదువుకోవడానికి పేపరు లేదు..<br />వినడానికి ప్లేయర్ లో battery లేదు..<br />టోటల్ గా ఇలా .. Enternaining గా నా ప్రయాణం మొదలయింది....<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-doFoozGBK-Y/TvYq3vDDvvI/AAAAAAAAAqU/UzNlhFEeh_8/s1600/asdff.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 167px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-doFoozGBK-Y/TvYq3vDDvvI/AAAAAAAAAqU/UzNlhFEeh_8/s320/asdff.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689782316239666930" border="0" /></a><br /><br />ఆ తరువాత ఒక గంటన్నర లేని.. రాని .. మర్యాదలు చేసి.. వెళ్లిపోయేటప్పుడు .. ఇంక దిగు.. కూర్చుంది చాలు.. అనీ పంపించేసారు ఎయిరిండియా వారు.. మనలో మన మాట.. మొదటి సారి ఒక యంగు ఎయిరు హోస్టెస్ కనపడింది.. ఆ విమానంలో ఇలాంటివి చాలా అరుదు.. పెద్ద సినిమా హీరోలకు హిట్టు లాగ.. హి హి హి..<br /><br />దిగి మా హోటల్ (హెల్ హోల్) వాడికి ఫోన్ చేసాను..<br /><br />నేనూ :- "బయ్య. మే ఆయాహూ.." (ఆ...నేను తగలడ్డాను.. )<br />హోటల్ సోదరుడు : -హా కహా హి ఆప్ (దేశంనుద్దరించినట్టు ఎందుకంత కంగారు.. ఎక్కడున్నావ్ ???? )<br />నేనూ :- ఎయిర్ పోర్ట్ మే హూ.. ఆప్ కహా హి.. (తొక్కలో హిందీ .. నాకు రాదు.. నీకు అర్ధం కాదు.. )<br />హోటల్ సోదరుడు : - మేరె బంధ ఆగాయ వాహ.. అభి కాల్ కారేగా... (నీకు చుక్కలు చూపించడానికి ఒకడిని పంపాను వస్తాడు.. రెడీ గా ఉండు.)<br />నేనూ :- జి..జీ .. (సరే... ఏడు..)<br /><br />అర్ధ రాత్రి.. ఏమో.. ! బాగా చలిగా ఉంది.. కానీ పట్ట పగలు లాగా జనాలు తెగ తిరుగుతున్నారు.. ఇక్కడ ఎవడూ నిద్ర పోడా..లేక నిద్దర పట్టని వాళ్ళు అందరూ ఇక్కడికి వచ్చేస్తుంటారా..? ఎయిర్ పోర్ట్ అనీ కూడా లేకుండా.. గుప్పు గుప్పు మని సిగరెట్లు తాగుతున్నారు ఒక్కొక్కళ్ళు..<br /><br />సిగరెట్టు అయితే.. కంపు గానీ.. వీళ్ళ స్టయిలు చూస్తే.. మాత్రం అబ్బబ్బ.. ఏముంది! అనీ పించింది.. దీని కోసమైనా ఒక సిగరెట్టూ పట్టుకోవాలి అనిపించింది.. అలవాటు లేని పని అవసరమా అనీ ఆగిపోయాను..<br /><br />ఒక గంట.. తరువాత మా (నాకు.. బయ్యకి..)మధ్య.. కమ్యూనికేషన్ గ్యాప్ తగ్గాక.... నా ఫోన్ లో బాలన్సు , ఒంట్లో ఓపిక.. అయిపోయాక.. నెమ్మదిగా ఒంటిగంటకు వచ్చాడు ఒకడు.. వాడి పేరు మనిష్ (వాడు మనిషా??).. క్లారిటీ ఉన్నవాటికి ఇప్పుడు చర్చలు వద్దు.. ముందుకు వెళ్దాం..<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5sKOrplawBs/TvYq3kvqJhI/AAAAAAAAAqI/UZDsUc8-jp8/s1600/asdf.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5sKOrplawBs/TvYq3kvqJhI/AAAAAAAAAqI/UZDsUc8-jp8/s320/asdf.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689782313473943058" border="0" /></a><br /><br />వెళ్లి కాబ్ లో కూర్చున్నాక.. ఎయిర్ పోర్ట్ పార్కింగ్ డబ్బులు నా చేత కట్టించుకున్నాడు. ఆ డబ్బులు నాకు హోటల్ బిల్లో కట్ చెయ్యాలని.. చెప్పి మొత్తుకున్నాను.. ఇంతలో ఒక కార్డు తీసి ఇచ్చాడు.. కార్డులో సింఫనీ హోటల్ అనీ ఉంది.. నాకు అర్ధం కాలేదు.. అదేంటి. నేనూ మాట్లాడింది ఈ హోటల్ వాళ్ళతో కాదు అనీ. అడగ బోతే.. మీ హోటల్ వాడు నాతో మాట్లాడాడు.. భయ పడకండి అనీ.. భయపెట్టి తీసుకెళ్ళాడు.. ఆ హోటల్ కి ఈ హోటల్ కి నక్కకి నాగ లోకానికి ఉన్న తేడా.. నాకు అర్ధం అయ్యింది దెబ్బబడింది అని. వాడితో ఇంకో గంట చర్చ చేసి చిరాకు చేసి.. వేసి.. ఇద్దరం ఏదో ఒప్పందం కొచ్చాం.<br /><br /><br /><b>హోటలుకు రాగానే.. </b>రిసెప్షన్ లో <b>కొన్ని ప్రశ్నలు..</b> టపి టపి మని వేసాడు.<br /><br /><u>నీ పేరు.. </u>శివ చెరువు<br /><u>ఊరు.. </u>బెంగళూరు..<br /><u>ఎందుకొచ్చావ్.. </u>పనిలేక..<br /><u>ఎన్ని రోజులున్తావ్? .</u>. అదృష్టం బాగు పడేవరకూ..<br /><u>ఈ హోటల్ కే ఎందుకొచ్చావ్ ..?</u> దిక్కు లేక..<br /><u>ఐడి కార్డు?</u> - ఉంది..<br /><br />నేనూ కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగా.. ఊరికే ఉంటే.. అమాయకుడనుకున్తారని...<br /><br /><u>నీళ్ళు ?</u> వాడుకోకూడదు ..<br /><u>కర్రెంటు ..?</u> గారంటీ లేదు..<br /><u>ఇంటర్నెట్ ?</u> పెట్టించలేదు ..<br /><u>రూం ?</u> నీట్ గా ఉండదు..<br /><u>టీవీ ?</u> ఉంది పని చేయదు..<br /><u>కేబుల్ ?</u> పైన సమాధానం చెప్పాను కదా..?<br /><u>AC ?</u> చలి కాలం లో అవసరమా?<br /><u>హీటర్?</u> మొదటి ప్రశ్న చూడు..<br /><br />అక్కడితో అతని సమాధానాలకు నేనూ సంతుష్టుడనై.. తదుపరి చర్చలకి ముందుకు కదిలాను.. ముంబాయిలో ఏ హోటల్ అయినా మధ్యాన్నం 12 నుండీ తరువాత రోజు 12 వరకు మాత్రమే కవుంటు చేస్తాయట.. అంటే.. నేనూ రాత్రి రెండు గంటలకి వచ్చినా మధ్యాన్నం 12 గంటలకి వెళ్లిపోవాలి అనీ అర్ధం.. ఇప్పుడు అసలు చికాకు.. మొదలయింది..<br /><br />ఫ్లయిటు లేటు..<br />కాబూ లేటు..<br />వచ్చిందా మాట్లాడుకున్న హోటలుకు కాదు.<br />డబ్బులా నాకే బొక్క..<br />టైమా మధ్యాన్నం 12 వరకే..<br />ఇంక.. ఆనందం నషాళానికెక్కి.. "సిగరెట్" అని గట్టి గా అరిచాను.. (దీనికి పెద్ద relevance లేదు.. ఇంటర్వెల్ అని చెప్పటానికి తప్ప..)<br />అలవాటు లేని వాడికి సిగరెట్లు ఇవ్వరు అని.. పంపేసారు.. నేనూ కూడా డిసెంట్ గా వాళ్లకి రెస్పెక్ట్ ఇచ్చి రూమ్లోకి వెళ్ళిపోయాను..<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1ab6WoL1XVk/TvYr4CwvvcI/AAAAAAAAAqg/oDw7b3YbMI0/s1600/4.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-1ab6WoL1XVk/TvYr4CwvvcI/AAAAAAAAAqg/oDw7b3YbMI0/s320/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689783421043195330" border="0" /></a><br /><br />----------------------------------------------------<br />ఇంతకీ నేనూ బొంబాయి ఎందుకు వచ్చానన్నది.. తరువాత బాగంలో విపులంగా చెపుతా.. ;)<br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5793221072384072763?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-79249875479204749312011-12-20T10:18:00.000-08:002011-12-20T11:08:15.923-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-91Nxjwf63MY/TvDcy8zjs1I/AAAAAAAAApY/9IV5f1Tqkzk/s1600/time.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 310px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-91Nxjwf63MY/TvDcy8zjs1I/AAAAAAAAApY/9IV5f1Tqkzk/s320/time.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688289097242882898" border="0" /></a><br /><span></span><br /><br /><br />కాలానికి నిన్న.. నేడు.. <span>రేపు..<br /></span>లేవు..!<br />అవి వున్నవే నాకే..<br /><br />నాది అనుకున్న కాలం నిలబడదు..<br />అలానే నేనూ ఆగిపోలేను..<br />కలిసి కాలం, నేను కాసేపు ప్రయాణం చేస్తాం..<br /><br />ఏదో ఓ రోజు నేను లేనప్పుడు.. ప్రయాణం ఆగిపోతుంది..<br />అప్పుడు కాలం కూడా ఎటో వెళ్ళిపోతుంది..<br /><br /><br />నిన్నటిలోనూ నిలకడగా <span>లేదు </span>..<br />నేటికి నడక సరిగాలేదు..<br />రేపటికి ఎప్పటికీ చేరుకోదు...<br /><br />అయినా ఎందుకో ఈ కాలానికి ఇంత ప్రాముఖ్యత..?<br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-7924987547920474931?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-39460578405696461682011-12-14T23:44:00.000-08:002011-12-14T23:53:41.208-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-UM1qjhKPVro/TumnEbM-BGI/AAAAAAAAApM/ap-Dc9fIyOY/s1600/life.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-UM1qjhKPVro/TumnEbM-BGI/AAAAAAAAApM/ap-Dc9fIyOY/s320/life.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686259698995430498" border="0" /></a><br /><br /><br />అదిగో బొమ్మ కనపడుతోంది..<br />పాత్రలు లేవు<br />వస్తువులు లేవు<br />సంఘటనలు లేవు<br />లక్షణాలు లేవు<br />లక్ష్యాలు లేవు<br />అయినా అది బొమ్మే..!<br /><br />ఎక్కడినుండో ఒక పాట వినపడుతోంది<br />స్వరాలూ లేవు<br />వాయిద్యాలు లేవు<br />అక్షరాల వరసలు లేవు<br />గాత్రం లేదు<br />గాయకుడు లేడు<br />అయినా అది వినసొంపైన పాటే..!<br /><br />దూరంగా ఓ దారి ఎదురుచూస్తోంది<br />దిశ లేదు<br />దశతిరగడం లేదు<br />అడుగు పడదు<br />నడక సాగదు<br />అయినా ఇది ప్రయాణమే<br />పుట్టుక నుండీ చావు వరకూ..!<br /><br /><br />జీవితం ఇలానే కదులుతోంది..<br />అర్ధరహితమైనా<br />అర్ధవంతమైనా<br />ముగిసే వరకూ...<br />షరతులు వర్తించే మనుగడ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3946057840569646168?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-40718716517644020502011-12-11T09:03:00.000-08:002011-12-11T10:15:07.675-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/--WzPrZEl2uw/TuTqTF_ujgI/AAAAAAAAApA/JhYmBP6KvP8/s1600/Capture.PNG"><img style="cursor: pointer; width: 203px; height: 301px;" src="http://1.bp.blogspot.com/--WzPrZEl2uw/TuTqTF_ujgI/AAAAAAAAApA/JhYmBP6KvP8/s320/Capture.PNG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684926243396292098" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />ఆలోచనలకు పుట్టుకనిచ్చినవాడెవ్వడు..<br />చేతలకు చేవ అయినదతడెవ్వడు..<br />చేసినదెవ్వడు..?<br /><br />ఊపిరిని వాక్కుగ మలచిన వాడెవ్వడు..<br />ఆ మాటకు బలమెవ్వడు..<br />బదులెవ్వడు?<br /><br />నయనములకు చూపెవ్వడు..<br />దృక్కుకు దృశ్యమెవ్వడు..<br />స్పందనకు భావమెవ్వడు?<br /><br />చీకటికి నలుపెవ్వడు..<br />వెలుగుకు వరమెవ్వడు..<br />రేపగలు వాడెవ్వడు?<br /><br />ఎవడో..!<br />ఎవడో..?<br /><br />అతడెవరో? నేనెవరో?<br />అతడికి నేనెవరో?<br />అతడు, నేను ఏమిటో?<br />అతడు నేనేమిటో!?<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4071871651764402050?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-35075334112577592942011-11-29T20:12:00.000-08:002011-11-29T20:15:29.912-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-C8pULBL3jAI/TtWtZOm8O4I/AAAAAAAAAo0/InnfedSRty4/s1600/yes.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 204px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-C8pULBL3jAI/TtWtZOm8O4I/AAAAAAAAAo0/InnfedSRty4/s320/yes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5680637153927510914" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br />వెళ్ళిపోయింది పేరుకే..<br />లేదు..! అనుకుంటోంది నామ మాత్రానికే..<br /><br />కాసేపటికి ధ్యాస అటు ఇటు అవుతుందేమో?<br />కన్ను సేద తీరడం కోసం రెప్ప పడనిస్తుందేమో?<br /><br />కానీ..!<br /><br />గురుతులు మరపు రానీయకున్నప్పుడు<br />నేటి నుండీ ఇంకా.. నిన్నటినే చూస్తూనే ఉన్నప్పుడు ..<br />ఎవరు మాత్రం వెళ్ళిపోయినట్టు..?<br />ఏది లేకుండా పోయినట్టు..?<br /><br />వినక..<br />చెప్పనీయక.. వెళ్లక.. వెళ్ళనీకయక.. కట్టేస్తుంది.. కదిలిస్తోంది.<br />తనతో తీసుకుని పోతోంది....<br /><br />ఎన్ని సార్లు చేసినా ఈ కాలం తో ప్రయాణం..<br />మళ్ళీ మళ్ళీ..<br />తప్పదని తీర్పు చెపుతోంది..<br /><br />పాత్రలు..<br />సందర్భాలు..<br />వస్తువులు..<br />ఆ ప్రదేశాలు.<br /><br />మళ్ళీ దర్సనమిస్తున్నాయి..<br />మళ్ళీ మళ్ళీ దర్సనమిస్తున్నాయి<br /><br />అదిగో..<br /> అదిగో..<br /> ఎవరో కనపడుతున్నారు..<br /> మాట్లాడుతున్నారు..<br /><br /> అస్పష్టం గా ఉన్న ఈ చలనం లో<br /> స్పష్టంగా ఒక దృశ్యం కదులుతోంది..<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3507533411257759294?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-87275952515062181902011-11-14T03:05:00.001-08:002011-11-14T03:08:09.472-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-MiqmGcfBvCc/TsD2E6EVTpI/AAAAAAAAAoo/U_YHZtnAAM0/s1600/money.png"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 232px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-MiqmGcfBvCc/TsD2E6EVTpI/AAAAAAAAAoo/U_YHZtnAAM0/s320/money.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5674806094654164626" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />ఏమిటో..<br />ఏమిటో..<br />ఉరకలు..<br />పరుగులు..<br /><br />మనుషులొద్దు ..<br />మాటలొద్దు..<br />మాన మొద్దు ..<br />మనమొద్దు<br />ఎందుకనో?<br /><br />ఆకలికి..<br />ఆరళ్లకు<br />కడుపుకు..<br />కరువుకు<br />వందనాలకు..<br />వందల నోళ్లకు<br />నిగ్గుకు..<br />నిస్సిగ్గుకు..<br />అన్నిటికీ ఒకటే మందు..<br />అన్నిటికీ అదే ముందు..<br /><br />నేనే నీరై<br />నేనే వేరై..<br />పెంచుకున్న మాను ఇది..<br /><br />ఇప్పుడు..<br />నేనంటే అదే..<br />అది కాక వేరు లేదు<br />ముఖ్యంగా నేనే లేను..<br />ఎందుకనో?<br /><br />డబ్బు వెనుక..<br />జబ్బు కనుక..?<br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-8727595251506218190?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-64712122896266387162011-10-28T05:45:00.000-07:002011-10-28T05:50:54.976-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-u3kOgIgYRbo/Tqqk_cNziWI/AAAAAAAAAoU/Pki5wEbv8SQ/s1600/sky.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-u3kOgIgYRbo/Tqqk_cNziWI/AAAAAAAAAoU/Pki5wEbv8SQ/s320/sky.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668524490812000610" border="0" /></a><br /><br /><br />చాలాసేపటి నుండీ..<br />ఏవో ఏవో ఆకారాలుగా.. మబ్బులు కనిపిస్తున్నాయి..<br />వాటిని గాలులు ఎక్కడికో తోసుకు పోతున్నాయి..<br /><br />ఆ మబ్బుల వెనుక ఏమున్నాయో? అని.<br />ఒక చిన్న ఆశతో నా కళ్ళు అటువైపే చూస్తున్నాయి..<br /><br />కాసేపు దగ్గరగా వెళ్లి చూసోద్దామంటే<br />దూరం ఎక్కువుండి పోయింది.<br />దూరంగా చూస్తుంటే..<br />దగ్గరగా వెళ్ళే బుద్ధి, బుద్ధి మానుకోనంది..<br /><br />వెలుగును ముక్కలు చేసి..<br />నగిషీలు చెక్కినట్టు.<br /><br />కనురెప్పలు..<br />చప్పుడాపుకున్నట్టు<br /><br />నిద్దుర లేచిన నీడలు..<br />వెలుతురును కౌగిలించుకున్నట్టు..<br /><br />ఆనందం..<br />ఆకస్మిక తనిఖీ చేస్తున్నట్టు..<br /><br />అప్పుడే..<br />అక్కడే పుట్టినట్టు.<br /><br />నా ఆలోచనలు<br />పయనిస్తున్నాయి.. పరుగులు తీస్తున్నాయి..<br /><br />అలా అలా ..మరి కాసేపటికి..<br />నేను అలిసిపోకూడదని ..<br />అంత ఎత్తు నుండీ..<br />ఆ మేఘాలు వర్షమై కదిలాయి.. ..<br /><br />అభిషేకం జరిగినట్టు తడిసిపోయాను..<br />నేను..<br /><br />ఆఖరికి చూసాను కదా..!<br />అక్కడ ఆకాశం అంతా తెల్ల మొహం వేసుక్కూర్చుంది..<br /><br />శూన్యం చుట్టుకున్న..<br />లేమిలా..<br />అక్కడ నా ఆశలు తప్ప ఏమీ లేవు..<br /><br />అటుపై...<br />ఏమీ లేని నా ఆశలు అక్కడ లేవు..<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6471212289626638716?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-65210145462874143832011-10-19T11:53:00.001-07:002011-10-19T12:03:35.230-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Hz10Wpk_Gu0/Tp8c56GXKAI/AAAAAAAAAoI/IzjG1RJRAxg/s1600/today.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 259px; height: 305px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Hz10Wpk_Gu0/Tp8c56GXKAI/AAAAAAAAAoI/IzjG1RJRAxg/s320/today.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5665278637429434370" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />నీవేలే..<br />చెప్పని ఒక మాటైనా..<br /><br />తలపుల తపనల గడి ..తడుతున్నా..<br />నీవేలే..<br /><br />నీవేలే..<br />చప్పున చిర్నవ్వు దాచుకున్నా..<br /><br />నన్ను దాటే నేను<br />నీవేలే..<br /><br />నీవల్లే..<br />నీవల్లే...<br /><br />తూరుపు నుండి ఓ గీతం పెదవి కదిపింది..<br />గతం చెరిగిపోయింది..<br />పూర్తిగా కాలం చనిపోయింది..<br />ఆశ్చర్యంగా.. నాలోని నిను చూస్తూ.. చూస్తూ..<br /><br />ఆకాశం తల దించుకుంది..<br />వెన్నెలా చిన్నబోయింది..<br />వేకువా ఆగిపోయింది..<br />... మన కలయికను స్పృశిస్తూ...<br /><br />ఆగిఉన్నా నాలో పరుగులు ఆగవు ..<br />ఊపిరికి తన ఉనికిని వెదకక తప్పదు..<br />కన్నులకు జాగరణ కాక దారి లేదు....<br />నన్ను కోల్పోతున్నానని తెలిసినా...<br />నేనేమి చేయగలను ..? ఇక<br />నీతో ఉన్నప్పుడు..<br /><br />నీవైపోవడం తప్ప..!<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6521014546287414383?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-5669651394133739672011-10-13T03:18:00.000-07:002011-10-13T03:21:01.284-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/--w3pilwzXAs/Tpa7FGWCeVI/AAAAAAAAAn8/cWNwQkPLB0g/s1600/Siva%2BCH.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--w3pilwzXAs/Tpa7FGWCeVI/AAAAAAAAAn8/cWNwQkPLB0g/s320/Siva%2BCH.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662919277741766994" border="0" /></a><br /><br /><br />వెన్నెలా ఎప్పుడూ ఉండదు..<br />సూర్యుడు ఎప్పుడూ చూస్తూనే ఉండడు..<br />చలికి చలేసినప్పుడు తప్ప రాదు..<br />వర్షమా..! వచ్చి పోయే అతిధి అంతే..<br />వీటితో పాటూ శాశ్వతం కానివెన్నో..!<br /><br />ఇసకను వొత్తిన అడుగులూ<br />అలుపూ..<br />మజిలీలు<br />దూరాలు..<br />పరిచయాలు..<br />పరిస్తితులూ..<br />సంబరాలు..<br />సంబారాలు..<br />అన్నిటినీ స్పృశించీ కదులుతూ ఉంటుంది.. ఈ ప్రయాణం.<br /><br />కొన్ని తీరాలు కలిసినట్టే ఉంటాయి..<br /> కానీ ఎక్కడా కలవవు..<br /> అలానే కొన్ని ప్రయాణాలూ మొదలవుతాయి..<br />ముగింపు తెలియదు వీటికెక్కడో..<br /><br />ఆ తెలియని తనమే<br />నేటిని నిదురపుచ్చుతుంది<br />రేపటికి మేలుకొలుపుతుంది..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-566965139413373967?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-65224323094031036522011-10-08T20:45:00.000-07:002011-10-08T21:21:29.670-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-rVqtoU9PFEM/TpEY_VPJPtI/AAAAAAAAAm4/B7pp4DkvzL0/s1600/sletcj.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-rVqtoU9PFEM/TpEY_VPJPtI/AAAAAAAAAm4/B7pp4DkvzL0/s320/sletcj.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661333682892914386" border="0" /></a><br /><br />నాయకుడా..<br />నాయకుడా..<br /><br />ఒకటే..<br />కష్టాలు..<br />కష్టాలు..<br />కష్టాలు..<br />ఆరుస్తావా.. బాధ తీరుస్తావా..?<br /><br />లక్షలు పోగు చేసుకుంటూ నువ్వు..<br /> అక్షరాలు లేక నా పిల్లలు<br /><br />తప్పులను కప్పుకుంటూ.. ఒప్పుల అతుకులతో నువ్వు..<br />ఎప్పుడు చినుగులు పడుతుందోనని వేసుకున్న బట్ట భయంతో.. నా యాలి<br /><br />విద్యుత్ బిల్లుల పని లేని పేద్ద.. పేద్ద.. ఇండ్లలో నువ్వు...<br />చీకటి నిండిన గూడులో నేను<br /><br />ఎక్కడికెళ్ళినా పది.. పాతిక మంది మూకతో నువ్వు..<br />అరక్షతో వీధిలో నేను..<br /><br />టీవీలలో ఠీవిగా ప్రచారంలో నువ్వు..<br /> కనీస గుర్తింపు కార్డు దొరకక నేను..<br /><br /> సర్కారు ఇచ్చే వాహనాలలో విహారానికి నువ్వు..<br /> కర్చులకు జడిసి అటు ఇటూ కదలలేని నేను..<br /><br />మిద్దెల మీద మిద్దెలతో ఇంకా విత్తు మత్తులోనే నువ్వు..<br /> పన్నులకు.. నీ పంపకాలకు, .. ఇంకా పంతాలకు అప్పుల పాలైన నా కుటుంబం<br /><br />పొరపాటున కాలం చెల్లి.. వెళ్లి పోయావా నువ్వు.. ?<br /> బందులు.. పనికిమాలిన సెలవులు.. బలవంతపు అంజలి ప్రకటనలు...నాకు<br /><br />నువ్వు ఉన్నా పోయినా ..<br />నష్టం నాకే ..<br /><br />ఎందుకయా నువ్వు..?<br />ఉన్నది?<br /><br />ఎవరికీ ప్రతినిదివి నువ్వు..?<br />నాకా?<br />నిన్ను ఎన్నుకుని నేను చేసిన తప్పుకా?<br /> .<br />.<br />అయివుంటుంది..<br />అందుకే.. ఈ పశ్చాతాపం..<br />ఈ శిక్ష..<br /><br />అవునూ..!<br />నువ్వు కాక పోతే.. మరొకడు వచ్చాడే అనుకో?<br />నా పిచ్చి గాని..<br />వాడు నన్ను ఉద్దరించేవాడని నమ్మకమేముంది..?<br />పట్టించుకోకు నేనన్న మాటలు..<br />ఏవో ప్రేలాపనలు..<br /><br />చిన్నప్పుడు పెద్దవాళ్ళెవరో చెప్పారు..<br />తెలియని దైవం కన్నా.. తెలిసిన దెయ్యం మేలట<br /><br />నేను మారను..<br />నువ్వూ మారకు..<br /> మనమింతే..<br />మనకింతే..<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6522432309403103652?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-53838780599456096762011-10-03T22:58:00.000-07:002011-10-03T23:06:17.282-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-C2phaC___hY/ToqiUKSohUI/AAAAAAAAAmw/DvBwEzV64iE/s1600/image.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-C2phaC___hY/ToqiUKSohUI/AAAAAAAAAmw/DvBwEzV64iE/s320/image.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5659514348988040514" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br />వర్షాలతో సరిగ్గా నడవడానికి కూడా లేకుండా రోడ్లు..<br />ఎక్కడానికి లేకుండా బస్సులు..<br />అవసరానికి లేకుండా కరెంటు..<br />అవకాశాలు పెరిగిన ఆటోవాలాలు..<br />జీవనాధారం పోగూడని ఉసూరుమంటూ ఉద్యోగస్తులు..<br />సెక్యూరిటీ లేని సెక్యూరిటీ గా పోలీసు సోదరులు<br />ధరలు పెరిగి నెత్తి నోరూ బాదుకుంటున్న సామాన్య జనం తో..<br />మీరు బాగున్నారా ? అంటూ దూరవాణి ప్రశ్నలు..<br /><br />ఆశలు ఆశయాలు..<br />కలిసిలేక.. కలవలేక..<br /><br />తినడానికి..<br />వినడానికి..<br />ఉండడానికి..<br />ఊరట చెందడానికి..<br />భయానికి..<br />భాద్యతకి..<br />తరుణోపాయంలేక..<br />తప్పక..<br />బ్రతకడానికి..<br /><br />మొత్తంగా హైదరాబాదు క్షేమంగానే ఉంది..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5383878059945609676?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-12865955243476544652011-09-06T13:37:00.000-07:002011-09-06T13:47:24.877-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-7X2xn-Wp9sU/TmaErCU53cI/AAAAAAAAAmg/d-o0H1AfVis/s1600/image.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7X2xn-Wp9sU/TmaErCU53cI/AAAAAAAAAmg/d-o0H1AfVis/s320/image.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649348657476656578" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />ఏది ప్రపంచమయిందో ఇన్నాళ్ళు..<br />అదే చలించి పోతున్నప్పుడు..<br /><br />ఏది నిర్మాణమై ఉన్నదో ఇన్నాళ్ళూ..<br />అదే శిధిలమై పోతున్నపుడు<br /><br />ఏది నేను అయిందో ఇన్నాళ్ళూ ..<br /> అదే నశించి పోతున్నపుడు<br /><br />దూరాలతో సంభందం లేక అయినవారివెవరివో గుండెలు పగులుతున్నై..<br />ఎవరివో మాటలు కొన్ని లక్షలు, జాలిని ప్రసవిస్తున్నై..<br />మరి ఎవరివో కొన్ని చూపులు, కన్నీటిని ప్రసరిస్తున్నై..<br />ఎవరి కోరికలో కత్తులు అయి వేగంగా దూసుకు వస్తున్నై..<br /> అక్కడే ఎక్కడో ఇంకెవరిదో అసూయ చల్లబడే ప్రయత్నం చేస్తోంది<br /><br />నాన్నా..<br /> అన్నా ..<br />కన్నా ..<br />అని ఒకటే పిలుపులు...ఏడుపులు.. అక్కడి నుండే.. వినపడుతున్నాయి..<br /><br />వద్దని..<br />వద్దంటే వద్దని..<br />వదలి పోవద్దని<br />రోదనలు.. ఒకటే విపరీతమైన ప్రవర్తనలు..అక్కడే.. అక్కడే..తచ్చాడుతున్నాయి.<br /><br />ఎవరూ తోడుగా రాకుండా<br /> ఒంటరి ప్రయాణం..<br /><br />ఎవరూ వెంట లేకుండా<br /> వెళ్లిపోవాలనే ఆరాటం..<br /><br />ఎదురు చూపులకు అందకుండా<br /> ఆఖరి పయనం..<br /><br />ఇదే<br />నిన్నటికీ..<br />నేటికీ..<br />రేపటికీ..<br />తేడా..<br /><br />ఇదే ఒకరికి ఒక ప్రపంచం నుండీ నిశ్చలత్వం లోకి మొదటి అడుగు ...<br />ఇదే ప్రస్తానం ముగిసిన అదే ఒకరి మరో ప్రపంచంలోకి పరుగు..<br />అవును ఇదే...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1286595524347654465?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-59024841395694404282011-08-31T13:31:00.000-07:002011-08-31T13:35:53.024-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-CNtKy11iZtA/Tl6bERNRz8I/AAAAAAAAAmY/w4-vUnHHh18/s1600/image.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CNtKy11iZtA/Tl6bERNRz8I/AAAAAAAAAmY/w4-vUnHHh18/s320/image.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647121480410058690" border="0" /></a> <br /> <br /> <br />ఆకాశం రాత్రికి తన రంగు మార్చేసింది.. <br />సూర్యుడు వెళ్లి పడుకున్నాడు.. <br />వర్షం రావడంలేదని గాలి పిచ్చిదానిలా గోల చేస్తూ తిరుగుతోంది.. <br />చెట్లూ.. మొక్కలూ.. అటూ ఇటూ చూడద్దని బలవంతంగా తల వంచుకుని ఉండిపోయాయి.. <br />విలాసాలపాలు పడి అలసిపోయిన వారు ఇంటికి పోయారు.. <br />పగలల్లా వినపడిన ఆ సత్యాసత్యాల వాదనల రోద ఇప్పుడు ఆగిపోయింది.. <br />వీధికుక్కలు మొరిగి మొరిగి ఏ మూలకో పోయాయి.. <br />ఆకలితో ఏడ్చి ఏడ్చి పడిపోయిన ఓ ముసలిదాని కన్నీళ్లు ఉప్పు మరకగా రూపాంతరం చెందాయి.. <br />చూసే వారు లేక చూడలేని లోకాలకు పోయిన కొంతమంది శవాల గుట్టలు మళ్ళీ తయారయ్యాయి. <br />భయానికి కూడా భయమేస్తుందేమో అన్నట్టు ఉన్న ఈ రాత్రి సెక్యూరిటీ గార్డు కూడా కళ్ళు మూసుకున్నాడు <br />ఇప్పుడు తిరిగే పంకాలు ఆగిపోయినా .. విద్యుత్ దీపాలు వెలగకపోయినా.. ఎవ్వరూ అడగరు.. <br />మంచి చెయ్యమని ... మనిషిగా ప్రవర్తించమని ఎవ్వరూ గుర్తు చెయ్యరు.. <br />ప్రపంచానికేదో ఇవ్వాలని... పదే పదే తపించే పుస్తకాలూ పలకవు.. <br />జాతీయ గీతం పాడే గొంతుకలిక లేవనే లేవవు.. <br /> <br />నేను మాత్రం ఇంకా కళ్ళు తెరుచుకునే ఉన్నాను.. <br />ఎందుకో మరి? <br />ఈ శూన్యంలో ఏ తెలియని ప్రశాంతత వెతుక్కోవడానికో ? <br />నేను మేలుకొని ఉన్నానని గుర్తించడానికో ? <br />రేపటి ఉదయాన ఎవరినో మేల్కొల్పడానికో? <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5902484139569440428?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-65969544755549132662011-08-23T22:10:00.001-07:002011-08-24T07:04:05.619-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-tjIXOpwGFXA/TlSH02QcNgI/AAAAAAAAAmQ/envCRkVktxA/s1600/1607201121.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tjIXOpwGFXA/TlSH02QcNgI/AAAAAAAAAmQ/envCRkVktxA/s320/1607201121.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644285574989493762" border="0" /></a> <br /> <br /> <br />కావాలట <br />కావాలట <br />స్వాతంత్ర్యం కావాలట.. <br />ఏడ్చారు.. <br />గుండెలు బాదుకున్నారు.. <br />పోరుకు పోయారు.. <br />పోయారు.. <br />మొత్తానికి తెచ్చుకున్నారు.. <br /> <br />వద్దట.. <br />వద్దట <br />దాస్యం వద్దట.. <br />తపించారు.. <br />తపస్సు చేసారు.. <br />తన్నుకు చావద్దని.. <br /> తలఎత్తుకుని అడ్డుగా నిలబడ్డారు.. <br />మొత్తానికి విముక్తులయ్యారు.. <br /> <br />తరువాత ఆ కష్టాన్ని వారసులని చెప్పుకునేవారు అంది పుచ్చుకున్నారు.. <br /> <br />ఇక్కడ.. <br />ప్రతి ఒకడూ హిరణ్యకసిపుడే.. <br />ప్రతి ఒకడూ రావణుడే.. <br />ప్రతి ఒకడూ భస్మాసురుడే.. <br />ప్రతి ఒకడూ దుర్యోదనుడే.. <br />ప్రతి ఒకడూ కలి పుత్రుడే.. <br /> <br />వీరి ఆద్వర్యంలో ఇపుడు.. <br />ఆత్మ సాక్షిని కాలబెట్టే శ్మశాన వాటికల నిర్మాణం <br />నిర్విగ్నంగా కొనసాగుతోంది. <br /> <br />అంతర్ముఖంలో రాక్షస కోణపు నిర్యాణం <br />నిత్యం భగ్న పడుతూనే ఉంది.. <br /> <br />తరానికి తరానికి అంతరాలు <br />పెరుగుతూనే ఉండేట్టు ఏర్పాట్లు చేసారు .. <br /> <br />నిస్సిగ్గుకు నాగరికత అనే <br />నామ కారణం చేసారు. <br /> <br />తప్పు ఒప్పులకు తేడాలను చూపే <br />త్రాసులో తక్కెడలను తుంచి వేసారు.. <br /> <br />కర్తవ్యానికి ఓ రోజు సెలవు కోసం <br />స్వ'తంత్ర' వేడుకలు ఏర్పాటు చేసుకున్నారు <br /> <br />విలువలు వదిలి విహరించడానికి <br /><span>సత్యానికి</span> బిగిస్తున్న ఉరిని సరి చూడడానికి.. <br />అభివృద్ధి పేరుతో నాశనం తెచ్చుకోవడానికి.. <br />కాలానికి <br />కలానికి <br />నడకకు <br />నగ్నతకు <br />వాక్కుకు <br />వారసులకు <br />స్వాతంత్ర్యం ఇచ్చేస్తున్నారు.. <br /> <br />స్వేచ్చగా <br />స్వేచ్చగా <br />స్వాతంత్ర్యం ఇచ్చేస్తున్నారు.. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6596954475554913266?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-48540491650953418092011-08-14T09:14:00.000-07:002011-08-14T09:18:38.142-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Y0Q01ezTncY/Tkf0iDjmf6I/AAAAAAAAAmI/miub0WxrMoM/s1600/-%2Bhappy.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 192px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Y0Q01ezTncY/Tkf0iDjmf6I/AAAAAAAAAmI/miub0WxrMoM/s320/-%2Bhappy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640745924212195234" border="0" /></a> <br /> <br />ఎక్కడిదీ ఈ నిశ్శబ్ద గానం.. <br />ఎక్కడిదీ ఈ అవ్యక్త భావన.. <br />ఎక్కడిదీ ఈ స్పృశించే భావం.. <br />ఎక్కడిదీ నిశ్చలత్వంలో వేగం.. <br />ఎక్కడిదీ నదిలా పరుగులు తీసే ఈ స్పందన.. <br />ఎక్కడిదీ తేలిక పడుతున్న భారం.. <br />ఎక్కడిదీ వెలుగును చూస్తున్న వేకువ.. <br />ఎక్కడిదీ చీకటికి చీకటిని చుట్టేస్తున్న చేయూత.. <br />ఎక్కడిదీ వెనుకకు లాగే యోచనను నిలిపి వేస్తున్న శక్తి.. <br /> <br />ఎక్కడి నుండి జనియిస్తోంది..? <br />ఎక్కడి నుండి ఉదయిస్తోంది? <br />ఎక్కడి నుండి మొదలయిందీ? ఇది <br /> <br />ఏమిటీ మైత్రి నాతో నాకు..? <br />ఏమిటీ సృజన నాలో? <br /> <br />ఏమననూ దీనిని..? <br />ఆనందమని కాక మరేమని? <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4854049165095341809?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-47139238634286504312011-08-03T04:39:00.000-07:002011-08-03T04:40:41.625-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-ySs6uRvuYtw/TjkzqfwEMrI/AAAAAAAAAmA/lvHsatRmH1A/s1600/mine.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 198px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ySs6uRvuYtw/TjkzqfwEMrI/AAAAAAAAAmA/lvHsatRmH1A/s320/mine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636593213801509554" border="0" /></a><br /><br /><br />ఆమె తో మొదటి భాగం <a href="http://gurivindaginja.blogspot.com/2011/07/blog-post_05.html" target="_blank">ఇక్కడ</a> చదవగలరు.<br /><br />ఈమె అర్ధం కావడం లేదు..<br />ఏమీ పట్టనట్టు .. నేనంటే పడనట్టు ఉంటోంది.. ఇప్పుడేమో వచ్చి ఇదే ఆటోలో ఎక్కింది. ఇప్పుడు నేను ఏమర్ధం చేసుకోవాలి? కాస్త పాసిటివ్ గా ఆలోచిస్తే..ఈమెకి నామీద మంచి అభిప్రాయమే ఉండి ఉంటుంది...లేకుంటే ఎందుకు వచ్చి నాతో ప్రయాణం చేస్తుంది..? లేదు లేదు ఉంటే నాతో ముందే మాట్లాడి ఉండేది. ఏదో అవసరం అంతే..మరింకేమీ కాదు. లోపల ఆలోచనలు రెండు రకాలుగా తిరుగుతున్నాయి.. అయినా ఈమెకి నామీద ఉండే అభిప్రాయంతో నాకేమి నిమిత్తం? అసలు ఈమె వెనుక నా ఆలోచనలు ఎందుకు పరిగెడుతున్నాయి?<br /> <br />కొత్తగా చేరిన సహఉద్యోగి అని పరిచయం చేసుకోవడం నా ప్రయత్నం కాదు..<br />నేను అని ఇక్కడ ఒకడిని ఉన్నాను అని ఆమెకి తెలియడం కాదు నాకు కావలసింది..<br />కలిసి బయలు దేరాము కనుక కాసేపు మాట్లాడాలనే ఊహ లేదు నాలో..<br />ఏదో ప్రత్యేకత ..<br /> మరి ఏమై ఉంటుంది? కారణం..?<br />ఇది కాస్త లోతైన విషయమే.. చెప్పలేను..వివరణ లేదు దీనికి.. నిజమా కదా అని ఒక్కోసారి నన్ను నేను తడిమి చూసుకుంటాను.. ఆమెని చూసినపుడల్లా..<br /><br />కొంత కాలంగా గమనిస్తున్నాను.. ఒక ఆకర్షణ ఆమెని చూసినపుడల్లా.. మునుపెన్నడూ ఆమెతో నేను మాట్లాడి ఎరుగను. ఇదే మొదటి పరిచయం. అయినా నాకు మొదటి పరిచయంలోనే ఇంత కంఫ్యూషన్ ఇంత హెసిటేషన్ ఉంటే.. రేపటి నుండీ నేను ఈమెతో ఏం మాట్లాడతానో.. ఎలా మాట్లాడతానో.. ? ఎక్కువగా నాతో నేను మాట్లాడేస్తూ గడిపేస్తున్నాను.. అయినా ఆ మాటల నిండా ఆమె ఉంది...<br /> <br />ఆలోచనలను కట్టేస్తున్నట్టు ఆమె మాట్లాడడం మొదలు పెట్టింది.. నా పేరు.. అనన్య , మీ పేరు అభిరామ్ అట కదా? ఇందాక ఆఫీసులో చెప్పారు.<br /><br />ఏం చెప్పారో? మంచిగా చెప్పరా .. మరో రకంగా ఏమైనా చెప్పారా? మనుషులు ముందు ఒక రకంగా మాట్లాడతారు.. వెనుక మరో రకంగా మాట్లాడతారు.. వాళ్ళు మునుపే చాలా మంది గురించి వాళ్ళు ఎదుట లేనపుడు అసహ్యంగా మాట్లాడుకున్నవి నేను విని ఉన్నాను. వీళ్ళకి వేరొకరి గురించి మాట్లాడవలసిన అవసరం ఎందుకు వస్తుంది అసలు? బహుశా జీవితంలో ఎక్కువ శాతం వీళ్ళు ఇతరుల గురించిన వ్యంగ్య వ్యాఖ్యానాలకోసమే వెచ్చిస్తారు కాబోలు..! అసలు ఈమెతో ఎవరు నాగురించి చెప్పారు? ఏమని?<br /> <br />నేను అడిగే అవకాసం తను నాకు ఇవ్వలేదు.<br /><br />కొన్ని నెలలుగా పెండింగ్ ఉన్న ప్రొమోషన్స్ కి సంభందించి లిస్టు వచ్చిందిట. అందులో మొదట మీపేరు ఉంది అని అందరూ చెప్పుకుంటున్నారు. congratulations అని ఆమె తన మాటను కొనసాగించింది. ఎప్పుడూ పని చేస్తూనే ఉంటారుట..? ఎప్పుడూ లేనిది ఈ రోజు ఎర్లీ గా వెళ్ళిపోయాడు ప్రొమోషన్ సంగతి ముందే తెలిసి సెలెబ్రేట్ చేసుకోవడానికి అని అనుకుంటున్నారు.. పూర్తి చేసింది.<br /> <br />నేను అనుకున్నంత reserved కాదు ఆమె. పరిచయం ఉన్న వాళ్లకు మల్లె మాట్లాడేస్తోంది. ఒక వేళ నాకు అవకాసం ఇచ్చినా ఇంత చొరవగా నేను మాట్లాడేవాడిని కానేమో? <br /><br />"ఇంతకు ముందు మీరు ఈ వే లో వెళ్ళడం నేను చూసాను. నేను ఈ రోజు ఇప్పటికే ఆలస్యం అయ్యాను. కనుక కాస్త త్వరగా వెళ్ళవలసి వచ్చి మీ హెల్ప్ అడిగాను. ఒక బర్త్ డే పార్టీ ఉంది."<br /> <br />"ఎక్కడ?" అసంకల్పితంగా అడిగాను నేను.<br /><br />'శివాజీ నగర్ లో'<br /><br />"పరవాలేదు లెండి అది నేను వెళ్ళే దారిలోనే ఉంది.. అక్కడి నుండీ ఒక మూడు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది మా ఇల్లు"<br /><br />ఆ తరువాత ఒక రెండు నిమిషాలు ఇద్దరి మధ్యన మాటలు లేవు. ఆమె మాట్లాడడానికి ఏమీ లేదు. నేను ఏమి మాట్లాడాలో తెలియదు. మాట్లాడితే ఎమనుకుంటుందో అని కాబోలు? అమ్మాయి మాట్లాడితే చొరవ .. అదే అబ్బాయి మాట్లాడ ప్రయత్నిస్తే మరేదో అర్ధం ఉందంటారు .. అది వేళాకోళమైనా అందులో నిజం లేక పోలేదు.<br /> <br />"ఎలా వుంది ఆఫీసు వాతావరణం?" అడిగాను నేను..<br /><br />"బానే ఉంది.. ఇంకా అలవాటు పడాలి.." తల పైకి కిందకీ ఆడిస్తూ చెప్పింది.<br /><br />కాస్త విశాలమైన నుదురు.. చంద్రుడు వంపులు తిరిగి ఉన్నాడా అన్నట్టు కనుబొమ్మలు.. మధ్యలో చిన్న బొట్టు.. దానికి అంటి ఉన్న కాస్త కుంకుమ.. లేత గోధుమ రంగు కన్నులు. కన్నుల మీదకు పడే జుట్టు ను ధిక్కరిస్తూ, రెప రెపలాడిస్తూ కనుబొమ్మలు.. అందమైన రాళ్ళ మధ్యలో అమర్చ బడ్డ జలపాతపు రూపు మల్లె ముక్కూ.. ఎరుపు రంగుకు కాస్త దగ్గరగా పెదవులు.. తెల్లని ఛాయా..<br /><br />అమ్మాయిలు ఇంత అందంగా ఎందుకు ఉంటారు???? ఈ ప్రశ్న ఆమెని నేను అడగలేదు.<br /><br />మీరు ఎప్పటి నుండీ ఇక్కడ పని చేస్తున్నారు?<br /><br />"ఒక రెండు సంవత్సరాలయింది" సమాధానమిచ్చాను.<br /><br />ఏం చదువుకున్నారు?<br /><br />" MCA " ఇక్కడే యూనివెర్సిటి నుండీ చేశాను.. మళ్ళీ చెప్పాను<br /><br />ఓహ్! మంచి తెలివితేటలున్నవాళ్ళన్నమాట ..మీరు? నవ్వింది..<br /><br />నేనూ నవ్వి ఊరుకున్నాను..<br /><br />ఆమె మాట వేగంగానూ లేదు.. అలా అని మెల్లగా మాట్లాడనూ లేదు.. మధ్యస్థం గా ఉంది. మాట్లాడాలా వద్ద అన్నట్టుగా లేదు ఆమె మాట..మాటలో స్పష్టత కనపడుతోంది.<br /><br />మీది ఈ ఊరేనా? ఈ సారి ప్రశ్నించడం నేను మొదలు పెట్టాను..<br /><br />"లేదండీ.." ఈ మధ్యనే నాన్న గారికి ట్రాన్స్ఫర్ అయ్యింది.. డిల్లీ నుండీ వచ్చాము మేము<br /><br />తెలుగు బానే మాట్లాడుతున్నారు.. కొనసాగించాను నేను.<br /><br />మేము తెలుగు వాళ్ళమేనండి కానీ కొన్ని సంవత్సరాలుగా అక్కడ ఉన్నాము అంతే.. ఆమె పూర్తి చేసింది.<br /><br />మీరేమి చదువుకున్నారు? అని అడిగే లోపే ఆమె వెళ్ళవలసిన శివాజీ నగర్ వచ్చేసింది..<br /><br />ఉంటాను అని అక్కడ దిగేసి వెళ్ళిపోయింది. వెళ్ళేటప్పుడు కనీసం థాంక్స్ అని కూడా చెప్పలేదు..<br /><br />నేను మాత్రం మొదటి సారి సిటీలో ట్రాఫిక్ ఎక్కవ లేనందుకు చింతిస్తూ 'ముందుకు వెళ్ళమని' ఆటో అతనితో చెప్పాను ..<br /><br />ఆ సందు తిరిగేంత వరకూ నా చూపులు అటు వైపే నడిచాయి.. మరి కాసేపటికి నేను దూరంగా వెళ్ళిపోయాను..<br /><br />To be continued ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4713923863428650431?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-21891502911247890002011-07-28T19:20:00.000-07:002011-07-28T19:23:47.744-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-eGw3E7MmXbA/TjIZIj-qtlI/AAAAAAAAAl4/m0BFIPlHP7o/s1600/FotoSketcher%2B-%2Bone%2Bmore.JPG.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 98px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-eGw3E7MmXbA/TjIZIj-qtlI/AAAAAAAAAl4/m0BFIPlHP7o/s320/FotoSketcher%2B-%2Bone%2Bmore.JPG.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634593718681646674" border="0" /></a><br /><br />కలలకు మెలకువా?<br />కన్నులకు తీరని ఆకలా?<br />ఊహలకు వీధి దీపమా?<br />నిను దాటిన ఆలోచనలకు సంకెలా?<br />నీ వెనుక నా పరుగులకు వేగమా?<br />ఏది వీటిలో నీ చూపుకు అర్ధం?<br /><br />నిదుర చెడినా నీవే..<br />గాలిలో రాతల నిండుగ నీవే..<br />అస్పష్టంగా కదలిపోయే ఆ మేఘాల రూపులో నీవే..<br />వెనుక చుక్కలూ నీవే..<br />రాతిరి చలికి వెచ్చదనమై నా అంత దగ్గరగా నీవే..<br />నేనలవాటు పడిన ఆశ్చర్యానివి నీవే..<br />ఈ వరుసకు లయ నీవే..<br /><br />అన్నీ నీవై పోతున్నపుడు...<br />నా ప్రశ్నకు అర్ధమేముంటుంది ..<br />అయినా అది ఒక పిచ్చి ప్రశ్నే అవుతుంది...<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2189150291124789000?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-55653598329012088542011-07-25T21:21:00.000-07:002011-07-25T21:23:33.886-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-xp6-hCnVOu8/Ti5A7M5iXcI/AAAAAAAAAlw/NvJMFaWMHKw/s1600/my%2Bwork.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-xp6-hCnVOu8/Ti5A7M5iXcI/AAAAAAAAAlw/NvJMFaWMHKw/s320/my%2Bwork.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633511569706081730" border="0" /></a><br /><br />ఆకాశం పగిలి నెత్తిమీద పడుతున్నట్టు ఉంటుందా?<br />ఏకాంతంలో ఎవరి పాట వారికి కూడా వినపడనట్టు <span>గా</span> ఉంటుందా?<br />కలిసే యత్నంలో కెరటం కసిగా తోసేసినట్టు ఉంటుందా?<br />ఆకాశంలో సూరీడు తన శక్తిని అంతటినీ బరువుగా బుజాలపై వదిలేసినట్టు ఉంటుందా?<br />నిప్పు కణికలు వడగళ్ళు అయి వర్షిస్తున్నట్టు ఉంటుందా?<br />నిశి అన్ని రంగులని తొక్కిపెట్టినట్టు ఉంటుందా?<br />నీడలు కూడా దొరకని మనిషి రూపమల్లె ఉంటుందా?<br />అంతరంగాన అఘాదం ఊడలై వేళ్ళూనుకుపోయినట్టు ఉంటుందా?<br />అంతః చక్షువులు పొడుచుకున్నట్టు ఉంటుందా?<br /><br />ఎంత భయంకరంగా ఉంటుంది ?<br />వ్యతిరేకత?<br /><br />ఎవరి వ్యతిరేకత అది?<br />ఎవరి పై వారి వారిదై ఉంటుంది..<br />అందుకే అది అంత ప్రమాదమైనది<br />అంతగా భయానకమైనది<br />అంత భరించరానిది..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5565359832901208854?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-75551207584824921262011-07-25T06:49:00.000-07:002011-07-25T06:52:27.500-07:00చివరకు మిగిలేది - <span>పుస్తకం</span> ఎప్పటి నుండో చదవాలి అని ఆలోచన.. కానీ కుదరలేదు.. ఎందుకు?<br /><br />కొనడానికి బద్ధకం.. - ఒక లక్షణం<br />షాపుకు వెళ్ళాలి అనేంతగా ఆ పుస్తకంలో ఏముంది? - ఒక అనుమానం<br />మతి మరపు.. - ఒక జబ్బు<br />ఇప్పుడు చదవాలి అన్న ఆత్రుత లేకపోవడం - ఒక అమాయకత్వం<br />ఇంకా ఇంకా.. ఇంకా<br /><br />అవును నిజమే "మనిషి తన చేష్టలకు ఎప్పుడూ ఏవో కారణాలు వెతుక్కుంటూ ఉంటాడు".<br /><br />కారణాలు ఏవైనా ఈ పుస్తకం చదవడం లో అనుకున్న సమయానికన్నా జాప్యం చేసాను. పుస్తకం కొని చదవడం మొదలు పెట్టేముందు ఎవరినో తెలిసినవాళ్ళని .. (నాలాగ .. కాదు కాదు.. నాకంటే చాలా ఎక్కువగా పుస్తకాల పురుగులైన వారినే) ఆ పుస్తకం పై వారి అభిప్రాయం అడిగాను... ఆ పుస్తకమా ఎడుకుకొన్నావు దండుగ.. ఇప్పటికే నేను రెండు సార్లు చదివాను. అర్ధం కాక మధ్యలోనే వదిలేసాను. నా జీవితం లో రెండు సార్లు చదివినా పుస్తకమంటే అదే తెలుసా? అడిగితే ఆ పుస్తకమేదో నేనే ఇచ్చేవాడిని.. అన్నాడు. మరొకరు అది ఏమిటో తెలియలేదు అని అనేసారు.<br /><br />ఇదేమిటి ఈ పుస్తకంలో ఎముందబ్బా?<br />అనవసరంగా కొన్నానా?<br />ఇప్పుడు చదవాలా వద్దా?<br />కొట్టువాడు వెనుకకు తీసుకోడు.. అయినా కొన్న పుస్తకం వెనుకకు ఇచ్చే అలవాటు.. ఆలోచన నాకు లేవు..<br />అసలు అంత అర్ధం కానీ విషయం ఏముంది ఈ పుస్తకంలో?<br />అసలిది పుస్తకమేనా మరే లిపిలో రాసిన ఆదిమానవుల చరిత్రా?<br /><br />ఏమో ? ఏముందో ? కానీ ఈ పుస్తకం చదవక మునుపే ఇందులో ఏదో ఉంది అనేది నా నిశ్చిత అభిప్రాయం.. ఆ అభిప్రాయం ఎందుకు ఏర్పడిందో నాకూ తెలియదు. అదే నన్ను పుస్తకం కొనేదాకా..ఇప్పుడు ఈ పుస్తకం ముందు కూర్చునేలా చేసింది.<br /><br />సరే.. చదివేస్తే పోలా! ఒక తెగింపు.. ఒక పనికి నన్ను నేను పురికోల్పుకున్నాను.. ఏ పుస్తకం చదివినా మొదట ముందు మాట నుండీ చదవడం నా అలవాటు.<br /><br />రచయిత బుచ్చిబాబు అన్నారు.. ఈ పుస్తకంలో ఏముందో? నాకు చాలా లోపాలు కనిపించాయి.. ముద్రణకు కావాలి అని అంటే.. గతంలో పత్రికలలో అచ్చు వేయబడ్డ ఈ సీరియలు అంతా అట్ట కట్టి ఇచ్చేసాను అని.<br /><br />మొదటి కొన్ని పేజీలు సరిగా అర్ధం కావడం లేదు. యాస.. రచయిత శైలి.. వగైరా వంటివి..<br /><br />అలా అలా చదువుకుంటూ వెడితే.. పూర్తిగా పుస్తకం పూర్తి చేస్తే. నాకు 267 పేజీల కవిత్వం కనపడింది. మనిషి ఆలోచనలు.. అనుభవాలు.. ఎలా పెర్సీవ్ చేసుకుంటాడో ఆయన అద్భుతం గా రాసారు.<br /><br />సరే..<br />నేను చెప్పదలచినది ఏమంటే..<br /><br />ఇది <b>నేను చదివిన</b> ఉత్తమ పుస్తకం అని..<br /><br />అయితే ఒక లోపమేమంటే.. (లోపం అనొచ్చో లేదో తెలీదు నాకు) కానీ కధ అంతా ఒక దయానిది అనే పాత్ర (మగ పాత్ర) ను పెట్టి నడిపించి అతని దృక్కోణం లోనుండి మాత్రమే కధను నడిపినట్టు అనిపించింది.<br />మరిన్ని పార్శ్వాలు కనపరచి ఉంటే ఇంకా గొప్పగా అనిపించేదేమో..<br /><br />ఇది విమర్శా కాదు.. విశ్లేషణ కాదు. అభిప్రాయం మాత్రమే..<br /><br /><b>శివ చెరువు</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-7555120758482492126?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-45523491580556123182011-07-18T23:52:00.000-07:002011-07-19T00:04:46.268-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-i9XQKbs5VLc/TiUp0SEkXZI/AAAAAAAAAlo/yibFc7fKP4g/s1600/beach.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-i9XQKbs5VLc/TiUp0SEkXZI/AAAAAAAAAlo/yibFc7fKP4g/s320/beach.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630952887277608338" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />నిరంతరం అంతరాయం లేని..<br />ఒక శబ్దం .. ఒక హోరు.. లోపల నుండీ..<br />ఆ సముద్రం యేమని చెపుతోందో.?<br />తెలుసుకుందామని ప్రయత్నిస్తే<br />అదే అర్ధం కాని సంగీతం వినపడుతోంది..<br /><br />అలుపు, విసుగు లేని ..<br />ఓ స్పర్శ.. ఓ పలకరింపు.. లోపల నుండీ..<br />ఆ సముద్రం ఎందుకు ఓదారుస్తోందో?<br />తెలుసుకుందామని ప్రయత్నిస్తే<br />అదే అర్ధం కాని చనువు దగ్గరగా అనిపిస్తోంది..<br /><br />ఆగిపోవడం ఆగడం లేని<br />ఆ నడక.. ఆ నాట్యం.. లోపల నుండీ..<br />ఆ సముద్రం ఎటువైపుకు పయనిస్తోందో?<br />తెలుసుకుందామని ప్రయత్నిస్తే<br />అదే అర్ధం కాని దృశ్య కావ్యం గోచరిస్తోంది..<br /><br />తిరగపడ్డ పడవలు<br />విసుగుపడ్డ సుడులు<br />ఎగసి పడే కెరటాలు<br />కాన రాని నిధుల శిధిలాలు<br />నురగలు కడిగే అరుగులు<br /><br />తెలుసుకుందామని ప్రయత్నిస్తే..<br />నన్ను నేను కనుగొంటున్నాను<br /><br /><br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4552349158055612318?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-37323333830035468212011-07-13T13:25:00.001-07:002011-07-13T13:34:21.884-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-OvhtF0bTMr4/Th3_nwmCZ-I/AAAAAAAAAlg/qrqIzyYKCaI/s1600/Win.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-OvhtF0bTMr4/Th3_nwmCZ-I/AAAAAAAAAlg/qrqIzyYKCaI/s320/Win.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5628936167807412194" border="0" /></a><br /><br /><br />నీరుగారిపోకు<br />దారినుండి జారి పోకు<br />వెనుకకు నీ అడుగులు పడనీకు..<br /><br /> పద..<br /> పద ..<br /> ముందుకు పద..<br /><br /> రేపటితో పరిచయం ఎవడికి?<br />నిన్నలో నిలిచిపోయే అవకాసం ఎవడికి?<br />నీకా?<br />నాకా?<br /><br /> తప్పు చేస్తావా?<br /> చేయి!<br /> ఈ రోజు కాకుంటే రేపటి రోజును..దక్కించుకుంటావ్ ..<br /><br />కానీ తప్పుకుపోతావా?<br /> పో!<br /> పో!<br />పోతే పో!<br />శాశ్వతంగా పో!<br />అదే రేపటి రోజు పూర్తిగా అనంతమైన చీకటిలోకి తోయబడతావు..<br />ఆ కారు చీకట్లు కూడా నీ సృష్టి అని గురుతుకొచ్చినప్పుడల్లా. నీ నీడ నిన్ను భయపెడుతుంది...<br /><br />ఇంకెవరో వచ్చి నడిపిస్తారని<br />నువ్వెదురు చూసే ఆ ముహూర్తం<br />లేదని.. రాదనీ నీకూ తెలుసు<br /><br />సరిపెట్టుకునే..<br />సర్దుకుపోయే..<br />సరదా రోజులు అయిపోయాయి.. వెళ్ళిపోయాయి.<br /><br />ఉన్నది నీవే..<br />మిగిలిపోతున్నదీ నీవే!<br /><br />సమస్య నీవైనపుడు..<br /> ఆ పరిష్కారమూ నీవే అయి ఉండాలి..<br /><br /> ప్రశ్నలు నీవైనపుడు..<br /> బదులూ నీవుగానే మారాలి<br /><br /> పద..<br /> పద ..<br /> ముందుకు పద..<br /><br /><br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3732333383003546821?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-57899166842299145812011-07-10T07:52:00.000-07:002011-07-10T07:54:03.471-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-eaPDbOlR-Sw/Thm8l7Vcs6I/AAAAAAAAAlY/ix5Vo7mFmR8/s1600/its%2Bhug.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 298px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eaPDbOlR-Sw/Thm8l7Vcs6I/AAAAAAAAAlY/ix5Vo7mFmR8/s320/its%2Bhug.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5627736569144980386" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br />'నేను' అని అనుకున్నపుడల్లా..<br />'నీవు' అని తెలుసుకుంటున్నాను..<br />'నా' జాడ తెలియనపుడల్లా<br />'నిన్ను' వెతుకుతున్నాను..<br /><br />నిలుపలేను నిమిషమైనా నా నడక<br />నీతో ..<br /><br />క్షణ కాలం కనపడవు ఏమో?<br />గుండె చప్పుడు ఆగిపోయినట్టవుతుంది నాకు<br /><br />మరి కాసేపటికి ఎదురవుతావా?<br />వేల సంవత్సరాలకు ఊపిరి పోసినట్టవుతుంది మళ్ళీ..<br /><br />ఎన్ని లక్షల సార్లు జన్మించానో<br />ఎన్ని వేల కోట్ల ఊహలకు ఊపిరినిచ్చానో<br />నీవే నిండుగా..<br /><br />ప్రతి ఉదయం రంగుల వెలుగై నిలిచింది.<br />చీకటికి ఎప్పటికీ సెలవే మిగిలింది..<br />నీవే నిండగా..<br /><br />నిజముగా నిజం..<br />నువ్వు మాత్రమే నా నిజం..<br /><br />నీతో నే చెప్పని ఈ మాటలు..<br />'నీ' 'నా' 'మన' దగ్గరతనంలో నీవెప్పుడో తెలుసుకున్నావన్న సంగతి నాకూ తెలుసు..<br /><br />అందుకే మనమధ్య ఏ మాటలూ మిగలలేదు<br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5789916684229914581?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-16546761120905758832011-07-06T20:09:00.000-07:002011-07-10T07:56:25.106-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-npzfkw1gyRQ/ThUjhHlK6uI/AAAAAAAAAlI/CtMf3EN1nxE/s1600/silence%2Bspeaks.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-npzfkw1gyRQ/ThUjhHlK6uI/AAAAAAAAAlI/CtMf3EN1nxE/s320/silence%2Bspeaks.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5626442361346910946" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />ఒక అద్భుతం దర్శనమిచ్చినపుడు<br /><br />ఒక ఆశ్చర్యం తలుపు తట్టినపుడు<br /><br />ఒక శోకం నిదుర చెడినప్పుడు<br /><br />ఒక దూరానికి అడుగుల అవసరం లేనపుడు<br /><br />ఒక నమ్మకం నిశ్చలమైనపుడు<br /><br />ఒక ఎదురుచూపుకు పనిలేనపుడు<br /><br />ఒక భాషకు కన్నులు రచన చేస్తున్నప్పుడు<br /><br />ఒక నువ్వు ఒక నేను లేనప్పుడు<br /><br />ఒక మాటకు మాటలు లేనపుడు<br /><br />నిశ్శబ్దం మాట్లాడుతోంది..<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1654676112090575883?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-41772297339466104542011-07-05T23:15:00.000-07:002011-07-05T23:33:07.587-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-v1r4MBdvnNc/ThQAUmabBEI/AAAAAAAAAlA/EmddGYoxVuQ/s1600/couple%2Bon%2Broad.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-v1r4MBdvnNc/ThQAUmabBEI/AAAAAAAAAlA/EmddGYoxVuQ/s320/couple%2Bon%2Broad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5626122188401345602" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />తను వెళ్లి పోతోంది.. నాకు ఇంకా పని వున్నా.. నేను బయటకి వచ్చేసాను..సిస్టం కూడా షట్ డౌన్ చేయలేదనుకుంటా..! కాస్త తొందరలో ఉన్నాను మరి.<br /><br />కొంత మందికి పక్కన వాళ్ళు ఏం చేస్తున్నారనే ఆలోచనే ఎప్పుడూ కూడాను.. అలాంటి వాళ్ళ కళ్ళు నామీద పడ్డాయి. నేను పట్టించుకోకుండా లోపలినుండీ వెలుపలకు వచ్చేసాను.<br /><br />ఈరోజు ఎరుపు రంగు శారీ వేసుకుంది. ఆమెని చీరలో చూడడం ఇదే మొదటి సారి నాకు. అసలే ఆ రంగంటే ఇష్టం నాకు, అందునా శారీ..ఇప్పుడు నాలో కవి పుట్టుకొస్తాడేమో అని అనుమానం వచ్చేసింది. అమ్మాయిలు ఎప్పుడూ అందంగానే ఉంటారు. పైగా అదే అమ్మాయిలు కొత్తగా కనిపించినప్పుడు కాస్త ఎక్కువ అందంగా కనపడుతుంటారు.<br /><br />తననే అనుసరిస్తున్నాను. ఆమె గమనించే ఉంటుంది, కాని నేను వెనుకే ఉన్నట్టు తనకి తెలియనట్టు ముందుకు వెళుతోంది. అమ్మాయిలు ఎప్పుడూ ముందు అబ్బాయిలే చొరవ తీసుకోవాలని చూస్తుంటారని గుర్తుకొచ్చింది. Friday కావడం మూలాన సాయంత్రం ఏదో బయటకి వెళ్ళే ప్లాన్ వేసుకుందని తెలుసుకున్నాను. తన పొడవాటి జుట్టు ముడులు వేయకుండా అలానే వదిలేసింది. ఆమె నడుస్తుంటే అవి కూడా నాలాగే ఆమెననుసరిస్తున్నాయేమో అనిపించింది నాకు.<br /><br />ఆమెని పలకరించడానికి ఉపక్రమించాను..excuse me .. హలో మిమ్మల్నే.. కొత్తగా చేరినట్టునారు కంపెనీలో?<br /><br />"అవును" ముక్తసరిగా సమాధానమిచ్చింది ఆమె.<br /><br />"అదే ఆ రిపోర్టింగ్ టీం లో చూసాను మిమ్మల్ని" అని ఏదో చెప్పబోయాను. ఆమె నా మాటలకి అంత ప్రాధాన్యత ఇచ్చినట్టు లేదు. "నేను మీ నెక్స్ట్ block లో పని చేస్తున్నాను" కొనసాగించాను.<br /><br />వెనక పడే వాళ్లకి అమ్మాయిలు ఎంత ప్రియారిటి ఇస్తారో తెలిసింది అప్పుడు నాకు. ఒక్క క్షణం నన్ను నేను తిట్టుకున్నాను "నీకు ఇవ్వన్నీ అవసరమా?" అని. కాని ఆ ఎరుపు రంగు శారీ గుర్తుకు వచ్చి మళ్ళీ ఓ అడుగు ముందుకు వేసాను. దగ్గర దగ్గర ఇద్దరం కలిసే నడుస్తున్నాం కాని ఓ నిమషం ఏం మాట్లాడుకోలేదు.<br /> ఆమెని పలకరించినప్పుడు నన్ను చూసిన ఆమె కళ్ళు మాత్రం ఇంకా నాకు అలానే కనపడుతున్నాయి.<br /><br />ఆఫీసునుండీ బస్టాప్ ఎంతో దూరంలో లేదు. రెండు నిమిషాలు నడక అంతే. ఈ రెండు నిమిషాలు ఆమెతో పాటే నడుస్తూ అడుగులు లెక్క పెట్టుకుంటున్నాను. అడుగువేస్తే నేల కందిపోతుందేమో అన్నట్టు నడుస్తోంది ఆమె... గాలికి, <span>దూది</span> <span>పింజె</span> మెల్ల మెల్లగా ముందుకు వెడుతున్నట్టు..నిశ్సబ్దంగా ఒక లయతో ఉంది అది. ఎక్కడ అందంగా కనిపించదు ఈమె నాకు? అనే అనుమానం వచ్చింది.<br /><br /><b>.<br />.<br />.<br />.<br />.<br /></b><br />ఇప్పటికే చాలా సేపు అయ్యింది ఇక్కడికి వచ్చి. బహుశా ఒక అరగంట దాటి ఉంటుంది. బస్సులు రావడం లేదు. మొదటిసారి బస్సు టైం కి రాకపోవడం నచ్చింది నాకు. ప్రతి నిమిషానికీ చేతి గడియారం చూసుకుంటోంది. ఎదురుచూపులు..కాస్త విసుగు..కాస్త కోపం..ఒకింత తొందర.. అన్నీ ఆమెలో స్పష్టంగా తెలుస్తున్నాయి. ఏది ఏమైనా గడియారం గడిచేకొద్దీ ఆమె నాకు మరింత అందంగా కనపడుతోంది..ఒక్కోసారి ఆశ్చర్యపోతుంటాను.. అమ్మాయిలు ఎంత అందంగా వుంటారు? అయినా .. లేకపోతే అబ్బాయిలు మరి ఎలా వెంటపడతారు..? ఒక పిచ్చి ప్రశ్న ఒక పనికిమాలిన సమాధానం.. ఆలోచించడం ఆపేస్తే మంచిదేమో! లేకపోతే నన్ను నేను తిట్టుకోవాలి.<br /><br />బస్సులు రావడం లేదో ఏమో, అంత పెద్ద రద్దీగా ఏమీ లేదు ఇక్కడ. ఎవరో మాట్లాడుకుంటున్నారు. ట్రాఫిక్ వల్ల ఈ పూట బస్సు రూట్లు మార్చారు..అని.<br />దొరికిన వాళ్ళు దొరికినట్టు ఏవో ఆటోలు తీసుకుని వెళ్ళిపోతున్నారు. అయినా ఇంకా జనాలు ఉంటూనే ఉన్నారు. ఇలా ఉన్నా నేను ఇంటికి ఎలాగ వెళతాను అన్న ఆలోచన మాత్రం నాకు రావడం లేదు ఎందుకో? అయినా ఇంకాస్త సేపు ఇక్కడే ఉండి నేను ఏం చెయ్యాలి? అసలు ఇక్కడ ఎందుకు వున్నాను? ఆమె కోసమా? అసలు ఆమే ఎందుకు? ఇంత కాలం లేనిది ఇప్పుడెలా? ప్రశ్నలు మోహరిస్తున్నాయి..<br /><br />Excuse me .. ఎవరో పిలుస్తున్నారు. ఎవరు? ఆమే!? Excuse me .. నా సెల్ ఫోన్ మిస్ అయ్యింది. ఇఫ్ యు డోంట్ మైండ్ ఒక సారి మీ ఫోన్ నుండీ నా ఫోన్ కి కాల్ చేసుకోవచ్చా? మొత్తం బాలన్సు అయ్యేదాకా మాట్లాడుకోమని చెపుదామన్నంత ఉత్సాహం వచ్చింది. కానీ ఏమీ మాట్లాడకుండా జేబులోంచి ఫోన్ తీసి ఇచ్చాను.<br />ఆమె ఒకసారి చెక్ చేసుకుని చెప్పింది.. థాంక్ గాడ్ నా సెల్ ఫోన్ ఎక్కడికీ పోలేదు, డెస్క్ దగ్గరే మర్చిపోయాను. ఫోన్ ఇచ్చినందుకు థాంక్స్.. అని తిరిగి ఆఫీసుకు బయలుదేరింది.<br /><br />ఏమన్నా అనుకుంటుందేమో అని కూడా లేకుండా తన వెనుకే అలాగే వెళ్లిపోదామనిపించిది ఆఫీసుకు.. కానీ పని వొదిలేసి పారిపోయిన నన్ను ఏ మొహం పెట్టుకుని మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చావని నా చుట్టూ వాళ్ళు చూసే చూపులు గుర్తొచ్చాయి.. అవి వెక్కిరింతో.. జాలో..కోపమో.. అర్ధమయి చావదు.. ఆ చావు కన్నా ఇక్కడ చావడమే మేలని ఆగిపోయా..<br /><br />అయిదు నిమిషాలు..<br />పది నిమిషాలు..<br />పావుగంట..<br />ఆమె ఇంకా రావడం లేదు..<br /><br />ఎక్కడో ఆశ, వెనక్కి వచ్చినతరువాత మళ్లీ నాతో మాట్లాడుతుందని.. అందుకే వెళ్ళ బుద్ది కావడం లేదు. కానీ ఎంత సేపని ఇలా ఎదురు చూసేది? ఆమె అక్కడినుండీ ఇంకా ఎక్కడికైనా వెళ్లిపోయుంటే? ఆఫీసులో మళ్ళీ పని పడి ఆగిపోయిందా? ఎందుకని ఇంకా రాలేదు?<br /><br />సరే, ఈలోపల ఏదో ఆలోచన..ఇందాక తన సెల్ ఫోన్ కు నా మొబైల్ నుండీ కాల్ చేసింది కదా.. అంటే తన నెంబర్ దొరికినట్టే.. అనుకుంటూ డయల్డ్ కాల్స్ చూసాను. ఎంత తెలివి గలది? కాల్ చేసిన తరువాత డయల్డ్ కాల్స్ లోంచి తన నెంబర్ డిలీట్ చేసి మరీ ఫోన్ ఇచ్చింది. నన్ను నేను తిట్టుకోవడం మొదలు పెట్టాను.. పని ఉండి పలకరించింది కానీ నీ మీద ఏదో పుట్టి కాదు. అయినా నిన్నేమైనా ఇక్కడ ఎదురు చూడమని చెప్పిందా? వెధవ.. వెదవన్నర వెధవ.. నడువు ముందు ఇక్కడి నుంచీ.<br /><br />సరే ఏదో ఆటో వస్తోంది..<br />బాబు శాంతి నగర్ వస్తావా? అడిగాను. మీటర్ వెయ్యను సార్ మరి పర్లేదా? తిరిగి నన్నే ప్రశ్నించాడు. ఆటో వాళ్ళు ఎలాగూ చెప్పింది వినరు. మరి పెద్ద ఏదో చాయిస్ ఇచ్చినట్టు అడగడమెందుకో "మీటర్ వెయ్యను సార్ మరి పర్లేదా?". ఇప్పుడు వీడిని మీటర్ వెయ్యమని నేను అడిగానా? నాటకాలూ వీడూనూ.. సరే ఎంత తీసుకుంటావ్? నూట యాబై ఇవ్వండి అన్నాడు. పక్కనే ఉందికదయ్యా 100 చేస్కో అన్నాను. లేదు సార్ ఇంకో ఆటో చూస్కోండి. వాడి నమ్మకం ముందు నేను ఓడిపోయాను.. సరే కానీ 150 ఖాయం చేసుకుందాం.<br /><br />ఎక్కి కూర్చున్నాను. ఈ సారి ఆమె వస్తుందేమో అని వెనక్కు చూడలేదు. మరో సారి నిరాశకు గురికావడం నాకు ఇష్టం లేదు. ఆటో బయలుదేరింది.<br /><br />excuse me ..excuse me .. మిమ్మల్నే..ఎక్కడినుండో ఒక గొంతు..అది ఆమెదే.. ఆటో ఆగింది..<br /><br />నేను కొంచెం అర్జెంటుగా వెళ్ళాలి. ఇప్పటికే ఆలస్యం అయ్యింది. నేను కూడా మీతోపాటూ ఆటోలో రావచ్చా?<br /><br />తప్పకుండా.. అని నా మాట పూర్తి కాకుండానే తను చొరవ తీసుకుని లోపల కూర్చుంది.<br /><br /><b>To be continued ..</b><br /><br /><br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4177229733946610454?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-64389307956591213722011-07-04T05:48:00.000-07:002011-07-04T06:02:24.693-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-AJVFxLEy6cM/ThG2z43KLfI/AAAAAAAAAk4/mwSWC11gLSY/s1600/Dreams.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 270px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AJVFxLEy6cM/ThG2z43KLfI/AAAAAAAAAk4/mwSWC11gLSY/s320/Dreams.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625478412115783154" border="0" /></a><br /><br /><br />ఒకటి కాదు, రెండు కాదు..!<br /><br />కాగితం..<br />మొత్తం కలలన్నిటినీ అక్షరాల రూపంలో తాగేసింది..<br /><br />ఊహలు పుట్టినప్పటినుండీ పెరుగుతున్నంత కాలం కూడా<br />ఇదే జరుగుతోంది..<br />సిరా చుక్కలుగా రూపాంతరం చెందడం<br />అదే పుస్తకంలో కలిసిపోవడం..<br />వాటి చరిత్రను అక్కడే రాసుకోవడం..<br />అప్పుడప్పుడూ తెరచి చదువుకోవడం..<br /><br />ఒక్కోసారి ఆశ్చర్యపోతుంటాను<br />ఈ పుస్తకం ఎంత పెద్దదో..! నిండదు ఎన్నటికీ.. అని<br /><br />కానీ..<br />ఇప్పుడు భయపడుతున్నాను<br />కారణం..?<br />చోటు చాలక.. నా కొత్త ఆశలు పదాలు పెనవేసుకోవడంలో తడపడుతున్నాయి<br /><br />అందుకే అంతగా తనలో ఏం నింపుకుందో అనుకుంటూ...!<br />ఓ సారి స్వప్నావలోకనం చేసుకోవడం మొదలు పెట్టాను<br /><br />ఎంత అందంగా ఉన్నదో అక్కడ?<br />అద్దం లాగ..<br /><br />ఎలాంటి శబ్దరాహిత్యతన ఉన్నదో అక్కడ ?<br />స్పష్టంగా వినగలిగేటట్టు..<br /><br />ఎలాంటి అనుభూతి ఉన్నదో అక్కడ?<br />ఆనందమే తన్మయంచెందేట్టు..<br /><br />అంతా ఒక అధ్బుతమే దర్సించినట్టయింది<br /><br />కానీ..<br />అక్కడే మొరొకటి చూస్తాననుకోలేదు..<br />ఏళ్ళ నుండీ ఏవో ఆలోచనలు ఆయువు పోసుకుని<br />ఇక్కడే ఇల్లు కట్టుకు నివసిస్తున్నాయి..<br /><br />నిజానికి వాటికి ఉనికి లేదు..<br />వాటి ఉనికిని నేనే!<br /><br />అందుకే నా కలాన్ని కదలనీయక<br />కాలాన్ని కట్టేద్దామని చూస్తున్నాయి..<br /><br />అవసరం లేనివి..<br />అవసరానికి రానివి..<br />ఎన్నో?<br /><br />కలవనివి..<br />'కల్ల' అనేవి..<br />ఎన్నో?<br /><br />వ్యక్తిత్వం లేనివి..<br />వ్యక్తీకరించాలేనివి..<br />ఎన్నో?<br /><br />నిజానికి దూరంగా..<br />నిస్సిగ్గుగా..<br />ఎన్నో? ఎన్నో?<br /><br />తమ అస్తిత్వం కోసం దాగివున్నవి..<br />అన్నీ ఆ కాగితాలలోనే..!<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6438930795659121372?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-45454009475727733782011-06-28T04:19:00.000-07:002011-06-28T04:27:42.497-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-hgcYMqtXyb8/Tgm5HK-_-NI/AAAAAAAAAkw/1IG-zAgBZUQ/s1600/Its%2Bthe%2Blife.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 205px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-hgcYMqtXyb8/Tgm5HK-_-NI/AAAAAAAAAkw/1IG-zAgBZUQ/s320/Its%2Bthe%2Blife.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623229142607591634" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />కాసేపు ఏకాకిలా అనిపిస్తాను..<br />కాసేపు ఒక్కడినే కాను అని గుర్తు చేసుకుంటాను..<br /><br />కాసింత నిద్ర..<br />కాసేపు మెలకువ..<br />కాస్తంత చీకటి..<br />అంతలోనే వేకువ..<br />అన్ని అధ్యాయాలను కూడుకుని ఇదే నా జీవితమని తెలుసుకుంటూ ఉంటాను.<br /><br />తల ఎత్తి పైకి చూసినప్పుడల్లా..<br />కోరుకునే రేపటి రోజు ఎంతో ఎత్తులో కనపడుతూ ఉంటుంది..<br />మొదటలో తడపడినా ..<br />నెమ్మది నెమ్మదిగా ఆకాంక్షలకు ఆచరణలను జోడించి<br />నిచ్చెనను తయారు చేసుకుంటాను.. పై పైకి వెడుతుంటాను..<br /><br />మధ్య మధ్యలో ..<br />ఆశలు ఆంక్షల దెబ్బలు తగిలి జబ్బు పడతాయి..<br />తిరిగి తేరుకున్నాక తూరుపుని చూస్తాయి..<br />అటుపై..<br />అటువైపే పయనిస్తాయి..<br /><br />పయనపు ప్రారంభంలో<span>ని</span> దూరాలు..<br />ఆఖరుకు చేరువవుతాయి..<br />చేరుకున్న శిఖరాగ్రాలు..<br />చుట్టూ ప్రపంచాన్ని కొత్తగా చూపిస్తాయి..<br />సాధించిన విజయాలు..<br />ప్రపంచానికి నన్ను కొత్తగా పరిచయం చేస్తాయి...<br /><br />అన్నిటినీ మించి..<br />నాకు నాపై గల నమ్మకం గొప్ప తృప్తినిచ్చి అభినందిస్తుంది..<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-4545400947572773378?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-3548070754911525212011-06-13T00:00:00.000-07:002011-06-13T00:02:22.170-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-f6oO88M8SQQ/TfW1iMX1pAI/AAAAAAAAAko/3ERnijX7HAU/s1600/I%2Bam%2Bno%2Bmore.gif"><img style="cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-f6oO88M8SQQ/TfW1iMX1pAI/AAAAAAAAAko/3ERnijX7HAU/s320/I%2Bam%2Bno%2Bmore.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5617595709255951362" border="0" /></a><br /><br />నీ పాదాలు ఎప్పుడో నే చేరలేనంత దూరం వెళ్ళిపోయాయి<br />అలసి అలసి నా అడుగులూ ఆగిపోయాయి..<br />ఇకపై కదలికలు లేవనీ..<br />నూరేళ్ళకు సరిపడా దూరం మధ్యన చేరుకుందని..<br />ఎలాగ నన్ను ఒప్పించుకోగలను?<br />ఎలాగ నా నీ నుండి తప్పించుకోగలను..?<br /><br />నీ నుండీ పిలుపులు రావు<br />నా మాటలూ నిన్ను చేరుకోలేవు<br />ఈ మధ్యన నిలచిన నిశ్శబ్దం మాత్రం..<br />నాదగ్గర సమాధానం లేదనీ తెలిసీ<br />అదే ప్రశ్నను పదే పదే ఆహ్వానిస్తోంది<br /><br />నీవు లేవు..<br />నాకూ తెలుస్తోంది<br />అయినా నీవు నాతో లేవనే అబద్దం నాకు నేను చెప్పుకోలేక పోతున్నాను..<br />నిన్నటి రోజు.. నావనుకున్న క్షణాలనుండీ<br />బయట పడలేకున్నాను<br /><br />ఆగిపోయిన ఈ ప్రయాణంలో..<br />ఇకపై ఎదురుచూపులు కూడా ఉండవు..<br />నవ్వులకు నవ్వులు లేవు..<br />నేడు లేదు..రేపూ లేదు..<br />ఏదో జరుగుతుందన్న మిణుగురు వెలుగులూ లేవు..<br /><br />అయినా నేను ఉన్నాను..!<br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-354807075491152521?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-66219832006759907302011-06-07T11:10:00.000-07:002011-06-07T11:18:48.721-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Ru3TAmRmOTQ/Te5psIorHbI/AAAAAAAAAkg/9mFRkSVwEGQ/s1600/running%2Bafter.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 179px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ru3TAmRmOTQ/Te5psIorHbI/AAAAAAAAAkg/9mFRkSVwEGQ/s320/running%2Bafter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615541992330829234" border="0" /></a><br /><br /><br />నోట్ల కట్ట వెనకో..<br />విలాసపు జీవన విధానాల కొరకో..<br />నన్నెవరో చూస్తున్నారనో..చూస్తారనే అప్రమత్తత వెనకో..<br />నేను అని..నన్నేమనుకుంటున్నానో దాని జాగ్రత్త కొరకో..<br />నేటి భయం వెనుకో.. రేపటి కొరకో..<br /><br />యంత్రమల్లె..<br /> మంత్రం వేసిన వాడికి మల్లె..<br /> ఏదో ఏదేదో చేసుకు పోతుంటాను..<br /><br />కాంక్షలు నావి..<br />కారణాలు నావి..<br />కొత్త కొత్త దారులు నావి..<br />కాంక్షల నావను అందుకోవాలని పరుగులే నావి..<br />కారణాలు వెతికే కొత్త దారులే నావి..<br />కొత్త దారులకు కారణాలే నావి..<br /><br />తడబడుతుంటాను..<br /> ఒప్పులని ఒప్పించేందుకు.. ఓపిక దారపోస్తాను..<br />ఏదో ఏదేదో చేసుకు పోతుంటాను..<br /><br />కానీ..<br />కానీ..<br />అప్పుడప్పుడూ<br />అప్పటికప్పుడు..<br />ఒకింత అయోమయం<br />కాస్తంత అసంతృప్తి..<br />నన్ను కప్పేసినప్పుడల్లా..<br />అనుకుంటూ ఉంటాను..<br /> నేను "ఇది.." అవునో కాదో అని..!<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6621983200675990730?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-53391924361694905572011-05-31T10:58:00.000-07:002011-05-31T11:15:12.765-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-7gwFc8h7wuk/TeUtKAm5UPI/AAAAAAAAAkU/knk7xn-JqFo/s1600/dog.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-7gwFc8h7wuk/TeUtKAm5UPI/AAAAAAAAAkU/knk7xn-JqFo/s320/dog.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612942160572272882" border="0" /></a><br /><br /><br />నిన్నటి నాడు ఏదో జరిగిందని ఈరోజూ బాధ పడతాను..<br />ఈ నాటి తప్పుకు.. రేపటి రోజు అద్దం పడతాను..<br />చింతనతో..చింతలతో..<br />చిన్న చిన్న తప్పులేనని నాకు నేను సర్ది చెప్పుకుంటూ..<br />నన్ను నేను క్షమించేసుకుంటూ..<br />కాలంతో కలిసి ముందుకు వెడతాను..<br />జీవితంలో మళ్ళీ మళ్ళీ వెనక పడిపోతాను..<br /><br />నేను నేనే ..<br />నేను మారలేను..<br /><br />అప్పుడప్పుడూ.. అంతంత మాత్రం ఆలోచన వచ్చిందా..?<br />ఆగిపోయానని గుర్తుచేసుకుంటాను.! అక్కడే ఉండిపోకూడదనుకుంటాను..!<br />అలసిపోయినా .. స్వేదం ఆవిరవకూడదని..<br />మెలి మెల్లిగా.ఓపికకు కొత్త ఊపిరి పోసుకుంటూ .<br />అప్పటికప్పుడు..బలాన్నంతా కాళ్ళకిచ్చేసి..<br />ఒక్కో అడుగూ ముందుకు వేస్తాను..<br />వెనుకనుండీ ఏదో రోజు.. అనుకున్నంత ఎదుటకూ వస్తాను..<br /><br />నేను నేనే..<br />అయినా నేను మారాలనుకుంటాను..<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5339192436169490557?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-38535875440075874772011-05-25T09:23:00.000-07:002011-05-25T09:37:04.356-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-zSUYHPJstMw/Td0tFPCfo4I/AAAAAAAAAkM/HLPCqhJwkX0/s1600/Titanic%2BParody.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-zSUYHPJstMw/Td0tFPCfo4I/AAAAAAAAAkM/HLPCqhJwkX0/s320/Titanic%2BParody.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610690278733095810" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />నేను ఒక ఈగ.. నువ్వు ఒక ఈగ..<br />రెక్కలార్పుతూ ఎగిరేల్లిపోదాం..<br />నాకు ఒక ఐస్క్రీం.. నీకు ఒక కూల్డ్రింక్..<br />చూసేవాళ్ళు కుళ్ళుకుంటే.. కడుపునింపుకుందాం..<br /><br />నేను ఒక ఈగ.. నువ్వు ఒక ఈగ.. (2)<br /><br />ఇంత కాలము మనమేం చేసాం..?<br />నీకు నేను..నాకు నువ్వు.. దూరమున్నాం..<br />ఇప్పుడైతే మరి ఏం చేద్దాం..?<br />కలిసి ఉన్న ఒక్కో రోజు.. కలిసి తిందాం ..<br />దూరమున్నా.. దగ్గరున్నా...<br />ఎవ్వరైనా.. ఏమనుకున్నా..<br />మనమిద్దరమూ ఒక్కటేలే.. మనకిద్దరికీ మనమేలే...<br /><br />నేను ఒక ఈగ.. నువ్వు ఒక ఈగ..<br /> రెక్కలార్పుతూ ఎగిరేల్లిపోదాం.. (1)<br /><br />ఇంత భారమూ మనకెందుకంటావ్ ?<br />నువ్వో వైపు.. నేనో వైపు.. ప్రేమ పంచుకున్నాం..<br />ఇప్పుడైతే మరి ఏం చేద్దాం..?<br />పంచుకున్న ప్రేమనింక కొంచెం దాచుకుందాం..<br />ఎప్పుడైనా.. ఎక్కడైనా..<br />ఎన్నడైనా.. ఎలాగైనా..<br />మనమిద్దరమూ మనమేలే.. మామూలుగా మనకిది మామూలే....<br /><br />నేను ఒక ఈగ.. నువ్వు ఒక ఈగ..<br /> రెక్కలార్పుతూ ఎగిరేల్లిపోదాం..<br /> నాకు ఒక ఐస్క్రీం.. నీకు ఒక కూల్డ్రింక్..<br /> చూసేవాళ్ళు కుళ్ళుకుంటే.. కడుపునింపుకుందాం..<br /> ......................................................................................<br /><br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3853587544007587477?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-89009919319142136732011-05-25T01:38:00.000-07:002011-05-25T01:46:07.264-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-1-eOsURuEXU/TdzAH3sI7_I/AAAAAAAAAkE/KDLEUCu17-k/s1600/My%2Bpicture.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 315px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1-eOsURuEXU/TdzAH3sI7_I/AAAAAAAAAkE/KDLEUCu17-k/s320/My%2Bpicture.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610570477237497842" border="0" /></a><br /><br /><br />అవునో కాదో ఆశలకి.. ఊపిరి పోసే ఊహ ఇది..<br />అంతో ఇంతో మాటలకి.. మాటలు మోసే మౌనమిది..<br />ఆకాశమిలా అప్పటికప్పుడు అందివచ్చిన అనుభవమే ఇది..<br />ఆనందంలో ఆసాంతమిలా.. మునిగి తేలిన మనసు నది..<br /><br />ఏమైందో ఏమని చెప్పను?<br />నాకైనా తెలియని ముప్పును..<br />నాకే నే గుర్తుకు రాను..<br />చూశాక ఈ కన్నియను..<br /><br />మెరుపులను వెలిగించి.. <br />మబ్బులను తడిపేసి..<br />చీకటికి చలి తెచ్చే..<br />తరుణమా ఇది?<br /><br />ఉప్పెనే అయినా అది..<br />ఉలుకు పలుకే లేదు..<br />తీరమందాకైనా మరి..<br />భాష బదులే రాదు..<br /><br />తెలిసినా ఆ తెలియని తనమే..<br />తళుకుమనే ఆ తలపే..<br />నీతో ఉంటే.. అడుగు అడుగు లో..<br />అడగమని నాతో.. అడుగేస్తుంది..<br /><br />చెప్పు మరి ..!<br />ఇప్పుడేమని చెప్పను?<br /><br />*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-8900991931914213673?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-76710417177421669752011-05-19T07:17:00.000-07:002011-05-19T07:19:41.946-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8VyaSF8T6lE?hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/8VyaSF8T6lE?hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />చూసి తప్పక మీ మీ అభిప్రాయాలు తెలుప గలరు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-7671041717742166975?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-25993437661932285352011-05-10T22:38:00.000-07:002011-05-10T22:42:46.722-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ItDFWA-PawU?hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ItDFWA-PawU?hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />This is the third short film I have taken. However, this one got completed with editing a bit earlier than the second one. This is a about a man who misuses his time and wanted to prepare himself ready from tomorrow all the times. What happens at the end? is the movie all about.<br /><br />Details :<br /><br />Camera Used - Nokia 5230<br />Editing done using - Windows Movie Maker<br />No. Of people worked on this video - 2<br />Entire length of raw video before editing - 15:20<br />After editing : 8:50<br />Resolution : 740 * 480<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2599343766193228535?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-56406408565112781732011-05-10T09:57:00.000-07:002011-05-10T10:04:29.422-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-wqqyW825ams/TclucyAbqNI/AAAAAAAAAj8/sMxgkAFZUjc/s1600/leaves.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-wqqyW825ams/TclucyAbqNI/AAAAAAAAAj8/sMxgkAFZUjc/s320/leaves.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605132651978270930" border="0" /></a><br /><br /><br />ఎక్కడీ మనుషులు?<br />ఎక్కడ బంధం?<br />ఇక ఎక్కడిదీ బలం?<br />ఎక్కడికెళ్ళాయి నిన్నటి రోజులు?<br />ఏదైనా ఎన్నాళ్ళు?<br /><br />పసి పాపగ పసిడి రోజులు<br />పరువాన పరుగులున్నన్నాళ్ళూ<br />పైన పడ్డాకా ఆ మిగిలిన వయసు..<br />ఏదైనా ఎన్నాళ్ళు?<br /><br />అయిపోవా కాసిన్నినవ్వులు..<br />ఆగిపోవా ఓనాటికి కన్నీళ్ళూ..<br />ఆనక ..<br />ఏదైనా ఎన్నాళ్ళు?<br /><br />*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5640640856511278173?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-55707137934957931442011-05-09T21:49:00.000-07:002011-05-09T21:57:13.710-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-ji3P_PvrmOQ/TcjEvKxuYmI/AAAAAAAAAj0/jRDJo1hrIc4/s1600/Vidheyudu.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 211px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ji3P_PvrmOQ/TcjEvKxuYmI/AAAAAAAAAj0/jRDJo1hrIc4/s320/Vidheyudu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604946050888393314" border="0" /></a><br /><br />ఎప్పటి నుండో అనుకుంటున్నాను.. విధేయుడు సినిమా పాటలగురించి రాద్దామని.కానీ మర్చి పోవడమో.. లేకపోతే బద్దకిన్చడమో .... ఇవాళ కాదు రేపు అని ఇలా చాలా రోజులు గా రాయలేక పోయాను. లాస్ట్ వన్ అండ్ హాఫ్ యీయర్ గా ఈ సినిమా పాటలు వింటున్నాను. వివరాలు తెలియదు కానీ సినిమా ఇంకా విడుదల అయినట్టు లేదు. ఈ సినిమాకి నిర్మాత ప్రేమ్ కుమార్ పాత్ర. సంగీతం కార్తిక్ m . దర్శకత్వం సాయి మీరా..<br /><br />పాటల వివరాలలో కి వెళితే..మొత్తం అయిదు పాటలు ఉన్నాయి ఈ సినిమాలో.<br /><br />1. పాహి శంకర : ఈ పాటని చిత్ర పాడారు. రచన వేటూరి. ఈ పాట వింటే అయ్యబాబోయ్.. ఇంత కష్టమైన పాట ఎంత అవలీల గా పాడేసారు ఈమె.. అను కోక మానరు. లిరికల్ గా అద్భుతమైనిపించక మానదు. ఇందులో ఒక లైన్.. "మనసంటే మనిషికి గల విలువే. కలిసుంటే కలలకు ఇక సెలవే.కదిలేది కదిలించేది యదలోని ప్రేమ నువ్వే " <br /><br />2. మనసా : మనసా నువ్వెందుకు ముడి వేస్తావే ప్రతి ఇరువురిని.. ? అని ఒక అబ్బాయి అంటే.. దానికి సమాధానం చెప్పే ఒక అమ్మాయి పాట ఇది. ఇడి టీసింగ్ సాంగ్ అనుకుంటే పొరపాటే. ఇది మంచి మెలోడి. కార్తిక్ ఇంకా సుమంగళి పాడిన ఈ పాట రాసింది వనమాలి గారు. మంచి పదాలు పడ్డాయి..ఒకరి ప్రశ్న ఒకరి సమాధానం..<br /><br />3. వయ్యారం ఇస్తా కానీ..: ఈ పాట ప్రియదర్శిని అనే గాయని పాడారు. ఈ పాటకు కూడా రచన వేటూరి గారే. అయితే..ఈ పాట మాస్ పాట.. ఐటెం సాంగ్ అనొచ్చో లేదో నాకు తెలియదు. కానీ వింటే అదే కోవకి వచ్చే పాటలా ఉంటుంది. అయితే పాట పాడిన విధానం బాగుంది. నాకు lyrics అర్ధం కాలేదు.<br /><br />4. నిదుర లేచిన ఆమని.: ఈ పాట వనమాలి గారు రాసారు. గానం హరి హరన్. ఇది మంచి సూథింగ్ సాంగ్. ఇది సోలో సాంగ్. ఇది బహుశా బాక్గ్రౌండ్ సాంగ్ అయ్యుండొచ్చు ఈ సినిమాలో. నిశ్శబ్దంలో అలా కళ్లుమూసుని ఒక్కసారి ఈ పాట వింటే అయ్యబాబోయ్.. ఎక్కడో ఉన్నాను నేను అనిపించేస్తుంది అంతే..ఈ లైన్ నాకు ఈ పాటలో ఇష్టం."ఓ ఎటో పడే నా ప్రతి అడుగు ఓ ముడే పడీ నీ వెన్నంటే.. ఇలా ననూ నీ దరి చేర్చే ఓ వరం కదా ఈ ప్రేమంటే "<br /><br />5.చేతుల్లో డప్పు : ఈ పాట పాడింది సాగర్. మంచి డప్పు బీట్ ఉన్న పాట. ఈ సినిమాలో వేటూరి గారు రాసిన మూడో పాట ఇది. పాట బాగుంటుంది కానీ నాకు నచ్చలేదు ఎందుకో. శివుడు అంటే ఏమిటి అన్న అర్ధం చెపుతూ పాడుతున్నట్టు ఉంటుంది ఈ పాట అర్ధం.<br /><br />ప్రచారం లేకో మరి చిన్న సినిమా అని చాలామంది పాటలా వైపు చూడకో.. ఈ పాటలు అంతా ఫేమస్ అవ్వలేదు అనుకుంటాను. కానీ సాంగ్స్ ఆర్ వర్త్ లిసనింగ్ టు. అందుకే మీ అందరితో ఈ పాటల గురించి తెలియ చేసే ప్రయత్నం చేస్తున్నా.<br /><br />పాటలు వినడానికి ఈ క్రింది లింకు క్లిక్కు చేయండి.<br /><br />http://www.123musiq.com/Vidheyudu.htm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5570713793495793144?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-32050713597711993132011-05-06T20:31:00.000-07:002011-05-06T20:43:03.754-07:00సరిగ్గా ఇప్పటికి వారం రోజులు..<br /><br />నేషనల్ హైవే.. హైదరాబాద్ టు బంగలుర్ APSRTC వోల్వో వేగంగా వెళ్తోంది.. అందులో నేను. నాతోపాటు బస్సు నిండా జనం (ఏదైనా మాట్లాడే టప్పుడు ముందు నేను తరువాతే మిగతా వాళ్ళు ముఖ్యం గా ఇలాంటి వి మాట్లాడే టప్పుడు ఇంకొంచెం ఎక్కువ నేను ).<br /><br />అప్పటికి రాత్రి 12.40 అయింది. మామూలు గా బస్సులో ఘాడమైన నిద్ర రాదు నాకు. కానీ ఆరోజు నేను మంచి మత్తులో ఉన్నాను. ఒక్కసారిగా ఎవరో అరుస్తున్నట్టు వినపడుతోంది. ఏం జరుగుతోంది.. ? మత్తులోనే ఉన్న నేను ఇంకా ఏమిటి ? ఏం అవుతోంది ఇక్కడ అనే ఆలోచన పూర్తిగా చేయలేకున్నాను. బస్సు మాత్రం చిన్న పిల్లాడి చేతిలో ఆడుకునే ఆట బొమ్మలా రక రకాల వంపులు తిరుగుతోంది. ఏదో unusual గా జరుగుతోందన్న విషయం అర్ధం అవున్నంతలో.. బస్సులో అరుపులు ఇంకా పెరిగిపోతున్నాయి..<br />నేను పూర్తిగా తేరుకోలేదు. మత్తు దిగలేదు ఇంకా. బస్సు ఆగిపోయింది.<br /><br />చాలా మంది బస్సు డ్రైవర్ మీద అరవడానికి సిద్దమైపోతున్నారు. ఎవరో అన్నారు... అసలు ఏమైందో ముందు తెలుసుకుందామని.. కానీ అందరూ ముందు బస్ వెకేట్ చెయ్యాలని పరుగు పరుగున వెళ్తున్నారు. ఎస్.. ఇది ప్రాణ భయం. అప్పుడు నాకేదో అర్ధం అయ్యింది. బస్సు ఒక పెద్ద ఆక్సిడెంట్ మిస్ అయ్యి ఎక్కడో ల్యాండ్ అయ్యింది. అందరూ దిగేశారు... నేను ఒక్కడినే బస్సులో ఆఖరి వ్యక్తిని.. నా చెప్పులు ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాయి..కళ్ళు నులుముకుంటూ వెతుక్కోవడం మొదలు పెట్టాను. బహుశా నేను సేఫ్ అనే అభిప్రాయానికి వచ్చినట్టున్నాను. బస్సు దిగడానికి మరీ మిగతావాళ్ళ అంత తొందర పడలేదు నేను.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NGXmxcasJF4/TcS9zTieq0I/AAAAAAAAAik/MeBwP34DDjg/s1600/020520111819.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-NGXmxcasJF4/TcS9zTieq0I/AAAAAAAAAik/MeBwP34DDjg/s320/020520111819.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812525471607618" border="0" /></a><br /><br />ఇక నెమ్మదిగా కిందకి దిగిన నేను చాలా మందిని ఒక గుంపుగా చూసాను. బస్సుకు దూరం గా నిలబడి ఏమైంది అని చూస్తూ వాళ్ళు వాళ్ళా అభిప్రాయలు వెలిబుచ్చుతున్నారు..<span><br /><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NKCBcmj3Tx0/TcS9zxQTUMI/AAAAAAAAAi0/P-CAlg2Um_4/s1600/020520111821.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-NKCBcmj3Tx0/TcS9zxQTUMI/AAAAAAAAAi0/P-CAlg2Um_4/s320/020520111821.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812533448429762" border="0" /></a><br /><span><span><span><span><span><br />డ్రైవర్</span></span></span></span></span> క్లేఅనేర్ కొంత సేపటి వరకు కనపడలేదు.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Q6do08je1f8/TcS9zeeVtBI/AAAAAAAAAic/mSCztd_4RSY/s1600/020520111818.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Q6do08je1f8/TcS9zeeVtBI/AAAAAAAAAic/mSCztd_4RSY/s320/020520111818.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812528407032850" border="0" /></a><br /><br />సమయం గడిచే కొద్దీ ఒక్కొక్కోళ్ళలో భయం తగ్గుతూ పోయింది. వాళ్ళు లోపలి వెళ్లి వాళ్ళ వాళ్ళ లగేజీలను తెచ్చుకుని నేను సేఫ్ అని సర్దిచేప్పుకోవడం మొదలు పెట్టారు. ఒక పక్క ఆవలింతలు వస్తున్నాయి. ఇంత సమయంలో పక్క వాళ్ళని నమ్మలేని వాళ్ళను చూసి కొంత నవ్వు వచ్చినా..ఆ అవులింతలో నవ్వు ఆపుకున్నాను. బస్సు డీసిల్ టాంకు ఒకటి పూర్తిగా డామేజి అయ్యింది. అందులో నుండీ పంట పొలాలకు నీళ్ళు పోసినట్టు అంత వేగంగా మొత్తం డీసిల్ పోయింది.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zvsqWFcIYWM/TcS9zi2kwVI/AAAAAAAAAis/KtqGHABUnHY/s1600/020520111820.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zvsqWFcIYWM/TcS9zi2kwVI/AAAAAAAAAis/KtqGHABUnHY/s320/020520111820.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812529582424402" border="0" /></a><br /><br />ఒక అరగంట చర్చ తరువాత ఇక చేసేది ఏమీ లేదు ఎవరికీ ఏ బస్సు దొరికిఎతే అది పట్టుకుని వెళ్ళిపోవడమే అని తెల్చ్చి చెప్పేశారు. అందరూ ఆ ఆక్సిడెంట్ స్పాట్ నుండి మెయిన్ రోడ్డు కి రావడం మొదలు పెట్టారు. అప్పుడు నా మత్తు పూర్తిగా వదిలిపోయింది.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VWFIak2Qlmo/TcS90GUV-eI/AAAAAAAAAi8/keeNkmiBQnM/s1600/020520111823.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VWFIak2Qlmo/TcS90GUV-eI/AAAAAAAAAi8/keeNkmiBQnM/s320/020520111823.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812539102525922" border="0" /></a><br /><br />మెయిన్ రోడ్డుకు వచ్చే దారిలో రాళ్ళు ఆ గోతులు.. పెద్ద పెద్ద గుంతను చూస్తే.. ఎలా ఇలా మేము కాపాడబడ్డాము అని అర్ధం కాలేదు. మనసులో మరో సారి భగవంతునికి నమస్కారాలు తెలియజేసుకున్నాను. When I look at the surrounding... I could not believe how I got saved from this and it a real miracle happened. As a human being I could not even see any possibility of getting out of this. Its just because of god's grace and blessings that made me to be alive that day. The most important point of it is we are not injured not even a single scratch.<br /><br />బ్రేకు ఫెయిలు అయ్యిందని డ్రైవెర్ చెప్పడం. కొంతమంది డ్రైవెర్ నిద్ర పోయాడని అనడం.. ఇక్కడ రెండు రకాలైన వాదనలు జరిగాయి.<br />ఏమి జరిగిన ఎవ్వరికీ ఏమీ కాలేదు. అది ముఖ్యమైనది అని తోచింది నాకు. నేను వెళ్లి ఆ డ్రైవెర్ కి థాంక్స్ చెప్పాను. నీవల్లే మేము ప్రాణాలతో బయట పడ్డాం.. చాలా థాంక్స్ అని.. కానీ అతను ఏమి మాట్లాడలేదు. ఎందుకో నాకు తెలియలేదు కానీ నేను తెలుసుకోవాలని కూడా అనుకోలేదు.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0Sn0MDRuFuQ/TcS-C_B_vMI/AAAAAAAAAjE/jeGKVvDFnhk/s1600/020520111824.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0Sn0MDRuFuQ/TcS-C_B_vMI/AAAAAAAAAjE/jeGKVvDFnhk/s320/020520111824.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812794844560578" border="0" /></a><br /><br /><br />ఏవో చిన్న చిన్న సమస్యలో.. పెద్ద పెద్ద సమస్యలో వస్తాయి.. వాటిని గురిచి ఎంతో భాద పడి..సమయాన్ని .. జీవితాన్ని నిందలు వేస్తూ గడిపేయడం చూస్తుంటాము. ఆ క్షణం నాకు అనిపించింది .. అన్నిటి కంటే గొప్పది మన దగ్గర ఉంది. అదే ప్రాణం. బ్రతికి ఉంటే సమస్య చిన్నదో పెద్దదో ఏదైనా పరిష్కరించుకోవచ్చు అదే.. నేనే లేకపోతే. ఇక ఆ సమస్య ఉన్నా లేకున్నా.. అది పెద్దదైనా.. చిన్నదైనా.. నాకు దానితో అవసరమే లేదు కదా.. I should feel happy that I am live. I should be happy that I have been given with great energy to do what ever is given to me. My nature is to be happy and not to feel bad or sad about all the simple things and silly things that come across in life line.<br /><br />ఆ బస్సులో క్లీనేర్ తో మాట్లాడాను.. అతని జీతం 3000 అని చెప్పాడు. హ హ హ.. నాకు వచ్చే వేలకు వేలు చూసి నేను ఎప్పుడైనా సంతృప్తి పడ్డానో లేదో తెలీదు..కానీ ఇంకొంచెం ఇంకొంచెం అనే భావన మాత్రం నాలో ఉండేది. మూడు వేలకు అతను చేసే ఉద్యోగం కన్నా అంతకన్నా చాలా రెట్లు అయిన నా జీతం ఇచ్చే ఉద్యోగం తక్కువ Risk Factors ఉన్నది. ఇంకా వంకలు పెట్టడం మానేద్దామని అనుకున్నాను. ultimate గా నేను బ్రతుకుతున్నాను.. అతనూ బ్రతుకుతున్నాడు. జీతం డబ్బులు వేరైనా.<br /><br /><br />అయితే..జీతం వేరైనా.. పనులు వేరైనా..ప్రదేశాలు వేరైనా..జీవన విధానం వేరైనా.. మనుషులు అందరూ బ్రతకడానికి ఒక కామన్ రీసన్ ఉందని అనిపించింది నాకు ఆరోజు. అదే ప్రతి రోజునూ ఆనందంగా గడపటం. కొందరు అదే ఆనందం కోసం సమస్యలు తెచ్చుకుంటారు. కొందరు సమస్యలు వదిలించుకుంటారు..<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EddvmIypnLU/TcS-CxJqcJI/AAAAAAAAAjM/OjPnTbGS9hE/s1600/020520111825.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-EddvmIypnLU/TcS-CxJqcJI/AAAAAAAAAjM/OjPnTbGS9hE/s320/020520111825.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603812791118622866" border="0" /></a><br /><br /><br />The most important thing in life at the end of day..really is I am satisfied with my life or not.. no matter how much you are earning, how many people you have around, the kind of life style you are with.<br /><br />ఒక రెండు గంటల తరువాత.. మరో బస్సు లో మెట్ల దగ్గర కొంత చోటు దొరికితే ... జాగ్రత్తగా బంగళూరు చేరుకున్నాను.<br /><br />One Last word.. Thanks to you God..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3205071359771199313?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-5256044345498623202011-05-05T09:43:00.000-07:002011-05-05T09:54:34.685-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-JWqQc09bcVk/TcLUKeEcXwI/AAAAAAAAAiU/XVEHyMUbDV4/s1600/Suryudu.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-JWqQc09bcVk/TcLUKeEcXwI/AAAAAAAAAiU/XVEHyMUbDV4/s320/Suryudu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603274162737798914" border="0" /></a><br /><br />సాయంత్రం సూర్యుడోపక్కకు పడిపోతున్నాడని..<br />పరుగు పరుగున వెళ్లాను..<br /><br />ఆ చెరువు నీటి చప్పుడు లేదు..<br />తూనీగల రెక్కల చప్పట్లు లేవు..<br />ముడుచుకున్న పూల మొగ్గల మాటలు లేవు..<br /><br />గాలి ఇటు నుండీ అటు వెళ్ళడం మానేసినట్టు వుంది..<br />అందుకే గడ్డి పరక కూడా నావైపు తిరగడం మానేసి ఎటో చూస్తోంది..<br /><br />మేఘాలు ఎప్పటిలా కాకుండా నాకు కొంత దూరంగా జరిగి జరిగి వెళుతున్నట్టు తోస్తోంది..<br />అందుకే ఆకాశం నవ్వుతున్నట్టుకాక.. బుగ్గ గిల్లిన పసి పాపలా నావైపు చూస్తోంది..<br /><br />ఇక..<br />గట్టు కూడా ఎందుకో ఈరోజు పిలుస్తున్నట్టుగా లేదు..<br /><br />నిశ్శబ్దానికి అర్ధాలు చాలానే ఉన్నాయి..<br /><br />శోకమా ..<br />కోపమా..<br />దూరమా..<br />భారమా..<br />ఏమయి ఉంటుందో యిది..<br />ఎటునుంచి అయినా ప్రమాదమే మరి..<br /><br />అందుకే నేనే చొరవ తీసుకుని..<br />అడగడానికి అడుగు వేయబోయాను..<br /><br />అంతలో ఆకాశం నుండి వర్షపు చినుకులు ప్రయాణమై నా వద్దకే వచ్చాయి..<br />ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాయి..<br /><br />ఆత్రంగా నేను పరుగులెత్తి వచ్చినపుడు..<br />పడిపోయానని కట్టు కట్టిన మట్టి.. చెప్పిందట..<br />అయ్యిన గాయాల నుండీ కారిన రక్తపు చుక్కలు తాకిన నేల..<br />తను పడిన ఇబ్బందిని చెప్పిందట..<br />భాధకు తాళలేక నా గొంతుక నొదిలిన అరుపులు<br />ఎవరూ చెప్పకుండానే ఇక్కడి దాక..చేరినవట..<br /><br />అయ్యో..<br />బిడ్డడు ఆయాసపడ్డాడే, బోలేడేసి ప్రయాస పడ్డాడే అని..<br />మాటలు రాక మౌనమోయిన ఎదురుచూపులు..<br />ఎక్కువ సేపు తమ భాదను తమలో దాచుకోలేక.<br />అశ్రువులు గా అంతా ఎత్తునుండీ.. నుండి బయట పడ్డాయి..<br /><br />ఆ క్షణం నాకళ్ళు కూడా చెమ్మగిల్లాయి..<br /><br /><br />*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-525604434549862320?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-67570789159874620662011-04-27T22:07:00.000-07:002011-04-27T22:09:29.298-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-k0GvE2WvzBs/Tbj2AXL6ZOI/AAAAAAAAAiM/e9-Xj0kkoYU/s1600/2.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 179px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-k0GvE2WvzBs/Tbj2AXL6ZOI/AAAAAAAAAiM/e9-Xj0kkoYU/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600496622719624418" border="0" /></a><br /><br /><br />ఓపికకు.. ఓటమి దగ్గరవుతున్నా..<br />సడలి పోదు ఆశల సత్తువ కొస వరకూ..<br /><br />కన్నులు వాలిపోతున్నా<br />అరచి అరచి గొంతుకలు పూడుకుపోతున్నా<br />కదలి పోదు.. కల కడలివైపుకు..<br /><br />ఏదో కావాలి..<br /><br />అందుకే తెలిసీ తెలియక..<br />నిరంతరాయం..ఎదురుచూపులు కొనసాగుతూనే ఉంటాయి<br />అవిశ్రాంతంగా..<br /><br />మనిషి కోసమో<br />మనసు కోసమో<br />అవకాసం కోసమో<br />ఆధిపత్యం కోసమో<br />నిజాల కోసమో<br />నిశి తిమిరాల కోసమో<br /><br />కావలసిన..<br />రావసిన క్షణాలకోసమో ..<br /><br /><br />*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6757078915987462066?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-25445285964163895692011-04-22T14:05:00.001-07:002011-04-22T14:16:09.747-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-S7Y1snp985M/TbHttHrkhzI/AAAAAAAAAh8/EMj76-_eJNg/s1600/yes.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-S7Y1snp985M/TbHttHrkhzI/AAAAAAAAAh8/EMj76-_eJNg/s320/yes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598517171209930546" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />నన్ను చేరే ఏ చిన్న స్వరమైనా<br />నీదే..<br /><br />కన్నులు చూసే వేల రూపాలూ<br /> నీవే..<br /><br />ఒంటరితనం వెళ్ళిపోయింది<br />నీవల్లే..<br /><br />ఏకాంతం మిగిలిపోయింది<br />నీలాగే..<br /><br />ఎదురుచూపుల దారులలో ఊహల చారులు..<br />నీతోనే..<br /><br />ఇక.. నీతోనే..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2544528596416389569?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-82416267909728839192011-04-18T03:58:00.000-07:002011-04-18T04:12:18.151-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-_ygh980hOOs/TawZpLrWk5I/AAAAAAAAAh0/iG9lS4FSfa0/s1600/LDR.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 443px; height: 276px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-_ygh980hOOs/TawZpLrWk5I/AAAAAAAAAh0/iG9lS4FSfa0/s320/LDR.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596876632214639506" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />చరిత్రకి నిన్న..<br />నిన్నటికి నేడు..<br />చాయలు పడనంత ...దూరం..<br /><br />డబ్బుకు ఆకలి..<br />ఆకలికి అన్నం..<br />రుచి తెలియనంత.. దూరం..<br /><br />కండకు తగ్గ కష్టం..<br />కష్టానికి ప్రతి గా.. ఫలం..<br />బ్రతకడానికి అందనంత దూరం..<br /><br />ఆశకు నిజం..<br />నిజానికి ఊపిరి..<br />జరిగిపోతున్న దూరం..<br /><br /><span></span>ప్రేమకు ఆకర్షణ..<br />ఆకర్షణకు తొందరపాటు..<br />ఆలోచించలేనంత.. దూరం...<br /><br />వయసుకు అనుభవం..<br />అనుభవానికి గౌరవం..<br />గౌరవార్ధమైన..దూరం..<br /><br /><span>శబ్దానికి</span> <span>నిశ్శబ్దా</span><span>నికి</span>..<br /><span>నిశ్శబ్దా</span><span>నికి</span><span></span> <span>భాషకు</span>..<br /><span>మనసు</span> <span>దూరం</span>..<br /><br />మనిషి మనిషికి..<br />అందడు..<br /><br />కంటికి కనపడే వాడు..<br />వాడు కాక వేరొకడు..<br /><br />ఒక్క మాటలో..ఎవడికి వాడు..<br /><span>పెంచుకునే దూరం</span>..<br />దూరం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-8241626790972883919?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-14924743076356223312011-04-15T20:43:00.000-07:002011-04-15T20:49:15.857-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Ok-9awqIQCM/TakQ1rz2piI/AAAAAAAAAhs/qc9L_Ka-DsA/s1600/-%2BEyes%2Bclosed.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 188px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ok-9awqIQCM/TakQ1rz2piI/AAAAAAAAAhs/qc9L_Ka-DsA/s320/-%2BEyes%2Bclosed.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596022526463878690" border="0" /></a><br /><br /><br />రెప్పపాటులో..<br />పోయిన ప్రాణం..<br /><br />రెప్పపాటులో..<br />రాలిపోయిన కలలు..<br /><br />రెప్పపాటులో..<br />పరుచుకుపోయిన దూరం..<br /><br />రెప్పపాటులో..<br />అంతుపట్టని అఘాదం..<br /><br />అదే రెప్పపాటుకు సర్దుకోవు...<br />ఎందుకు?<br /><br />ఆశలు.. వెనుక భయాలు.. ఇక ఉండవు ..<br />ఎందుకు?<br /><br />సులభంగా సమాధాన పడలేక..<br />రేపటికి అంత త్వరగా సిద్ద పడలేక..<br />సర్ది చెప్పుకోలేక ఇబ్బంది పడడం ఎందుకు? ఎందుకు?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1492474307635622331?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-19159500244600539532011-04-10T07:49:00.000-07:002011-04-10T07:52:39.753-07:00<span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; ">అద్దంలో చూసుకుంటే మరకలు కనిపిస్తున్నాయి<br />తాకి చూసుకుంటే.. రంగులంటుతున్నాయి<br />ఎన్ని వేషాలు వేశానని ఇప్పటి వరకూ..<br /><br />ఒక నిజమే అబద్దమౌతుంది..<br />ఒక అబద్దమే..నిజమనిపిస్తుంది..<br />ఎన్ని మాటలు మాట్లాడానని ఇప్పటి వరకూ!<br /><br />కలవని కలల ఎడబాటు ఉండిపోతోంది..<br />తలవని తలంపుల అల ఎదురుపడిపోతోంది..<br />ఎన్ని ఆశలు రాశులు పోశానని ఇప్పటివరకూ?<br /><br />ఎన్ని..<br />ఎన్ని..!<br />ఎన్ని..?<br /><br />నీడ లేదు నాకు<br />ఇక ఏ పగలూ లేదు నాకు<br />నేనే నీడనైపోయాను..<br />రాతిరిగా నే మిగిలిపోయాను..<br />మెలకువ రాక<br />వెలుతురు లేక..<br /><br />కారణాలు వెతుక్కుంటే ..<br />మరి...<br />నాకు మత్తుపై మక్కువా లేదు..<br />చీకటి పై విసుగు తాలూకు కన్నీళ్ళూ ఆగవు..<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1915950024460053953?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-82377953705754928082011-03-23T01:41:00.000-07:002011-03-23T01:47:09.952-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Pr39uSNGatU/TYmyhhgiFaI/AAAAAAAAAhk/3LKNduXtzk0/s1600/For%2Bmy%2BLove.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 274px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Pr39uSNGatU/TYmyhhgiFaI/AAAAAAAAAhk/3LKNduXtzk0/s320/For%2Bmy%2BLove.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587193101730059682" border="0" /></a><br />మిల మిల మని మెరుపేదో..<br />మనసున పడి వెలిగింది..<br />అలికిడి అనిపించిందీ..అపుడే..<br /><br />గల గల మని వరసేదో..<br />వెంట వెంట నడిచొచ్చిందీ ..<br />అలజడి మొదలయ్యిందీ ..అపుడే..<br /><br />పరి పరి పరిగెడుతూ..ఆనందం..<br /> ఉన్న చోట ఉండనట్టు ఉంటోంది..<br />ఆశలు విడుదలయ్యిందీ .. అపుడే..<br /><br />గుట్టు చప్పుడవ్వకుండా గొంతు గుప్పిటలో<br />అంతకాలం ఆపుకున్న ఆ మాటలే .. <br />ఆగనంటే ఆగనంటు ఒక వరదౌతూ..<br />ఆపకుండా నీ ఆలాపన చేస్తోంటే..<br /><br />నా కనులకు నవ్విచ్చి..<br /> నా అడుగుకు నిన్నిచ్చీ...<br /> మౌనాన్నే మింగేసాను..<br />చూస్తూ చూస్తూ ..<br /><br />కలలే మానేసాను..<br /> ఊహలనే తరిమేసాను..<br />నాతో నేనుంటాను.. <br />ఇకపై ఎపుడూ..<br /><br /><br /><br /><br /> *picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-8237795370575492808?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-58652200280895398722011-03-20T22:09:00.000-07:002011-03-20T22:11:48.213-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-lIZzX55cND0/TYbds8ZRuaI/AAAAAAAAAhc/4-Zk6zOJCXI/s1600/Leaf.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 212px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lIZzX55cND0/TYbds8ZRuaI/AAAAAAAAAhc/4-Zk6zOJCXI/s320/Leaf.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586396151995808162" border="0" /></a><br />తరువు తల్లి బిడ్డగా..<br />పుట్టీ పుట్టగానే..<br />బతుకు బడిలో వేసేసారు నన్ను..<br />ఆఖరి బెంచీలో ఆఖరున.. చాలీ చాలని అంచున కూర్చున్నప్పుడు మొదలయాయి..<br />నా పాఠాలు..<br /><br />ఉన్నన్నాళ్ళూ ఊపిరి పోసి..<br />వెళ్ళేనాడు..ఒంట్లో తడి లేక... వాలి.. రాలిపోవడమే.. <br />ఆకుగా నా రాకకు అర్ధమనుకున్నాను.<br />కానీ..ఇంకా చాలా ఉన్నాయి..నాకోసం వేచి చూస్తూ పాఠ్యాంశాలు ..<br /><br />నా..తోబుట్టువులు..నా అన్నదమ్ములు..<br /> నా కళ్ళముందే.. చూస్తుండగానే..<br />తుంచి వేయబడ్డారు..తెంచివేయబడ్డారు ..<br /><br />నా ఉమ్మడి కుటుంబ సభ్యులు..<br />శ్మశాన వాటికలలో కట్టెపుల్లలై..కాలిపోయారు...<br /><br />అయినా నేను మిగిలే ఉన్నాను..<br /><br />ఎదురు గాలులకు..<br />వడగళ్ళ విసురుకు ..<br />బారున బిగుసుకుపోయే బెదురుకు..<br />అవసరాల ఆకారాలు ఎత్తినట్టున్నాను..<br /><br />ఏమిటో నేను..?<br />ఎందుకిలా అయిపోయాను..?<br /><br />కన్నులెర్రబారినా.. గుండెలు బండబారినా..<br />తలవంచుకునే ఉండిపోతున్నాను....<br />మిన్ను విసిరినా.. మన్ను కసిరినా..<br />మరిగినా.. మంటన పడినా..<br />మాట మాట్లాడక..మూగనై మిగిలిపోతున్నాను..<br />నిందలా వేయను..!<br />కనీసం కసురుకోనూలేను..!<br /><br />ఓపిక ఆగినంత కాలం.. అంత నీడకు ఇంత తోడవుతాను..<br />ఓ మంచి సమయానికి..నేనూ ముగిసిపోతాను..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5865220028089539872?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-7215373963875291332011-03-17T09:44:00.000-07:002011-03-17T10:04:35.397-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2uh22IGfycc/TYI8WkCrl-I/AAAAAAAAAhU/E65mb_rg4rc/s1600/FotoSketcher%2B-%2Bhospital_bed.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2uh22IGfycc/TYI8WkCrl-I/AAAAAAAAAhU/E65mb_rg4rc/s320/FotoSketcher%2B-%2Bhospital_bed.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585092846222546914" border="0" /></a><br /><br /><br />నేను చనిపోతున్నాను. వయసు యాభై పైన పడింది. నేను జీవించిన జీవితానికి..ఇంతకంటే ఎక్కువ ఆశించినా అత్యాసే అవుతుందేమో. నా శరీరానికి నేనెప్పుడూ గౌరవం ఇవ్వలేదు. దానికి కేవలం నా రుచులకు వాడుకున్నాను. నాకు ఉన్న దురలవాట్ల గురించి నేను గుర్తు చేసుకోవాలనుకోవడం లేదు.. ఎందుకంటే కనీసం నామీద నాకు కాస్తంత గౌరవం మిగిలి ఉండాలి అనేది నా ఆఖరి కోరిక.<br /> <br />కరెంటు పోయింది.. కాస్త గాలి కూడా ఆడడం లేదు. పైగా నా చుట్టూ 'నా' అనేవాళ్ళు ఉన్నారేమో? ఊపిరి సలపనీయడం లేదు. కొడుకూ.. కోడలు అందరికంటే ఎక్కువ ఏడుస్తున్నారు. నేను పోతున్నానని ముందే తెలిసింది వాళ్ళకి. నిజానికి ఏడిచే వాళ్ళు వాళ్ళ ప్రేమని చెపుతున్నామని.. వెలిబుచ్చుతున్నామని అనుకుంటారు. కానీ ఏడిచి నన్ను ఇంకొంచెం ముందే పంపేస్తున్నారని వాళ్లకి తెలీయదు. ప్రేమ కూడా ఇబ్బందికరం గా ఉండేది ఎక్కువగా ఇలాంటి సందర్భాలలోనే. ఇక చూడడానికి వచ్చేవాళ్ళు నాకోసం ఏవో పళ్ళు తీసుకొచ్చి.. నాకు అందకుండా ఎక్కడో పెట్టేస్తారు. వాళ్ళు చెప్పే పనికిమాలిన కబుర్లు వినాలనుకుంటారు. ఇలాంటి సందర్భంలోనే గుండెకి ధైర్యం కావాలని, మనిషి ఆశాజీవిగా బ్రతకాలని చెప్పి ఉన్న కష్టాలను పదే పదే వివరించి హింసించి..మరచిపోయిన ఎప్పటివో వాళ్ళ జ్ఞాపకాలను నాకు వదిలేసి వెళ్ళిపోతారు. ఇలాంటి వాళ్ళను చూస్తూ చూస్తూ ఇదే మంచం మీద ఇప్పటికే ఒక నెల రోజులు గడిపేసాను. నా భార్య తెలివైనది. నాకన్నా ముందే వెళ్ళిపోయింది. తను నాఅంత ఇబ్బంది పడలేదు. నిద్రలో పోవడమంత సుఖమైన చావు మరొకటి ఉండదు. కానీ ఒక రకంగా నేనే తనకన్నా అదృష్టవంతుడిని. చావును ప్రతిక్షణం దగ్గరనుండే చూస్తూ పరిచయం పెంచుకుంటున్నాను. నేను పోతే నావాళ్ళు ఎలా స్పందిస్తారో ముందే తెలుసుకున్నాను. నేను తెలుసుకున్నది తెలుసుకోక పోయినా పెద్దగా ఏమీ నష్టం లేదని తరువాతే తెలిసింది.<br /><br />అన్నిటి కన్నా కష్టమైనా విషయం మనం దయనీయమైన స్థితిలో ఉన్నామని ఒప్పుకోలేకపోవడమే. మనిషి తను తన దగ్గర లేని దానిగురించి ఎక్కువ ఆలోచిస్తాడు. ఉన్నది తక్కువైందని భాదపదతాడు. తృప్తి లేకపోవడమే దయనీయమైన స్థితి.. అది ఎంత మాత్రమూ ఒప్పుకోడు. ఎందుకో?<br />నాకు డబ్బుల్లు, మనుషులు, పేరు, ఎంత సంపాదించినా.. ఎంత ఎదిగినా ఇక చాలు అనే ఆలోచన రాలేదు. ఎక్కువ అని అనిపించనూ లేదు. ఇక్కడ క్షీణోపాంత ప్రయోజన సూత్రం వర్తించలేదు. ఇప్పుడు కూడా నాకేదో ఆరోగ్యం తక్కువైందని ఆలోచనే. అయితే ఇలా నా ఆరోగ్యం క్షీణ దశకు వచ్చింది నావల్లే. ఉన్నపుడు దానిని గౌరవించలేదు. లేనపుడు లేదు లేదని ఆలోచించినా ప్రయోజనం లేదు అని తెలిసినా ఆలోచిస్తున్నాను. నేను సగటు మనిషిని.<br /><br />నర్సు వచ్చి అందరినీ బయటకి పంపేసింది. ఇప్పుడు ఈ రూములో నేను ఒక్కడినే మిగిలిపోయాను. నాకిది కొత్త కాదు. ఈ గదిలో ఆ సిలిన్ బాటిల్ స్టాండుకు, ఈ మంచానికి, దూరంగా కనపడే ఆ మందుల స్టాండుకు, తెల్ల రంగు గోడలకు, రోజులో సగం సరిగా తిరగని ఈ పంకాకు .. నాకు మంచి స్నేహం ఏర్పడ్డాయి. అవి ఏదో చెపుతున్నట్టు. నాకు నేనే చెప్పుకుని నవ్వుకుంటూ ఉంటాను. ఇది నెల రోజులుగా జరుగుతూనే ఉంది. మొదట్లో ఇబ్బంది గా ఉండేది. తరువాత అలవాటయిపోయింది. నిజానికి ప్రేమగా చూసే దృష్టి ఉండాలి కానీ చేతనా అచేతనా అవస్తల్లోనూ మనకి నా అనే భావం ఏర్పడడానికి, అభేదాన్ని తెలుసుకోవడానికి పెద్ద సమయం పట్టదు. ఇలాంటి విషయాలు వెళ్ళిపోయే ముందు తెలుసుకోవడం అన్నిటికంటే భాదాకరం. అలా నేను తెలుసుకున్న మరుక్షణం నా నుండి ఆశించిన ప్రేమ దొరకని వారి అందరికీ..నేను వదిలించుకున్న వస్తువులకి.. మనసులోనే క్షమాపణలు చెప్పుకున్నాను.<br /><br />జీవితానికి అనేక కోణాలు ఉంటాయి. నాకిప్పుడు అనిపిస్తోంది. నేనెప్పుడూ ఒకే కోణంలో ఆలోచిన్చేవాడినేమో అనే. దానిపేరే 'నాకోసం'. నే చేసే ప్రతి పనిలో రెండు కోణాలు ఉండేవని నా అభిప్రాయం. ఒకటి 'నేను' రెండోది 'ఇతరులు'. ఇందులో తూకం ఎప్పుడూ నా వైపే తూగేది. నాకు తెలిసి అది ఎప్పుడూ నాకు చెడు చేసిందనిపించలేదు, అందుకే నేను దాన్ని నేనెపుడూ మార్చుకోలేదు. కానీ నేను చెడు చేస్తున్నానన్న విషం లాంటి విషయం తాగడానికి కూడా ఎప్పుడూ ప్రయత్నించలేదు. అది చేసుంటే బాగుండేదని ఇప్పుడు అనిపిస్తోంది. దీన్నే పశ్చాత్తాపం అంటారేమో. అయితే ఒకటి నిజం. ఎంత గొప్పదైనా మార్పు సమయం దాటేసాక వస్తే.. దాని విలువ సున్నాకే సమమౌతుంది.<br /><br />అదిగో కరెంటు వచ్చింది..ఆ ఫాను తిరుగుతోంది నా మెదడులో ఆలోచనల్లా.. అవి ఎందుకో అస్సలు ఊరుకోవు. అలసిపోవు. ఇంతసేపూ ఎప్పుడు వస్తుందా అని చూసిన కరెంటు వచ్చేసింది. కానీ ఇకనించీ ఎప్పుడు పోతుందా అని ఎదురుచూస్తూ గడిపేస్తాను సమయం. నాకు ఏదోవిధంగా.. నే వెళ్ళేంత వరకూ సమయం గడవడం కావాలి. అందుకే నా దారులు నేను వెతుక్కుంటున్నాను.<br /><br />ఇంతలో నా కొడుకు వచ్చాడు. "నాన్నా చిన్న పనిమీద బయటకి వెళ్తున్నాను. ఏమైనా అవసరమైతే నీ కోడలు, మనవాళ్ళు బయటే ఉన్నారు" - చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. నాకిదేమీ కొత్త కాదు. వాడి చిన్నప్పటి నుండీ నేను వాడితో గడిపిన సమయం చాలా తక్కువ. ఇప్పుడు వాడు పెద్దవాడయ్యాడు..నన్నే అనుకరిస్తున్నాడు. నేను ఇంతకమించి ఎక్కువ ఆశించకూడదు. నేను ఏమి ఇచ్చానో అదే నాకు తిరిగి ఇచ్చేసి వెళుతున్నాడు. సంపాదన పేరుతో నేను నా కుటుంబానికి చాలా తక్కువ సమయం ఇచ్చాను. కానీ ఇప్పుడు నా సంపాదన ఆ కాలాన్ని వెనుకకు తిప్పలేదు. లెక్కకు మించిన సంపాదన. లెక్కలకు మించిన తప్పులతో సమానం, ఆ తప్పులను దిద్దుకోవడం అంత సులభం కాదు. నాకా అవకాశమూ లేదు.<br /><br />జీవితం చాలా చిన్నది అని అంటారు. కానీ అది పెద్ద తప్పు. జీవితం చాలా పెద్దది. తప్పులు చేయడానికి.. వాటిని తెలుసుకోవడానికి తిగిరి మంచి చేయడానికి..మనిషికి చాలా జీవితం ఉంటుంది. అది తెలుసుకునేందుకే మనిషి సిద్డంగాలేడు. ఇంతకీ నేను ఇప్పుడు నాతో ఏం తీసుకెళ్ళడానికి ఇంకా ఎదురుచూస్తున్నాను? నాకూ తెలియదు.<br /><br />రెప్పల బరువు నేను మోయలేనంతగా ఉంది. నెమ్మది నెమ్మది గా మొత్తం చీకటి అయిపోయింది. ఇప్పుడు నాకు ఏమీ కనపడడం లేదు.. ఎవరో నన్ను బలంగా లాగుతున్నట్టు నేను అనే నా అస్తిత్వాన్ని బద్దలు చేస్తూ ఏదో వెలుగులోకీ ఈడ్చబడుతున్నట్టు..అనిపిస్తోంది. నా చుట్టుపక్కలెవరో చేరుతున్నారు. అది ఏడుపే. కానీ నాకు వినపడం లేదు. ఇప్పుడు వాళ్ళ భాధ తాలూకు తరంగాలు మాత్రమే నన్ను తాకుతున్నాయి. ఇక్కడినుండీ నేను దూరంగా వెళ్ళిపోతున్నాను. నాకు తెలుస్తోంది.. ఇప్పుడిక ఉన్నా నేను లేనట్టే.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-721537396387529133?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-11289799376935912402011-03-14T08:15:00.000-07:002011-03-14T08:20:40.067-07:00ఈ పోస్టులో విక్రమార్కుడి సమాధానం అర్ధం అవ్వాలంటే.. <a href="http://gurivindaginja.blogspot.com/2011/03/1.html"><span>ఈ</span> <span>పోస్టులో</span></a> భేతాళుడి ప్రశ్న చదవండి.. :)<br /><br />=========================<br /><br />చూడు భేతాళా.. రాజు ఎంతో తెలివి తేటలు గలవాడనడంలో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు. కానీ.. ఎప్పుడైతే..మనిషికి తనమీద తనకి నమ్మకం అవసరమైన దానికంటే ఎక్కువ అవుతుందో.. అది ఎంతో ప్రమాదకరం. అటువంటి స్థితిలో కి వెళ్ళాడు కనుక ధూమకేతు మహా రాజు ఆ కుర్రవాడి చేతిలో గర్వభంగానికి గురి కాక తప్పింది కాదు. రాజు ఓటమికి కారణం అర్ధం అయ్యిందనుకుంటాను.<br /><br />ఇక నీ రెండో ప్రశ్న..ఆ యువకుడి ప్రశ్నకు సమాధానం ఏమై ఉంటుంది ?<br /><br />ఆ యువకుడు బ్రతికి ఉంటే.. తన ప్రమేయం లేకుండా..ఇప్పటి రాజు వయసుకు చేరుకోగలడు. కానీ రాజు ఎన్నటికీ.. ఆ యువకుని వయసుకు, వెనుకకు రాలేడు. అని చెప్పి విక్రమార్కుడు తన సమాధానాన్ని పూర్తి చేసాడు..<br /><br />అలా విక్రమార్కుడికి మౌన భంగం కలగగానే.. తిరిగి భేతాళుడు చెట్టెక్కాడు..<br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1128979937693591240?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-16961602290597349832011-03-10T05:38:00.000-08:002011-03-10T06:39:54.114-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-wg55wktcMbs/TXjVwQOtPdI/AAAAAAAAAhM/LRVwSNGnUeU/s1600/FotoSketcher%2B-%2Bvikram_betal.jpg"><br /></a><br />చిన్నప్పటి చందమామ భేతాళ కధలకి విక్రమార్కుడు సమాధానం చెప్పేవాడు. మౌన భంగం కలగా గానే.. ప్రతిసారి భేతాళుడు చెట్టు ఎక్కేసే వాడు. మళ్ళీ కొత్త కధతో తరువాత నెలకి ఇద్దరూ సిద్దం అయిపోయేవారు. అయితే భేతాళుడి ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పే విక్రమార్కుడు <u>నేనే అయితే.. ఏమి చెపుతాను</u> ? ఈ ఆలోచన నుండి వచ్చిందే "నా భేతాళ కధలు : మీరే విక్రమర్కుడైతే..?" ఇక ఆ ఆలోచన ఎప్పటి నుండో ఉన్నా రాయడానికి బద్దకమై ..రాయలేక పోయాను.. ఇప్పటికి కుదిరింది. ఇప్పుడు కధ నేను రాస్తున్నాను కనుక నేను భేతాళుడి అవతారమెత్తుతున్నా. విక్రమార్కులారా ఇక చదవండి. సమాధానం చెప్పండి.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wg55wktcMbs/TXjVwQOtPdI/AAAAAAAAAhM/LRVwSNGnUeU/s1600/FotoSketcher%2B-%2Bvikram_betal.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wg55wktcMbs/TXjVwQOtPdI/AAAAAAAAAhM/LRVwSNGnUeU/s320/FotoSketcher%2B-%2Bvikram_betal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582446763092819410" border="0" /></a><br /><br /><br />భుజాన శవాన్ని వేసుకుని విక్రమార్కుడు శ్మశానంలో మౌనంగా నడుస్తున్నాడు. విక్రమార్కా.. నీలో గల గొప్ప లక్షణం నీ ఓపిక.. కానీ ఈ లక్షణమే నీకు ప్రమాదం కాగలదు. ఎంత గొప్పవాడైనా తనలో గల గొప్ప లక్షణాలను చూసిగాని.. కలిగిన పేరుని చూసి గాని .. ఏదో ఒక సమయంలో తెలసి తెలియక అహంభావానికి లోను కాక తప్పదు. అలాంటి ఒక రాజు కధ చెపుతాను. శ్రమ తెలియకుండా విను ..<br /><br />అనగనగా.. ఒక రాజ్యానికి ఒక రాజు ఉన్నాడు. అతడి పేరు ధూమ కేతు. అతడు గొప్ప విద్యాశాలి.. అనేకమంది గురువులను తన రాజ్యానికి పిలిపించి రక రకాల విద్యలను నేర్చుకున్నాడు.. ఎంత విద్య నేర్చుకుంటే అతడిలో అంతకి అంతా గర్వం పెరగసాగింది. ఇతరులు తన కన్నా తక్కువ వాళ్ళని భావించడం..అందరినీ చిన్న చూపు చూడడం.. వేరొకరు చదువుకు పనికి రారు అనే అభిప్రాయం అతడిలో ఎక్కువ అవసాగింది.<br /><br />అందుకే..... ఇంత చదువుకున్న వాడు..తన రాజ్యంలో ఒకటి రెండు గురుకులాలను కూడా ఏర్పాటు చేయలేదు.<br /><br />ఇలా వుండగా.. రాజు గారి 32వ <span>పుట్టిన</span> రోజు వేడుకలు వచ్చాయి. రాజ్యం అంతా సంబరాలతో నిండిపోయింది.. రక రకాల ప్రదర్శనలు ఇవ్వబడ్డాయి ఆ వేడుకల్లో. రాజు గారు ఊరుకోకుండా ప్రతి చోట ఏదో ఒక లోపమెత్తిచూపించి వచ్చిన వారిని అవమానించి పంపేస్తున్నారు. చాలా మంది నిండు సభలో అందరిముందూ కన్నీళ్ళూ పెట్టుకుని వెళ్ళిపోయారు కూడా..<br /><br />ఇలా జరిగింతరువాత.. రాజు గారు స్వయంగా తను ఎంత గొప్పో అందరికీ చూపించుకోవడానికి .. తన విద్యలను ప్రదర్సిన్చానారంభించారు. గానం, నృత్యం, శిల్ప కళ, చిత్రలేఖనం, విలువిద్య, మల్లయుద్ధం.. అన్నిటిలోనూ సాటిలేని ప్రదర్సన ఆయనదే.<br /><br />ఇక తెలివితేటల్లోనూ తన గొప్పదనం నిరూపిన్చుకుందామనుకున్నారు రాజు గారు.. ఉన్నట్టుండి ఒక సవాలు విసిరారు. మీలో ఏ ఒక్కరైనా ఒక ప్రశ్న అడగండి. అది నేను సమాధానం చెప్పలేనిది అయి ఉండాలి అన్నాడు.<br /><br />పెద్ద పెద్ద పండితులు.. గణితం, పురాణాలు, చరిత్ర, భాష, సంస్కృతి , ఇలా రక రకాల విభాగాల్లో ప్రశ్నలు అడిగారు. కాని ధూమ కేతు దానికి చక చకా సమాధానం చెప్పి అందరిని ఆశ్చర్యచకితుల్ని చేసాడు. తనే గొప్ప అని నిరూపితమౌతోందని ఎంతో ఆనందిస్తున్నాడు లో లోపల..<br /><br />ఇంతలో ఒక పదిహేడేండ్ల కుర్రాడొకడు... నేనూ ఒక ప్రశ్న అడగ వచ్చునా .. అన్నాడు.. అతగాడి ధైర్యం చూసి సభ ఒక్కసారి ముక్కు మీద వేలు వేసుకుంది.<br /><br />"కానీ అన్నట్టు" సైగ చేసాడు ధూమ కేతు..<br /><br />"అయితే మీరు సమాధానం చెప్పలేక పోతే?" అని అన్నాడు ప్రశ్నిస్తున్నట్టు, ఆ కుర్రవాడు ఎటువంటి బెదురూ లేకుండా..<br /><br />ఈసారి ఆశ్చర్యపోవడం ఒకింత ధూమకేతు వంతు అయ్యింది.. ఇతగాడికి పిచ్చిగానీ పట్టిందా అన్నట్టు చూస్తుండి పోయారు అందరూ..<br /><br />ఏంకావాలి? అడుగు ఏం కావాలో .. గంభీరం గా అన్నాడు ధూమకేతు .<br /><br />రాజ్యంలో ప్రతి అయిదు ఊర్లకు కూడా ఒక గురుకులాలన్ని ఏర్పాటు చేయాలి అన్నాడు.<br /><br />"సరే కానీ .. " నీవు గెలిచినపుడు కదా.. ధూమకేతు గొంతులో స్వరం మారింది.<br /><br />ఆ కుర్రవాడు అడగడం మొదలు పెట్టాడు. అంతటా నిశ్శబ్దం నెలకొంది. ధూమకేతు కూడా ఎంతో ఆత్రుతగా ఎదురు చూస్తున్నాడు. ఏం అడుగుతాడా అని.<br /><br />"బ్రతికి ఉంటే.. నా ప్రమేయం లేకుండా నేను చేయగలిగింది.. ఎంత కాలం బ్రతికినా మీరు చేయలేరు" ఏమిటది?<br /><br />ఇది ఒక ప్రశ్నా ? వెకిలిగా అన్నాడు రాజు... సభలో అందరూ గొల్లున నవ్వారు.. ఇదిగో సమాదానం "అవమానం పొందడం".<br />నీ పేదరికం.. నీ నిరక్షరాస్యత నీకు నీ ప్రమేయం లేకుండానే అవమానాన్ని తెచ్చి పెడతాయి. కానీ అది నాకు సాధ్యం కాదు. నా అధికారం, ధనం..అన్నిటినీ మించి విద్య.. నన్ను అవమానాల పాలు చేయవు.<br /><br />క్షమించాలి మహా రాజ.. ఖండిస్తున్నట్టు అన్నాడు ఆ కుర్రవాడు. చదువు లేకున్నా.. గొప్ప ధనం లేకున్నా.. నేను నా పని నేను చేసుకోగలను. ఒకరి పై ఆధారపడను. ఆకలి అన్నవారికి ఇంత అన్నం పెట్టగలను. వేరొకరికి గౌరవం ఇస్తాను అలానే తీసుకుంటాను. నా అనే వారిని కాపాడుకోగల ధైర్యం నాలో ఉంది. నన్ను అవమానం ఎన్నడూ దరిచేరదు. చదువు కేవలం జ్ఞానసముపార్జనాసక్తి పై ఆదారపడి ఉంటుంది. దానికి నిగారింపు వచ్చేది ప్రవర్తన వలనే. అలానే.. ఒకరు వారి ప్రవర్తన సరిగా లేనందునే అవమానిమ్పబడతారు కానీ విద్య వలన కాదు. ధనమా ? ఈరోజు ఎవరి వద్దనుంటుందో తెలియని దానిగురించి మనం చర్చించనక్కరలేదు.<br /><br />జనాల్లో కలకలం మొదలైంది..<br /><br />రాజు ఒక నిమిషం మౌనం వహించాడు. ఆగి మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాడు. ఎక్కడ ఎలా ప్రవర్తించాలి అన్నది ఎరిగి ఉండడం కూడా విద్యే. అంటే ప్రవర్తన కూడా విద్య ద్వారా వచ్చేదే కాదంటావా? అది తెలియని వాడు అవమానాలు పొందడం తప్పని సరి.. కాదనగలవా? తిరిగి ప్రశ్నించాడు రాజు.<br /><br />ఒప్పుకుంటాను ధూమకేతు మహా రాజా. ప్రవర్తన కనీసపు విద్య. అది తల్లి తండ్రుల నుండీ.. సమాజం నుండీ... తనంతట తానూ నేర్చుకునే విద్యయే కానీ వేరొకరు నేర్పు విద్య కాదు. అది ఆయా వ్యక్తుల నేర్పు మీద ఆధారపడేది . కనుక మీరు సమాధానం గా చెప్పిన 'చదువు' దీని నుండీ వేరుగా చూడబడేదే ..<br /><br />అతడి వివరణ రాజుకు నిజమేమో అని తోచింది. అదే తనకు తాను అన్వయించుకొని ఒక నిమిషం సిగ్గుపడ్డాడు కూడా.. ఇక ధూమ కేతు ఏమీ మాట్లాడడానికి సాహసించలేదు.. చెప్పు ఏది సరియిన సమాదానమో..అన్నాడు..తన ఓటమిని అంగీకరిస్తున్నట్టు.<br /><br />ఆ యువకుడు మందహాసం చేస్తూ చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు..<br /><br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br /><br />అంతటి తో ఆ కధ చెప్పడం ఆపివేసాడు భేతాళుడు.. విక్రమార్క మహారాజా.. అంత చదువుకున్న ఆ రాజు ఆ కుర్రవాడి చేతిలో ఓటమి పాలు ఎలా అయ్యాడు ? ఆ యువకుడు చెప్పిన సమాధానమేమి అయి ఉంటుంది? తెలిసి చెప్పక పోయావో.. నీ బ్లాగు కూడలి నుండీ..మాలిక నుండి ..హారం నుండీ..జల్లెడ నుండీ తీసివేయబడుతుంది. జాగ్రత్త..! :) (భేతాళుడు నవ్వాడు.. )<br /><br /><b>సశేషం...</b><br /><br />---------------------------<br />రెండు రోజుల తరువాత నేను సమాధానాన్ని ఇక్కడ పోస్టు లో జత పరుస్తాను. మీరు మీ సమాధానాలూ.. అభిప్రాయాలు.. సూచనలు.. కామెంట్ల రూపంలో తెలియ పరచగలరు.<br /><br /><b>శివ చెరువు</b><br /><br /><br />*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1696160229059734983?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-76270512038337546362011-03-08T00:28:00.000-08:002011-03-08T00:32:08.596-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-yAyFdRk0gCY/TXXoqpFOiiI/AAAAAAAAAhE/1z4Wrs7zOLA/s1600/FotoSketcher%2B-%2BVery%2Bmuch%2BConfused.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 229px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-yAyFdRk0gCY/TXXoqpFOiiI/AAAAAAAAAhE/1z4Wrs7zOLA/s320/FotoSketcher%2B-%2BVery%2Bmuch%2BConfused.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581623132475525666" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />ఏమిటో ఈ జీవితం?<br /><br />ఒకరికి మంచి<br />వేరొకరికి చెడు అవుతోంది..<br /><br />ఒకరి గెలుపు<br />వేరొకరిని ఓటమిపాలు చేస్తోంది..<br /><br />ఒకరి ఆశ<br />వేరొకరికి నిరాశనే మిగులుస్తోంది..<br /><br />ఈ రోజు నాకు జరిగిన చెడు.. ఓటమి వలన నిరాశ మిగలడమే..!<br /><br />అయితే..<br />రేపటి రోజు..నా గెలుపు కూడా వేరొకరికి ఇదే అనుభావాన్నిస్తుంది ..<br /><br />అప్పుడే నాలో ఈ ప్రశ్న జనిస్తోంది..<br />నాకు మంచి జరిగినట్టా..?<br />నేను చెడు చేసినట్టా?<br /><br /><br />పోటీలకు..<br />పంతాలకు..<br />పరుగులు పెట్టీ పెట్టీ...<br /><br />స్పృహ 'అనుభూతి' చెందడాన్ని మర్చిపోయింది..<br />జీవితపు కధనాన్ని వదిలి అధ్యాయాంతాలకే విలువనిస్తోంది..<br /><br />లాభ నష్టాల బెరీజులో..<br />లభామనుకుని.. ప్రతి సారీ నష్టాన్నే జమ చేసుకుంటోంది..<br /><br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-7627051203833754636?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-83636631627345988072011-03-06T19:35:00.000-08:002011-03-06T20:18:52.072-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Y180FvVrH_I/TXRU_IAggoI/AAAAAAAAAg8/IKnHRSpsZoY/s1600/think%2Bcomputer.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 314px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Y180FvVrH_I/TXRU_IAggoI/AAAAAAAAAg8/IKnHRSpsZoY/s320/think%2Bcomputer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581179281676993154" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />రోజు రోజుకూ <span style="background-color: rgb(51, 51, 255); color: rgb(255, 255, 255);">పెరిగిపోయే</span> కంప్యుటరు వినియోగంలో ఈ కొన్ని విషయాల గురించి..ఒక్క సారి <span style="background-color: rgb(255, 0, 0); color: rgb(255, 255, 255);">ఆలోచించండి</span>.<br /><br />1. మనం వాడే ఆపరేటింగ్ సిస్టమ్స్ లో ఎన్ని కొని వాడుతున్నవి..? (Genuine Windows )<br /><br />2. మన వాడే సాఫ్ట్వేర్లలో ఎన్నిటికి మనం డబ్బులిచ్చి వాడుకుంటున్నాము? (Paid అండ్ Registered)<br /><br />3. మనకి 500GB హార్డ్ డిస్క్ అవసరం ఏంటి? అందులో ఏమీ నింపుతున్నాము? సమాధానం - పాటలు మరియు సినిమాలు..ఇంకా ఇతర సాఫ్ట్వేర్లు (<span style="background-color: rgb(153, 153, 0);">అధిక శాతం</span>)<br />అయితే ఈ పాటలు.. సినిమాలు కొన్నవా? డౌన్లోడ్ చేసుకున్నవా?<br />కొన్నావే అయితే ఇంత హార్డ్ డిస్క్ స్పేస్ ఎందుకు బాబూ దండుగ అని అడగొద్దు ప్లీజ్..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ఇవేమీ కొత్త విషయాలు కావు.. తెలియనివి అంతకన్నా కావు..ఇంతకీ నువ్వేమి చెప్పదలచుకున్నావు శివ చెరువు ?</span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ఆలోచించమని చెపుదామనుకుంటున్నాను..<br /><br /></span></i><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ఏమిటీ పైరసీ గురించి చర్చా?</span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />అబ్బే కాదు..<br /><br /></span></i><span style="color: rgb(51, 51, 255);">మరి ఏంటో?</span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />ఇందులో ఏ ఒక్కదానికీ మనం మూల్యం చెల్లించడం లేదు కదా!<br /><br /></span></i><span style="color: rgb(0, 0, 153);">అవునా మరి అంతర్జాలం కోసం నెల నెలా పెద్ద పెద్ద పాకేజీలకి బోలెడంత డబ్బులు ఎవరుకడుతున్నారో ?</span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />కట్టే డబ్బులు అంతర్జాలం వాడుకోవడానికి కాని.. మరి దేనికోసమో కాదు..<br />పెద్ద పెద్ద పాకేజీలు కట్టేది పెద్ద పెద్ద డౌన్లోడ్ల కోసమే అనే నేనూ చెప్పేది..అది <span style="background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(255, 0, 0);">ఎంత వరకూ అవసరం</span><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);"> </span>అనే నేనూ చెప్పాలనుకునేది..<br /><br /></span></i><span style="color: rgb(0, 0, 153);">డబ్బులు కట్టే వాళ్ళం మాకు తెలియదా..?<br /><br /></span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">తెలుసు .. కాని "అవసరానికి ".. "వినోదానికీ " మధ్య వ్యత్యాసం గుర్తించలేకున్నాం మనం.. </span></i><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><br />అయితే?</span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />అప్పుడు అవసరం మర్చిపోయి వినోదంపై ఎక్కువ ధ్యాస వెళ్ళిపోతుంది.. వినోదం ఎక్కువైతే వ్యసనమౌతుంది..<br />పైగా..అన్నీ (ఎక్కువ శాతం ) ఉచితంగా , ఇల్లీగల్ గా డౌన్లోడ్ చేసుకునే సౌకర్యం ఉండడం వలన మన ఉపయోగించే యే సాఫ్ట్వేరు యొక్క విలువ మనం గుర్తించలేకున్నాం..<br /> <span style="background-color: rgb(0, 0, 0); color: rgb(255, 255, 255);">We are not really serious about the ones we are using in our PC</span>.<span style="background-color: rgb(0, 0, 0); color: rgb(255, 255, 255);">You will value, respect and understand something when you pay something for it (when your contribution is there for it)</span>. ఎప్పుడైతే మనం వాటి విలువ పూర్తిగా గుర్తించలేకున్నామో ? <span style="color: rgb(255, 255, 255); background-color: rgb(0, 0, 0);">then</span></span></i><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 255, 255); background-color: rgb(0, 0, 0);"> we can not make most of it</span>.</span></span><i style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="background-color: rgb(0, 0, 0); color: rgb(255, 255, 255);">Hence, no point in downloading</span>.<br /><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ఫైనల్ గా ఏంటి?</span><br /><br />మీరు ఏమైనా వాడదలచుకుంటే కనీసం కొంత అయినా పే చెయ్యండి..కేవలం మీ నెట్ బిల్ కోసమే కాదు..లేదు లేదు ఇష్టం లేదంటారా..? ఏదో ఒక freeware ఎంచుకునే సదుపాయం కూడా ఉంది..అసలు ఈ ఇల్లీగల్ డవున్లోడ్లు లేకపోతే ఎవరికైనా 1MBPS 2MBPS ఎంతవరకూ <span style="background-color: rgb(51, 204, 0); color: rgb(0, 0, 153);">అవసరం..</span>? <span style="color: rgb(255, 255, 0); background-color: rgb(255, 0, 0);">ఆలోచించండి</span><span style="background-color: rgb(255, 0, 0);"> </span>..<br /><br /><br /></span></i>*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<i style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-8363663162734598807?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-68502985435363654332011-03-03T09:20:00.000-08:002011-03-03T09:40:01.632-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-YZNGJLpCi6c/TW_QDhnLmHI/AAAAAAAAAg0/718PF3kkhvs/s1600/-%2Bclosed-door.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-YZNGJLpCi6c/TW_QDhnLmHI/AAAAAAAAAg0/718PF3kkhvs/s320/-%2Bclosed-door.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579907222316226674" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-7-3XzK03cX8/TW_ORzEsa7I/AAAAAAAAAgs/-JiwzgLZV6M/s1600/-%2Bclosed-door.jpg"><br /></a><br />ఆ తలుపులు ఏళ్ళుగా తెరుచుకోలేదు..<br />చీకటిలోనే పుట్టాయా? అన్నట్టు ఉన్నాయవి..<br />వాటివైపు ఏ చిన్న వెలుతురు నీడ కూడా వాలి లేదు..<br /><br />పగిలిన గోడలకు అతికినట్టు..అమర్చిన తలుపులవి..<br />ఓ మూలన ఆ గదిని..మూలపడిన గదిని..<br />మూసేందుకు మాత్రమే వాడిన ముడిసరుకులవి..<br /><br />ఆలోచన లేకో..<br />ఆచరణ చేత కాకో..<br />ఎందుకో ఎవరూ వాటివైపు చూడడం లేదు..<br /><br />విసిరేసినట్టుండే ఆ తలుపుల నలుపు<br />ఎప్పుడో ఓ సారి.. ఏ ఒక్కరికో మాత్రమే..<br />మెరిసినట్టు కనపడి మాయమైపోతుంది<br /><br />అనుమానం వల్లనో..<br />అనేక ప్రశ్నల వల్లనో..<br />అశ్రద్ద వల్లనో..<br />భయం వల్లనో..<br />అప్పుడుకూడా..అవి తెరుచుకుంటాయో లేదో తెలీదు<br />ఎవ్వరికీ..!<br /><br />ఇంతకీ ఏమీ ఉందో ఆ తలుపుల వెనుక..?<br /><br />తలదాచుకోవడానికింతని దొరకక..<br />కనీసం తలచుకునే వారు తారస పడక..<br />నిస్సిగ్గుకు మొహం చూపక..<br />ఆనవాలు మాత్రం బయట వదిలి..<br />ఆ తలుపుల వెనుకన మిగిలిపోయింది..వేరేదో కాదు..<br />"విలువల వలువలు"<br /><br />చైతన్య గారి "<a href="http://chaitub.blogspot.com/2009/04/oldoor.html">మూసిన తలు(ల)పులు _ Oldoor</a>" టపా నుండి ప్రేరణ పొంది రాసిన కవిత ఇది..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6850298543536365433?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-28582351016415307462011-03-02T09:53:00.000-08:002011-03-02T10:07:06.222-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-eyeSOkFyd-I/TW533qe0_tI/AAAAAAAAAgk/C3MgwWvJDGo/s1600/FotoSketcher%2B-%2Boldage.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 312px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eyeSOkFyd-I/TW533qe0_tI/AAAAAAAAAgk/C3MgwWvJDGo/s320/FotoSketcher%2B-%2Boldage.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579528786538725074" border="0" /></a><br /><br />వయసైపోవడమా<br />నామమాత్రపు పెద్దరికమా<br />ముసలితనమంటే..!?<br /><br />ధారపోసిన ఓపిక దారమంత అవడమా..<br />జీవితానుభవాలను అందించబోయి..చిన్నబోవడమా<br />ప్రేమ లేక పయనమవ్వడమా<br />పెద్దవాళ్ళవడమంటే..!?<br /><br />ఏమిటి?<br /><br />చిన్న మందు గోళీల పెట్టెతో కలిపి.. మూలన ఓ చోటు..<br />ఆనుకునేందుకు పెచ్చులూడిన గోడ..<br />అవసరమై నడిచేందుకు చిన్న కర్ర..<br />ఏడాదికో దీపావళి లా.."ఎలా వున్నావనే " ముక్తసరి పలకరింపు బిచ్చమేసినప్పుడు..<br />తిరిగి ఏమీ చెప్పలేని చేతకాని తనం..చెప్పుకోలేని ఒంటరి తనం..<br />ఇదేకదా వృద్దాప్యమంటే ..?<br />ఇదేకదా?<br /><br />అందించిన విలువలు..<br />ఓటమిలో ఓపికనొడ్డి అవతలవైపుకు తీసుకెళ్ళిన తనం..<br />తరాల అంతరం రాకుండా చేసిన తపస్సు..<br />జ్ఞాపికల జ్ఞాపకాలను గర్వంగా నలుగురితో పంచుకోవడం..<br />కోల్పోయిన పసితనాన్ని మళ్ళీ పిల్లల చేతుల మీదుగా అందుకోవడం..<br />ఏమిటి? ఇవికాదా?<br />వృద్దాప్యమంటే ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2858235101641530746?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-65005480488514393192011-03-01T09:53:00.000-08:002011-03-01T10:17:05.022-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-pYCGGuFcWDE/TW02Q4EBgoI/AAAAAAAAAgY/rxgifFzoL8M/s1600/FotoSketcher%2B-%2BU%2Band%2BMe%2BPaint23.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 278px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pYCGGuFcWDE/TW02Q4EBgoI/AAAAAAAAAgY/rxgifFzoL8M/s320/FotoSketcher%2B-%2BU%2Band%2BMe%2BPaint23.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579175176936981122" border="0" /></a><br /><br /><br />సముద్రమంత నా ప్రేమ నీకోసం ఎప్పటినుంచో వేచి చూస్తోంది..<br />నీవొచ్చావు..<br /><br />అక్కడి నుండీ..అటు ఇటుగా పక్కపక్కనే నడుస్తున్నాం..<br />నువ్వూ నేను..<br /><br />తీరంలో ఆ తడిసిన ఇసుక..<br />మన ప్రతి అడుగులని పదిలపరుస్తోంది..<br />నీటి నురగ ఆ గురుతులని చెరిపి, మన పాదాలను తడిపి<br />వాటిని మనకు మాత్రమే మిగిల్చి పోతోంది..<br /><br />నీమాటలు పువ్వులై విరిసాయి..<br />నవ్వులు పక్షులై ఎగిరాయి..<br />నీ.. నా ..మన ప్రతి ఊసూ..<br />మనసు నుండీ మనసుకూ.. మౌనం నుండీ మాటకు కదిలి వెళ్ళాయి..<br /><br />అప్పుడే సరిగ్గా..అటుగా వెళ్ళే గాలి ఊరుకోక<br /> నీ కురులను నా కన్నులకు, ఓ కోరికను గుర్తుచేసేట్టుగా నడిపించింది...<br />ఊరుకోలేక ఊరుకున్నాను..గాని అప్పటి నా అవస్థ నాకే తెలియాలి..!<br /><br />అలా అలా అదే ఏదో నువ్వు..<br />నా చెవిలో చిన్నగా చెపుతానంటూ...<br />మరింత దగ్గరగా వచ్చావు<br />ఆ క్షణం నీ శ్వాస నా ఊపిరికి దగ్గరగా వచ్చేసింది..<br />ఎంతగా అంటే ? వేరొకరికి అర్ధం కానంతగా !<br />ఆ క్షణం ఒక కొత్త ప్రపంచం సృష్టించబడింది..<br />ఆకాశం మనకు మాత్రమే గొడుగు పట్టింది..<br />ఇక ఆ రాతిరి వేళ..చంద్రుడికి వెన్నెలనద్ది...<br />దూరానికి దగ్గర భావమిచ్చి..<br />మౌనానికి కూడా సంగీతాన్ని స్వరపరిచి..<br />ప్రకృతికి ఆకృతి మనమయ్యాం..<br /><br />ఆ కొద్దిపాటి సమయం ఒక జీవితమయ్యింది..<br />ఎంత విచిత్రమో..?<br />అందులో నాకు నేను లేను..నీకు నీవు లేవు..<br /><br /><br /><br /><br /><br />*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-6500548048851439319?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-75128825978076537122011-02-27T02:19:00.000-08:002011-02-27T02:22:39.249-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-R0rSKeyukWw/TWole0mtSOI/AAAAAAAAAfo/nbb-kPYlGX4/s1600/good%2Bphoto.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-R0rSKeyukWw/TWole0mtSOI/AAAAAAAAAfo/nbb-kPYlGX4/s320/good%2Bphoto.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5578312299899078882" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />కదలని జీవితం లో..<br />శిఖరారోహణ కోసం <br />ఏదో కావాలని..<br />మరేదో కారాదని...<br />బతకడానికి కొన్ని ..<br />బ్రతికి ఉన్నందుకు మరి కొన్ని.<br />కధలల్లుకుంటోన్నాయి ..!<br /><br />వాటికే నేను ఆశలు అని పేరు పెట్టుకున్నాను.<br /><br />----------<br />కాసేపు పరిగెట్టించినా ..<br />కాసేపు నిలబెట్టి నిరీక్షింపజేసినా ..<br />'నేను' కు 'నా వారిని'<br /> ఈ ఆశలే పట్టుకొచ్చాయి..<br /><br />అందుకే ఈ ఆశలంటే నాకు ఎంతో ఇష్టం..<br /><br />----------<br />ప్రేయసి ఎదురుచూపుల విలువంత..<br />ప్రియుడు ఆమె కోసం చేయగలిగిన ప్రయాణ దూరమంత..<br />రుచులలో..అభిరుచులలో..<br />ఒకరికోసం ఒకరు ఎంతవరకూ సర్దుకుపోగలరో అంత దూరం కూడా... ఈ ఆశలు ఉన్నాయి..<br /><br />అందుకే..<br /> వాటికి నేను విలువ కట్టలేకపోయాను..<br /><br />----------<br />ఆకాశంలో నక్షత్రాలు లెక్కపెట్టమన్నంత కష్టపడిపోతున్నాను..<br />మొత్తం నాలో ఆశలు ఎన్నని చూసుకుందామన్నపుడు ..<br /><br />పరమాణువుల నుండీ నా విశ్వమంతా..<br /> ఎక్కడవెతికినా..అక్కడ వాటి దర్శనమే..అవుతోంది..<br /><br />ఏంటో .. ఏంటో ..<br />ఈ ఆశల అంతరార్ధం..? నా ఆంతర్యానికి దగ్గరగా.... !<br />ఒక ప్రశ్నార్ధకం..ఒక ఆశ్చర్యార్ధకం..ఒక నేను..ఇన్ని ఆశలు..<br />-------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-7512882597807653712?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-57336719376933374272011-02-18T09:39:00.000-08:002011-02-18T09:45:12.383-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-KPqu8JUPRmk/TV6vk4HPxQI/AAAAAAAAAfg/k1OJq_EfhiE/s1600/Picture1.png"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 272px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-KPqu8JUPRmk/TV6vk4HPxQI/AAAAAAAAAfg/k1OJq_EfhiE/s320/Picture1.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575086436804183298" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />గాలి మేడలు..<br />గాలి కబురులు..<br />గాలిలో రాతలు..<br />వచ్చి పోయే కొత్త గాలుల వేడుక..<br />గాలి తీసేసిన బుడగ.. ముగిసిపోయిన <span style="font-size:180%;"><s><span style="line-height:115%; font-family:Vemana2000;mso-fareast-mso-fareast-theme-font: minor-latin;mso-ansi-language:EN-GB;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language: AR-SAfont-family:Calibri;" >నిజం</span></s></span> జీవితం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5733671937693337427?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-24538075273451925412011-02-16T09:11:00.001-08:002011-02-16T09:14:29.456-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-1JsBKUD-2qo/TVwFaz4zotI/AAAAAAAAAfY/nWaDGcCCJKA/s1600/1233.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1JsBKUD-2qo/TVwFaz4zotI/AAAAAAAAAfY/nWaDGcCCJKA/s320/1233.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574336396941042386" border="0" /></a><br /><br /><br />గుండెకీ.. నాకూ ఎంత వేగమో ?<br />ఒక్కసారిగా..<br />నిన్ను చూస్తాను అనుకున్నప్పుడల్లా.. !<br /><br />ఎన్ని ఆలోచనలో .. ఆలోకనలో<br />రేపటి వైపుకు.. ? ఆపై ఈ కంటికి రెప్పలు కూడా పడవు..<br />నిద్దురను మాని<br />కలలను మాత్రం అంటి పెట్టుకుని ఉండిపోతాను.. రాత్రంతా..<br /> <br />ఆ చుక్కలూ .. చందమామ ..<br />నేనేదో వాటికన్నా ఎక్కువ వెలిగిపోతున్నానని.. నిందలు వేసేందుకు రావడం...<br />అప్పటికి నిన్ను అడ్డుపెట్టుకుని నేను తప్పించేసుకోవడం..<br />నీకు చెప్పే ఉంటాను..లే..!<br />తలచుకున్నప్పుడల్లా ..ఎంత బాగుంటుంది ఆ రాతిరి..?<br />నాలో నీ అంత అందంగా..!<br /><br />ఆ ప్రత్యర్ధులు..<br />అలసి అలసి చీకటి తో సహా చుట్టుకొని ఎప్పటికో వెళ్ళిపోతాయి..<br />అప్పుడు మొదలయే వెలుగు .. నిను కలిసేందుకు..<br />నన్ను సిద్దమవమని.. తొందర పెడుతుంది..<br />ఆ సమయం అందే దూరంలోనిదని నిశ్చయంగా చెపుతుంది..<br /><br />ఏమవుతుందో కాని..?<br />ఏమీ తోచనితనంలో ఎదురుచూపుల బరువు ఒక్క సారిగా పెరిగి పోతుంది..<br />ఏమిటేమిటని ..అడుగుతూ అడుగులు..వడి వడిగా పరిగెడతాయి..<br />చూద్దును .. కదా..!<br />నీవెదురుచూడకూడదనీ..ఆ బరువును తీసుకునేందుకు..నేనే ముందుంటాను..<br /><br />అయినా..<br />అన్నట్టు కాక కాస్త ఆలస్యం చేస్తావు నువ్వు..<br />నన్ను నేను క్షమించుకున్నట్టు.. పరవాలేదని సర్దిచెప్పేసుకుంటాను..<br /><br />కాస్త అటు ఇటుగా మన మాటలు మొదలవుతాయి..<br />మన కలయిక ..<br />ఇద్దరి ఏకాంతం..<br />కాసేపటి నిశ్శబ్దంలో కలిసి పోతాయి..<br /><br />అప్పుడప్పుడూ అప్పుడప్పుడూ..<br />నువ్వేదో అన్నావు..?<br />అదీ నా అంతరంగానికి దగ్గరగా..<br />అప్పుడు చెప్పలేదు కాని.. లెక్కలు కట్టలేక నాలో ఆనందం అన్యాయమైపోయింది.<br />చూపు వెనుక కనులను చూపించేందుకు..<br />నీకు కొత్తగా నేర్పించాల్సినది ఏమీ లేక పోయింది..<br /> <br />అన్నిటి కంటే ముఖ్యం గా..<br />కాలం.. మన చేతిలో హత్య చేయబడింది..<br /><br /> <br /> *picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2453807527345192541?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-24554348910855401602011-02-09T07:47:00.000-08:002011-02-09T07:49:36.769-08:00ఏది నిజం ..?<br /><br />దేవుడి పేరు మీద వాడులాడుకోవడానికి ఒక రెండు వర్గాలు..ఎప్పుడూ ఉన్నాయ్.<br /><br />1 . దేవుడు ఉన్నాడు.<br />2 . దేవుడు లేడు.<br /><br />భగవంతుడున్నాడా ? అనే ప్రశ్న నాకు లేదు.. కనుక నేను తప్పక మొదటి వర్గం లో ఉంటాను. <b>కాని నాకు వాదులాట నచ్చదు. కొన్ని విషయాలలో లాజిక్కులు మాట్లాడడానికి ఇష్టపడను. </b>అయితే ఒక తిక మక మాత్రం మిగిలి ఉంది చాలా కాలం గా..<br /><br />దేవుడికి సంభందించి రక రకాల చర్చలలో నేను విన్న విషయాలు ఈ విధం గా వున్నై .. బహుశా ఇది చదివే మీలో చాలామంది కూడా వినే వుంటారు..<br /><br />1 . దేవుడు సర్వాంతర్యామి..అని అంటారు. నీలో నాలో అందరిలో ఉన్నాడు.. <b>ఉదాహరణ :</b> ప్రహ్లాదుని కోసమై వచ్చిన శ్రీ మహా విష్ణువు అవతారమైన శ్రీ లక్ష్మీ నరసింహ స్వామి వారు (స్తంభోద్భవం). <br />2 . దేవుడే సృష్టి కర్త.. సృష్టి మూలం.<b> వివరణ:</b> ఎక్కడో.. ఎప్పుడో మనం చూస్తున్న ఈ ప్రపంచం మొదలయి వుంటుంది. అయితే దీనిని ఎవరో సృష్టించి ఉండాలిగా? అతడే దేవుడు.<br /><br />ఈ రెండూ వినడానికి ఎంత బాగున్నా.. ఒకదానిని ఒకటి ఖండిస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది నాకు. ఎందుకంటే..<br /><br />నేను ఒక గడియారం తయారు చేసాననుకుందాం. అప్పుడు నేను తయారు చేసిన గడియారం లో నేను ఉంటానా..? కచ్చితం గా ఉండను. నేను వేరు నా గడియారం వేరు. అది కేవలం నా సృష్టి. అంతే..<br />అయితే నేను ఆ గడియారాన్ని సమయమెంతో తెలుసుకోవడం కోసం వాడతాను .. లేక మరెవరి అవసరం కోసమో అందజేస్తాను.. తప్ప నేనే గడియరాన్నని చెప్పను. చెప్పలేను.<br /><br />అలాగే దేవుడు సృష్టి కర్త అయితే ఆయన సర్వాంతర్యామి ఎలా అవుతాడు? మరి ఈయన సర్వాంతర్యామి అయితే సృష్టి (ఈయన) ని ఎవరు చేసారు?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2455434891085540160?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-58518600731196356192011-02-02T22:53:00.000-08:002011-02-02T22:54:23.079-08:00ఎవరిని కాదన్నావు?<br />నన్నా..? నా ప్రేమనా?<br /><br />ఇన్నాళ్ళలో..నేనెపుడూ నీకు చేదయినట్టు నాకు గురుతు లేదు..<br />అయితే.. నీ తిరస్కారం నా ప్రేమకే అయి ఉంటుంది..<br /><br />మరి నాలో ఇన్ని ఆలోచనలెందుకు..?<br />నీకు నాకు ఈ దూరమెందుకు..? ప్రేమకు కాకుండా..?<br /> <br />ఉన్నట్టుండి కాలం కూడా ఎంత చెడ్డదయిపోయింది? <br />నిను కలవని ఆ పాత రోజులకు తీసుకెళ్లదు ..<br />ఇక మీదట నిన్ను కలవనివ్వదు..<br />కాసిన్ని క్షణాల కటకటాల వెనుక కట్టి పడేసింది.<br /><br />ప్రేమను వేరుగా చూడలేక<br />నీ నుండి వేరు పడలేక<br />పదే పదే తలచుకుని తడబడుతుంటాను..<br /><br />నీముందు నిలబడాలన్నా..<br />తెలీకుండా నాకు నేను దోషిలా కనపడతాను..<br />అందుకే..అలాగే ఆగిపోతూ వస్తున్నాను..<br /><br />లోపల ఉన్న ప్రేమ<br />బయటకు రాగానే...ప్రశ్న అయిపోయింది..<br />కలలు మాత్రం<br />మేలుకున్నాక ... ఇంకా కలలు గానే ఉండిపోయాయి..<br /><br />నా ప్రశ్నలకు మాత్రం మెలకువ ఎప్పుడని<br />ఎదురు చూస్తూనే వున్నాను..నేను<br />ఇంకా అవునో.. కాదో.. అని.<br />సమాధానం తెలిసినా ఇంకా సమాధాన పరచుకోలేక..<br /><br />అవును<br />అవతల వైపున నువ్వు వున్నావు కదూ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5851860073119635619?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-19640860045521823692011-01-31T23:43:00.000-08:002011-01-31T23:44:26.212-08:00<div class="gmail_quote">బ్రాహ్మణుడిగా ఎందుకు పుట్టానురా భగవంతుడా? అని మీలో ఎవరైనా అనుకున్నారా?<br /><br />బ్రాహ్మణుడిగా పుట్టడం చాలా గొప్ప విషయమని పూర్వ జన్మ సుక్రుతమనీ భావిస్తాను నేను..ఎందుకు అని ప్రశ్నిస్తే.. నాదగ్గర దానికి లాజిక్కు లేదు.. నమ్మకం తప్ప.. నిజానికి ఎవ్వరికీ నా నమ్మకాన్ని వెల్లడి చెయ్యాలని మునుపెన్నడూ ప్రయత్నం చేయలేదు కూడా..ఇప్పుడూ నా ప్రయత్నం అది కాదు..<br /><br />కానీ..కొన్ని సంఘటనలు మాత్రం భలే ఆశ్చర్య పరుస్తాయి.. చిన్నప్పుడు నా స్నేహితుడి వాళ్ళ అమ్మ గారు అనే వారు.."నీకేంటి బాపనోళ్ళ పిల్లోడివి..చదువు యిట్టె వచ్చేస్తుంది" అని, నాకు అర్ధం అయ్యేది కాదు.. చదువు కి నేను జన్మించిన కులానికి మధ్య సంబంధం నాకు ఇప్పటికీ తెలియడం లేదు.. ఆ తరువాత రిజర్వేషన్లు నన్ను తగలడం మొదలయినాయి.. APRJC గురించి వినే ఉంటారు. అందులో రాష్ట్ర స్థాయి ర్యాంకు వచ్చినా (154) OC అవడం చేత సీటు దొరకలేదు. బతిమలాడి తక్కువ మొత్తానికి ఓ చిన్న ప్రయివేటు కాలేజీలో చదువుకున్నా.. తరువాత ICET (921) కూడా అదే పరిస్థితి..రాంకులు వచ్చినా "అగ్ర కులాల వాళ్ళు " అనే ముద్ర వేసి వేరే ఏదో కాలేజీ అంట గట్టారు..ఇది ఇక్కడితో ఆగలేదు.. ఏ గవర్నమెంటు ఉద్యోగం రాసినా ఇది మళ్ళీ పునరావృతమౌతుంది.. OC అంటే "<b>అదర్</b>" కాస్ట్ ఇక్కడే.. ఈ పేరు లోనే వేరు చేయబడ్డం జరిగి పోయింది..<br /><b>నోట్: </b>ఇది ఓపెన్ కేటగిరి కూడా..ఈ కేటగిరిలో మళ్ళీ వేరే ఎవరైనా వచ్చి పాల్గొనవచ్చు.. కనుక ఎవరైతే OC అని భావిస్తున్నారో వారు విరమించుకోవడం మంచిది.. లేక పోతే నిరాశే మీకు మిగిలేది..<br /><br /><b>అన్నీ దాటుకునొచ్చినా లంచాలు అనే మరో కాన్సెప్టు ఉంది.. నేను దాని గురించి మాట్లాడ దలుచు కోలేదు..</b><br /><br /><b>కేవలం బ్రాహ్మణుడిగా పుట్టినందుకు..</b>అందరికంటే ఎక్కువ చదివినా.. మార్కులు సంపాదించినా .. నన్ను(నా లాంటి వాళ్ళని ) ప్రియారిటీ లిస్టుకి దూరం గానే ఉంచడం జరిగింది. పోనీ డబ్బులు మూలిగి ఏం చెయ్యాలో తెలియని పరిస్థితుల్లో వున్నా ఏ కుటుంబమయినా ఇలాంటి పరిస్తుతులను తట్టు కాగలదు.. కాని ఆశలు.. ఆశయాలు ఉండి.. ఏదో చెయ్యాలని కలలు కనే వాళ్ళు కష్ట పడ్డా..వారికి కోరుకున్నది దొరకనప్పుడు వారు ఈ కులం నుండీ ఏమి అబ్ది పొందుతున్నారు..? వారి కలలను ఎవరు దెబ్బ కొట్టినట్టు? కులమా? ఇంకా ఇంకా ఎక్కువ చదవని చేతకాని తనమా? లేక వేరేవారి స్వార్ధమా? చేతకాని తనమా?<br /><br />మనషికి ఇంత చదువు.. బ్రతకడానికో ఉద్యోగం ఇవే సమ కాలీన సమాజంలో అన్నిటికన్నా ముఖ్యమైనవి వాటిమీద వేటు పడితే...? ఎలా?<br /><br />ఇంకా ఏదో దొరకలేదు..ఇంకా ఏదో కావాలి..ఇంకా ఏదో తక్కువైందనీ సో కాల్డ్ బలహీన వర్గాలు ఏం కోరుకుంటున్నారు..? ఇంకేమి తీపి తీసింది వాళ్లకి?<br /><br />అయితే నా ప్రశ్న నేను అసలు ఎందుకు ప్రతి సారి నన్ను <b>ఎక్కువగా</b> నిరూపించుకోవాలి..? సమానత్వం అనే పదం ఎప్పుడూ వింటుంటాను.. అది ఎవరికి కావాలి? సమానత్వమంటే రిజర్వేషానా ?<br /><br />"ఇప్పుడు నేను అగ్ర కులమా కాదా?" అయితే ఎలా?<br /> <br />భగవంతుని వల్ల ప్రయివేటు సెక్టారు ఇంకా ఆ రేసేర్వేషన్లు గురించి మాట్లాడడం మొదలు పెట్టలేదు.. సంతోషం.. కానీ ఆ రోజు వచ్చినా కూడా నేను ఆశ్చర్యానికి లోను కానేమో.. ఎందుకంటే నేను అంతా ప్రిపేర్ చేయబడ్డాను..<br /><br />ప్రభుత్వం వారికీ.. నాయకులకూ.. నాలాగే సమాజంలో బ్రతికే ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక విన్నపం.. రేసేర్వేషన్లు కులాన్ని బట్టి కాకుండా... ఆర్ధికస్థోమతని బట్టి ఇవ్వగలిగితే అది లేని వాళ్లకి ఉపయోగ పడుతుంది.. ఎవోక్కరికీ నష్టం లేని సిస్టం కావాలి మనకి..<br /><br />వెనుక బడ్డ వాళ్ళంటే..ఆర్దిక స్థోమత లేని వాళ్ళు.. చదవాలని ఉన్నా చదువు లేని వాళ్ళు చదవ లేని వాళ్ళు .. ఉద్యోగాలు లేని వాళ్ళు.. అవి క్రయిటీరియా అవ్వాలి కానీ.. కులాలు కాదు.. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1964086004552182369?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-34107387319816948182011-01-28T19:07:00.000-08:002011-01-28T20:10:43.691-08:00My friend's Brother's Daughter <span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">Githa Asmitha</span><br /><br /><iframe title="YouTube video player" class="youtube-player" type="text/html" src="http://www.youtube.com/embed/ZMMNhfcHZMw" allowfullscreen="" width="480" frameborder="0" height="390"></iframe><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOGj9sK84I/AAAAAAAAAfM/XCozkeJOc48/s1600/28012011183.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOGj9sK84I/AAAAAAAAAfM/XCozkeJOc48/s320/28012011183.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567441516773438338" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOGjb30B6I/AAAAAAAAAfE/ddim69UifxA/s1600/28012011182.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOGjb30B6I/AAAAAAAAAfE/ddim69UifxA/s320/28012011182.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567441507695462306" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOGjL-BVWI/AAAAAAAAAe8/avrjIEvII64/s1600/28012011181.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOGjL-BVWI/AAAAAAAAAe8/avrjIEvII64/s320/28012011181.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567441503426532706" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFYmDJe-I/AAAAAAAAAe0/TuaUWpIHc-Y/s1600/28012011180.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFYmDJe-I/AAAAAAAAAe0/TuaUWpIHc-Y/s320/28012011180.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567440221937171426" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFYeRYELI/AAAAAAAAAes/yCQrPqNj2sc/s1600/28012011179.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFYeRYELI/AAAAAAAAAes/yCQrPqNj2sc/s320/28012011179.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567440219849363634" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFYKNHOQI/AAAAAAAAAek/lsTMsVQLyjE/s1600/28012011177.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFYKNHOQI/AAAAAAAAAek/lsTMsVQLyjE/s320/28012011177.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567440214462773506" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFX7mtGpI/AAAAAAAAAec/W03eM-FDNpM/s1600/28012011176.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFX7mtGpI/AAAAAAAAAec/W03eM-FDNpM/s320/28012011176.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567440210543581842" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFX4K8ntI/AAAAAAAAAeU/y-Iz5ibBJDk/s1600/28012011175.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUOFX4K8ntI/AAAAAAAAAeU/y-Iz5ibBJDk/s320/28012011175.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567440209621851858" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3410738731981694818?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-33510466941504990942011-01-26T11:49:00.000-08:002011-01-26T11:51:11.877-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUB4tZiHsmI/AAAAAAAAAeM/m4lRZvh0Fdg/s1600/poyindi.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TUB4tZiHsmI/AAAAAAAAAeM/m4lRZvh0Fdg/s320/poyindi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566581860773376610" border="0" /></a><br /><br /><br /><span>ఎవరో</span> <span>వేలు</span> <span>పట్టి</span> <span>నడిపిస్తున్నారు</span><br /><span>నేనూ</span> <span>అడుగులు</span> <span>వేస్తున్నాను</span>.<br /><br /><span>కాసేపు</span> <span>పాదాలు</span> <span>అటూ</span> <span>ఇటూ</span> <span>పడినట్టు</span> <span>జ్ఞాపకం</span><br /><span>కాని</span>.. <span>నేను</span> <span>పడిపోలేదు</span>..<br /><span>ఇలా</span> <span>చాలా</span> <span>సార్లు</span> <span>జరిగింది</span>..<br /><span>నేను</span> <span>కూడా</span> <span>అలవాటు</span> <span>పడ్డాను</span>..<br /><span>తడబాటుకు</span> <span>కాదు</span>..<span>అడుగులకు</span>..<br /><br /><span>నెమ్మది</span> <span>నెమ్మదిగా</span> <span>నా</span> <span>చేతిని</span> <span>లాగేసుకున్నాను</span><br /><span>నా</span> <span>పాదాలపై</span> <span>నేను</span> <span>నిలబడ్డాను</span>..<br /><span>ఆక్షణం</span> <span>ఏదో</span> <span>సాధించానన్న</span> <span>గర్వం</span> <span>నాలో</span>..<br /><br /><span>నా</span> <span>చేతిని</span> <span>పట్టుకునే</span> <span>మరో</span> <span>చేయి</span> <span>లేనందుకో</span><br /><span>నన్ను</span> '<span>నేను</span> <span>ప్రత్యేకం</span>' <span>గా</span> <span>చూసుకున్నందుకో</span>..<br /><span>ఎందుకో</span> <span>ఆ</span> <span>గర్వం</span>..?<br /><span>అప్పుడు</span> <span>నన్ను</span> <span>నేను</span> <span>ప్రశ్నించుకోలేదు</span>.<br /><br /><span>తరువాత</span>.. <span>తరువాత..</span><br /><span>అప్పటికవసరం</span> <span>లేని</span> <span>స్వేచ్చ</span> <span>కోరుకున్నాను</span> <span>కాబోలు</span>..!<br /><span>అక్కరకొచ్చే</span> <span>పాఠాలు</span> <span>అందకూడదని</span> <span>దూరంగా</span>.. <span>పరిగెట్టాను</span>..<br /><span>కొత్త</span> <span>రెక్కలు</span> <span>బరువెక్కేదాకా</span>.. <span>ఎగురుతూ</span> <span>వున్నాను</span>..<br /><span>మితి</span> <span>మరచిన</span> <span>వేగం</span> <span>తో</span>..<span>ఉద్వేగం</span> <span>వెనుకే</span> <span>అనుసరిస్తూ</span> <span>వెళ్లాను</span>...<br /><br /><br /><span>అలా</span> <span>ఎక్కడిదాకా</span> <span>వెళ్ళానో</span> <span>గుర్తు</span> <span>లేదు</span>..<br /><span>ఎందుకో</span> <span>కూడా</span> <span>ఆలోచన</span> <span>లేదు</span>..<br /><br /><span>ఇప్పుడు</span> <span>మాత్రం</span> <span>ఈ</span> <span>పరుగులిక</span> <span>చాలనిపిస్తోంది</span>..<br /><br /><span>కానీ</span> <span>ఇంత</span> <span>జరిగాక</span> ..<br /><span>నడక</span> <span>మాట</span> <span>పాతదైపోయింది</span><br /><span>నిన్నటి</span> <span>రోజుల్లో</span> ..<span>వెలిసిపోయినదైపోయింది</span>..<br /><span>వెనక</span><span>బడి</span><span>పోయింది</span>..<br /><br /><span>అందుకేననుకుంటాను</span>.. <span>ఆగిపోలేకున్నాను</span>..!<br /><span>నవ్వే</span> <span>నీడల</span> <span>జడల</span> <span>ఉచ్చులు</span> <span>వీడలేకున్నాను</span>...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3351046694150499094?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-39451199077546921222011-01-19T01:45:00.000-08:002011-01-19T01:46:09.093-08:00అంతరాల అడ్డుగోడల కట్టడాలు..<br />ప్రేమకు తెలియవు..<br /><br />ఆశలు..<br />అవసరాలు..<br />అవకరాలు..<br />లేవు ప్రేమకు..<br /><br />తడబాటులుండవు..<br />నిజానిజాల అక్కరలుండవు..<br />నిండిపోయిన ఆలోచనలు ఉండవు..<br />నిండుకున్న మనసులు ఉండవు..<br />ప్రేమలో..<br />అంతా పరిపూర్ణతే..<br /><br />నాకు తెలిసి..నాతో మొదలవుతుంది<br />నను నింపుతుంది<br />నను మించి ఎదుగుతుంది..<br />మరలా నను వేరొకరిలో చూసుకోవడం జరుగుతోంది..<br /><br />అవును..<br />ఇదే ప్రేమ..<br /><br />అయితే..!<br />ప్రతి క్షణం ప్రేమను అనుభూతి చెందుతున్నానని..<br />నాకు తెలియలేదు..నేను మునుపెన్నడూ.. తెలుసుకోలేదు..<br /><br />నిజమే మరి..<br />తెలియక పోవడం కూడా ప్రేమే..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3945119907754692122?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-78743697894514117052011-01-11T10:50:00.000-08:002011-01-11T11:15:31.713-08:00ఓ .. సన్నని గాలి తగిలి వెళ్లినపుడల్లా..!<br />కంటి ముందు ఒక కాగితం<br />విహంగంలా తన రెక్కలార్చుతోంది ..<br /><br />దాన్ని <span>అలా</span> చాలా సేపు చూస్తుండి పోయాను.<br />రెప్పలార్పినట్టు గుర్తుకు లేదు..<br /><br />ఆకాగితంలో ఏం రాసుందో అని...<br />నేను చూడడానికి ప్రయత్నం చేయలేదు..<br />ఆ గాలి ఎక్కడినించీ వస్తోంది అన్నది కూడా..నాకు తెలియదు..<br />నా ఆలోచనంతా.. ఆ కాగితానికి గాలికి మధ్య ఏం జరుగుతోందనే..<br /><br />కాసేపు.. ఆ కాగితం నిలకడగా నిలబడాలనుకుంటుంది..<br />ఉన్నట్టుండి ఎక్కడి నుండో గాలి వస్తోంది..<br />కాగితంతోపాటు. అక్షరాలనూ తలల కిందులు చేస్తోంది..<br />ఈ గాలిని ఏమనను..?<br /><br />ఆ గాలి అల్లరిది.. అంత సేపూ ఆడించి..<br />ఉన్నట్టుండి వెళ్ళిపోతుంది..<br />ఈ నిజం తెలిసినా..<br />ఆ కాగితం ఎవరో ఆత్మీయులు పోయినట్టు.. దిగాలు పడిపోతుంది..<br />ఇప్పుడీ కాగితాన్ని ఏమనాలి?<br /><br />వీటికిది మామూలేమో..?<br />అని మిన్నకుండి పోయాను కాని..<br />ఆ గాలిని నిలువరించలేను ..<br />అలాగని ఆ కాగితాన్ని ఓదార్చలేక పోయానూ..<br />ఇప్పుడు మరి నన్నేమనుకోవాలి.. ?<br /><br />ఇదే మళ్ళీ మళ్ళీ జరిగింది.<br />చూస్తుండగానే.. ఆ కాగితం ముక్కలై చెదిరిపోయింది..<br /><br />ఇప్పుడా కాగితం లేదు..ముక్కలూ లేవు..<br />అయినా ఆ గాలీ వీస్తూనే వుంది..<br />ఎందుకో<span></span>..? తెలియదు..<br /><br />ఇంత జరిగినా..<br />నేను మాత్రం చూస్తూనే వున్నాను..<br /><span>వెళ్ళిపోదామని</span>..! <span>ఇంకా</span> <span>అనిపించడం</span> <span>లేదు</span>..<br /><br />ఎందుకనే ప్రశ్న నన్ను నేను వేసుకోనూ లేదు<br />కారణం నాకు తెలుసు..<br />నాది కేవలం ప్రేక్షక పాత్ర..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-7874369789451411705?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-33292634063472459842011-01-05T21:12:00.000-08:002011-01-05T21:17:35.520-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TSVQGc8494I/AAAAAAAAAeE/WOQxd6z6Zc0/s1600/Idea.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TSVQGc8494I/AAAAAAAAAeE/WOQxd6z6Zc0/s320/Idea.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558937386839766914" border="0" /></a><br /><br /><br />సిరా చుక్కలు..<br />అక్షరాలై కాగితాలను హత్తుకుంటున్నాయి..<br />ఈ 'కధ వెనుక ప్రేమ' నాదే కదా అని .. ఆలోచిస్తే అనుమానమొచ్చింది..!<br />ఎందుకు రాస్తానో..? అని..<br /><br />వెళ్ళిన నిన్నటి రోజుల నీడలు..<br />నావెంటే తిరుగుతుంటాయి..<br /><br />ఏమో..?<br />వాటి రంగులు వెలిసిపోగూడదని<br />రాస్తుంటానేమో?<br /><br />ఎప్పటివో.. ఏవో..<br />చెప్పాలని చెప్పక ఆగిపోయి వుంటాను.<br />అవే మాటలు మది నుండీ తెరలు గా<br />తీయడానికి రాస్తున్నానో.. ఏమో?<br /><br />----------------------------------------<br /><br />ఆలోచనలు..లోయలలాంటివి..<br />లోతైన ప్రపంచానికి పట్టుకెళ్ళిపోతాయి ..<br />బహుశా వెళ్ళే దారికి .. గుర్తులు రాసి..<br /> దాచిపెట్టుకుంటున్నానేమో..?<br /><br />ఆకర్షణను .. అనాదరణను..<br />ఆర్తిని.. ఆనందాన్ని <br />మరి అనేకానేకానుభూతుల కదలికలను..<br />వేటిని స్పృశించడానికి రాస్తానో..?<br /><br />----------------------------------------<br /><br />నిభందనలు వర్తించే* జీవితంలో<br /> అంతర్లీనంగా ఉన్న వివరణలను చూసినప్పుడు..<br /> సందేహాలకు లోనవుతాను.. సందేశాలను తీసుకుంటాను..<br /> అప్పుడు గానీ కలం కనిపెడుతుంది కాబోలు?<br /><br />ఎక్కువ ఆశలు.. ఎక్కువగా ఆశలు.. అవి గాలిలో 'పేక' మేడలు<br /> కట్టడానికీ కష్టపడాలి..<br /> కలిసొస్తేనో.. కూలిపోతేనో..<br /> కన్నీళ్ళూ పెట్టాలి..<br /> అక్కడ గానీ అదే కలం సిరా నింపుకుంటుందేమో..?<br /><br />----------------------------------------<br /><br />ఏది ఏమైనా..<br />భూత భవిష్యత్ వర్తమాన కాలాల్లో..<br />ఎప్పుడు కానీ.. నా మస్తిష్కం, 'నేను' అనే వాడితో మాట్లాడాలనుకుంటుందో..<br />అప్పుడు ఒక స్పందన మొదలవుతుంది..<br /><br />ఆ స్పందననే... నేను ప్రేమ అంటాను..<br />ఆ ప్రేమే..నా రాతల్లో.. అక్షరానికి జన్మనిస్తుంది..<br />అవి ఎదుగుతుంటాయి..<br /> నేను మాత్రం ఇలాగే ఉంటే బాగుండుననిపిస్తుంది..<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-3329263406347245984?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-17387091265075271302011-01-03T21:03:00.000-08:002011-01-03T21:08:59.207-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TSKrRGjBk4I/AAAAAAAAAd8/-_AfcMfNOyw/s1600/02012011092.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TSKrRGjBk4I/AAAAAAAAAd8/-_AfcMfNOyw/s320/02012011092.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558193200432255874" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />నారాతలు నా డిగ్రీ కాలంలో మొదలయినట్లున్నై..ఒక చిన్న సస్పెన్స్ స్టొరీ .. రాసినట్టుగుర్తు..ఎక్కువగా కొటేషన్లు అవీ రాసేవాడ్ని..మొదట్లో ..ఏవో కాగితాల్లో రాసుకోవడం.. అవి ఎక్కడో పెట్టి మర్చిపోవడం..ఏమిరాసామో కూడా గుర్తులేకపోవడం.. ఇదే పరిపాటి గా జరిగేది.. తరువాత ఒక పుస్తకం పెట్టాను.. నా ఆశ ఏంటంటే.. సబ్జెక్టు పరంగా ఏ ఒక్క రకమైన కవితలకే.. అతుక్కుపోకూడదు అని.. రక రకాలు రాసేవాడిని.. అయితే నాకు పెద్ద సమస్య ఏంటంటే.. నేను రాసినవి తిరిగి నేనే వివరించి చెప్పుకోవలసి వచ్చేది.. "అవునా ఇంత అర్ధం ఉందా అనే వాళ్ళు.. విన్న వాళ్ళంతా.." అది వెక్కిరింతో.. లేక నిజమో తెలిసి చచ్చేది కాదు.. చాలా ఘాటుగా వాడుతున్నావు పదాలు అనే వాళ్ళు ఎక్కువమంది వుండేవాళ్ళు.. అందంగా రాసినా అసహ్యం గా రాసినా మొత్తానికీనా రాతలు ఆగలేదు.. దీనికి ముఖ్య కారణం మాత్రం నా స్నేహితులే.. నచ్చినా నచ్చకున్నా నన్ను భారించేవాళ్ళు.. మధ్యలో మాటీవి వాళ్లకు నా కోడి కెలుకుడు లిపిలో ఒక కవిత రాసి పంపా.. (అప్పట్లో ఓ ప్రోగ్రామేదో వచ్చేది లెండి) పాపం కొత్త భాష నేర్చుకోలేక ఎక్కడో నా ఉత్తరం దాచిపెట్టి తరువాత పాత సామానుల వాళ్లకి ఉచితంగా ఇచ్చేసారు..<br /><br />ఇప్పుడేదైనా రాయాలని కూర్చుంటే వెంటనే ఆలోచన రాదు, కలం కదలదు .. ఒక్కోసారి ఆలోచన వచ్చిన వెంటనే కలం తిరిగే మెలికలు నేనుసైతం ఆపలేను.. ఇలా రాస్తున్నామా.! పారేస్తున్నామా..! అని రోజులు కదులుతుంటే..<br /><br />మొట్ట మొదట 'నేను -లక్ష్మి ' అనే బ్లాగు గురించి పేపరులో ప్రచురించిన ఆర్టికల్ చదివి మా స్నేహితుడొకడు మనకీ ఓ బ్లాగు ఉంటే బాగుంటుంది కదా..అని స్టార్ట్ చేసాడు.. అప్పటికి బ్లాగంటే కూడా తెలీదు నాకు.. సరే అని ఒకటి మొదలు పెట్టా.. <b>ఇప్పుడు</b> కూడలిలో రిజిస్టరు చేసుకో..అన్నాడు.. అలా నా రాతలు ముందు నలుగురిలోకి వచ్చాయి.. మా స్నేహితుల ప్రోత్సాహం తో.. ఈ బ్లాగు మొదలు పెట్టి రెండు సంవత్సరాలు..అయ్యింది.<br /><br />అప్పటి నుండీ ఇక రాయడంలో వెనక్కి చూస్కోలేదు.. రాయాలనిపిచినప్పుడు అప్పటికప్పుడు ఆలోచనల్ని బ్లాగెక్కిస్తూ వుండే వాడిని.. తోటి బ్లాగర్లు వాళ్ళ వాళ్ళ అభిప్రాయాలను తెలియ చేసే వారు..<br /><br />నా ఎచీవ్మెంట్స్.. (అని నేను భావించేవి.)<br /><br />౧. కవితలు పొందుపరచుకోగాలిగాను..<br />౨. కధలు కూడా రాసాను..<br />౩. ఒక షర్టు ఫిల్ము తీసాను. ఈ జనవరిలో ఇంకోటి ప్లాన్ చేస్తున్నాను<br />౪.ముఖ్యంగా నలుగురు స్నేహితులను సంపాదించుకున్నాను..<br /><br />సో..ఇప్పుడేమి చెప్పదలుచుకున్నానంటే.. నేను ఏమైనా రాసానంటే.. దానికి ముఖ్యంగా తోటి బ్లాగరుల ప్రోత్సాహమే కారణం.. రెండు సంవత్సరాలు పూర్తి అయిన సందర్భంలో నేను నా నమస్సులు తెలియ జేయాల్సిన భాద్యత ఉంది.. ఆ లిస్టు ఇలా ఉంది..<br /><br />"నేను-లక్ష్మి" గారికి<br />"వీవెన్" గారికి (కూడలి)<br />"రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ"<br />"క్రియేటివ్ కుర్రోడు మాధవ్"<br />"పరిమళం " గారు<br />"ఆత్రేయ " గారు<br />"చైతన్య" గారు<br />"కొత్త పాళీ" గారు<br />"సత్య " గారు<br />"మరువం ఉష " గారు<br />"సుజన మధురం"<br />"పద్మార్పిత" గారు<br />"తృష్ణ" గారు<br />"సాయి ప్రవీణ్" గారు<br />"తోట రాముడు " గారికి<br /><br />ఇలా ఇంకెవరి పేరైనా మరచిపోయి ఉంటే క్షమించండి. "బాగుంటే బాగుందని.. లేకుంటే బాలేదని, అర్ధం కాలేదని .. అర్ధం లేదని.." కొంత సమయం తీసుకుని చదివిన వారికి .. చదివి వ్యాఖ్యలు వదిలిన ప్రతి ఒక్కరికీ పేరు పేరు నా.. నా ధన్యవాదాలు.. నిజంగా ఈ బ్లాగు పెట్టక పోయి వుంటే. నా రొటీను లో పడి.. ఏమైనా రాద్దాం అన్న ఆలోచన కోల్పోయి ఉండేవాడినేమో.. ?<br />శివ చెరువు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-1738709126507527130?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-54241620312989808822011-01-02T21:46:00.001-08:002011-01-03T01:07:52.514-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TSFi1z5_4kI/AAAAAAAAAd0/96qbubz_ptw/s1600/Picture1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 292px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TSFi1z5_4kI/AAAAAAAAAd0/96qbubz_ptw/s320/Picture1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557832091757961794" border="0" /></a><br /><br />ప్రశ్నలు వదలవు నన్ను..<br />ప్రశ్నిస్తాయి..<br />పది పది మార్లు..<br /><br />తరగతి గదిలో ..<br />వెనుక వరుస విద్యార్ధిని కదూ..!<br />సమాధానాలూ అంత త్వరగా<br />దొరకవు నాకు..!<br /><br />వెంట పడతాయి..<br />కారణం.. వాటికి నేనే వినోదం..<br />నిజానికి నాకూ అవే కాలక్షేపం..<br />అయినా ఎందుకో ..?<br />వాటికి దూరంగా జరగాలనుకుంటూ ఉంటాను ..<br /><br />రవిగానీ..నిశి రానీ..<br />అవి రెప్పలార్పవు..<br />నన్ను నిద్దురమత్తుకు దగ్గర కానీవు....<br />'నేను' కాని వాటివద్దకు పొనీవు..<br />అమృతపానం గానీ చేశాఏమో?<br />అందుకే ఈ సురాసుర లక్షణాలు..<br /><br />తిక మక పడితే..<br />నవ్విపోతాయని భయం..<br /><br />తప్పించుకుపోదామా అంటే..<br />అంటి పెట్టుకు తిరుగుతున్నాయన్న ఆలోచన..<br /><br />అనుమతి అడిగి బయట పడదామా అంటే..<br />అక్కడే ఆంక్షలు మొదలు..<br /><br />అన్ని విఫల యత్నాల ఫలితాన<br />అలసిపోయాను..<br />అందుకే వాటికి ఎదురొడ్డే ఆలోచనలకు నీళ్ళోదిలేసాను ..<br />కలిసి తిరగడం మొదలు పెట్టాను..<br />సహవాస దోషం అంటింది కాబోలు..<br />ఇప్పుడు ప్రశ్నలకు ప్రశ్నలు మొదలయ్యాయి..<br />తాము వెనుక వరసకు వచ్చి కూర్చుంటున్నాయి..<br /><br />మచ్చిక చేసుకున్నాక<br />మంచి స్నేహమయ్యాకా..<br />ఇప్పుడొకరికొకరం జాబులిచ్చుకుంటున్నాం..<br /><br /><span></span>నేను 'అవకాస'మివ్వనని మాట ఇచ్చాను..<br /><span>తనూ</span> 'అనుమాన'మవనని చెప్పింది..<br /><br />ఇక ఇద్దరం కలిసే ఉంటున్నాం..<br />మరి నేనూ వేరుపడాలని అనుకోలేదెప్పుడూ ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-5424162031298980882?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-20292631690169718762010-12-30T22:37:00.000-08:002010-12-30T22:54:56.593-08:00కొత్త సంవత్సరం సందర్బాన్ని పురస్కరించుకొని వివిధ బ్లాగరుల రచనలను కూర్చి"నూతన సంవత్సరాగమనం" అనే (e-పుస్తకం) <span></span> 'సుజ్జి' గారు మరియు 'మధుర' గారు <span>తాయారు</span> <span>చేసిన విషయం బ్లాగర్లకు విదితమే..</span>.<br /><br />ఆలోచనకు కార్య రూపం ఇవ్వడం అలాగే దానిని సక్సస్ ఫుల్ గా కంప్లీట్ చేయడం మెచ్చుకోదగ్గ విషయం. పుస్తకం చూస్తే ఏదో పెద్ద ప్రొఫెషనల్ పబ్లిషర్స్ నుండి వచ్చిన పుస్తకంలా వుంది కాని.. ఇనీషియేటివ్ తీసుకున్న తోటి బ్లాగరుల నుండి వెలువడిందంటే అది ఆశ్చర్యపరచే విషయమే..<br /><br />ఈ పుస్తకం తాయారు చేయడంలో వారు వెచ్చించిన సమయం, శ్రద్ద.. నిజంగా అభినందనీయం..<br /><br />Thank you both,<br />Siva Cheruvu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2029263169016971876?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-6281358844030237202010-12-29T04:20:00.000-08:002010-12-29T04:21:25.169-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TRsnqgpN63I/AAAAAAAAAds/rsoDRrHru7c/s1600/Picture1.png.gif"><img style="cursor: pointer; width: 319px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TRsnqgpN63I/AAAAAAAAAds/rsoDRrHru7c/s320/Picture1.png.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556078176562441074" border="0" /></a><br /><br />ఆలోచనలు..<br />ఎందుకో అలసిపోవు..<br />తిరుగాడుతూనే ఉంటాయి..!<br /><br />కాసేపు..భయంతో,<br />కాసేపు.. పరధ్యాన్నంలో..<br />కలలను కలుపుకు పోతుంటాయి..<br /><br />------------------------------------<br />ఆలకించని తనం..<br />అతి మంచి తనం..<br />మధ్యే మార్గం..<br />ఏది తమ అస్తిత్వమో?<br /><br />ఒక సారి ఆగలేక తొందర 'పడతా'యి<br />మరోసారి..<br />ఆలసించి తప్పుచేస్తాయి.. <br /><br />------------------------------------<br /><br />క్షణకాలం..<br />కార్యాచరణ కాలం..<br />ఏంటో మరి వాటి జీవిత కాలం.. ?<br /><br />చెప్పక తప్పుకు పోతూ ..<br />తమ పని తాము చేసుకు పోతూ..<br />ఆదరణ ఉన్నంత కాలం ఊపిరి పోసుకుంటాయి..<br /><br />------------------------------------<br /><br />గీసుకున్న గిరి వరకూ..<br />హద్దులు చెరిపే చొరవ చేరువను చేరే వరకు..<br />మరి ఎంత వరకో వాటి నడక..?<br /><br />అంతర్చక్షువులను తెరిచి ..<br />అంతరాన్తరాలను తెలుసుకుని..<br />తెలియని తనమే తామయ్యామని మురిసిపోతుంటాయి..<br />అద్బుతాలయి కూడా అమాయకంగా చూస్తుంటాయి..<br />అంతా అయిపోయాక .. అంతర్దానమవక..<br />మళ్ళీ ఎక్కడో మొదలవుతాయి..<br /><br />------------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-628135884403023720?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-4078257071559870132010-12-23T20:16:00.000-08:002010-12-23T20:59:40.468-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TRQndogRvAI/AAAAAAAAAdg/KSGQN9PgDZQ/s1600/Picture3.gif"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 281px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TRQndogRvAI/AAAAAAAAAdg/KSGQN9PgDZQ/s320/Picture3.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554107630497152002" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span title="Click to correct">ఆశ్చర్యం</span> <span title="Click to correct">గా</span> <span title="Click to correct">ఉంది</span>.. <span title="Click to correct">!<br /></span>ఏళ్ళయిందా నిన్నుచూసి ?<br /><br /><span title="Click to correct">రోజులు</span> <span title="Click to correct">తెలీకుండా</span> <span title="Click to correct">వెళ్ళిపోతాయి</span>..<span title="Click to correct">చూస్తుండగానే</span> <span title="Click to correct">దూరాలకు</span> <span title="Click to correct">తీసుకెళ్ళి</span> <span title="Click to correct">పోతాయి</span>!<br /><br /><span title="Click to correct">రోజులు</span> <span title="Click to correct">మారినా</span> <span title="Click to correct">ఇక్కడ</span> <span title="Click to correct">ఏమీ</span> <span title="Click to correct">మారలేదు</span>..<br />ఉదయాన్నే నే చదివే వార్తలు... మీ అమ్మ చేసే అదే వంట..<br />ఏదో రకంగా కాలక్షేపం.. రాత్రి నీ ఆలోచనలతో <span title="Click to correct">ఆలస్యం</span> <span title="Click to correct">గా</span> <span title="Click to correct">నిద్ర</span> <span title="Click to correct">పోయే</span> <span title="Click to correct">నేను</span> ......<br /><br /><br /><span title="Click to correct">కాని</span> <span title="Click to correct">ఒక్క</span> <span title="Click to correct">తేడా</span> మాత్రం <span title="Click to correct">వుంది</span>.. <span title="Click to correct"><br />ఇంతకు</span> <span title="Click to correct">ముందు</span> <span title="Click to correct">నువ్వు</span> <span title="Click to correct">ఉన్నావు</span>.. <span title="Click to correct">ఇప్పుడు</span> <span title="Click to correct">ఇక్కడ</span> <span title="Click to correct">లేవు</span>..<br /><br />.<br />.<br />.<br />.<br /><br /><span title="Click to correct">నే</span> <span title="Click to correct">మాట్లాడినప్పుడల్లా</span> <span title="Click to correct">నీకర్ధమయిందో</span> <span title="Click to correct">లేదో</span>.. <span title="Click to correct">?<br />వచ్చేయమని</span> <span title="Click to correct">చెప్పలేక</span> <span title="Click to correct">ఎన్ని</span> <span title="Click to correct">సార్లో</span> <span title="Click to correct">అడిగాను</span> <span title="Click to correct">నిన్ను</span> .. ఎప్పుడొస్తున్నావని... <span title="Click to correct">!</span><br /><br /><span title="Click to correct">గొంతు</span> <span title="Click to correct">దాక</span> <span title="Click to correct">వచ్చి</span> <span title="Click to correct">ఆగిపోయిందని</span><span title="Click to correct">పిస్తుంది</span>..<span title="Click to correct">!<br />నువ్వూ</span> <span title="Click to correct">చెప్పాలనుకుని</span> <span title="Click to correct">ఉంటావని</span> .. <span title="Click to correct"></span> చూడాలనిపిస్తోందని..!<br /><br /><span title="Click to correct">నీ</span><span title="Click to correct">వెంచుకున్న</span> దారులను <span title="Click to correct">గ్రహచారాలకు</span> <span title="Click to correct">సర్ది</span><span title="Click to correct">పె</span><span title="Click to correct">ట్టావు</span>.. <span title="Click to correct">కానీ</span> ఆ <span title="Click to correct">కష్టనష్టాల</span><span title="Click to correct">లో</span> <span title="Click to correct">మా</span> <span title="Click to correct">భాగస్వామ్యముందని</span>..<br /><span title="Click to correct">మర్చిపోయావా</span>?<br /><br /><span title="Click to correct">నీవేమి</span> <span title="Click to correct">సాదించా</span><span title="Click to correct">లనుకుంటు</span><span title="Click to correct">న్నావో</span> <span title="Click to correct">అది</span> <span title="Click to correct">ఈ</span> <span title="Click to correct">దూరం</span> <span title="Click to correct">పాటి</span> <span title="Click to correct">విలువ</span> <span title="Click to correct">చేయదని</span>..<br /><span title="Click to correct">ఆలోచించలేక</span> <span title="Click to correct">పోయావా</span>...?<br /><br /><span title="Click to correct">రమ్మన్నా</span> <span title="Click to correct">వెళ్ళిపోయిన</span> <span title="Click to correct">రోజులు</span> <span title="Click to correct">రావు</span>... <span title="Click to correct">నువ్వైనా</span> <span title="Click to correct">వస్తే</span> ..<br /><span title="Click to correct">నిన్నటి</span> <span title="Click to correct">రోజూ</span>, <span title="Click to correct">ఈరోజూ</span> <span title="Click to correct">ఒకటి</span> <span title="Click to correct">కాకుండా</span> <span title="Click to correct">వుంటుంది</span>..<br /><br />ఇప్పటికైనా ఈ ఉత్తరం రాస్తాననుకోలేదు..<br /><br />కానీ.. వెళ్ళేలోపు ఓసారి చూద్దామనిపించింది....<br /><br />............. అందుకే !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-407825707155987013?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-27701150067983396542010-12-16T00:17:00.000-08:002010-12-16T00:25:03.236-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TQnM0Ba6yYI/AAAAAAAAAdQ/MTTX2bDDsu8/s1600/Picture1.gif"><img style="cursor: pointer; width: 281px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TQnM0Ba6yYI/AAAAAAAAAdQ/MTTX2bDDsu8/s320/Picture1.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551193209817450882" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br />DEC31</span><br /><br />వెళ్ళేవాళ్ళు వచ్చే వాళ్ళు.. ఆఫీసంతా హడా విడిగా వుంది. ఇంత మందిలో తల తిప్పకుండా ఒకతను తన పని తానూ చేసుకుపోతున్నాడు. డెస్క్ ఫోన్ చాలా సేపటినుండీ రింగ్ అవుతోంది. ఇంకో రింగులో ఫోన్ కట్ అయిపోతుందనగా లిఫ్ట్ చేసాడు.<br /><br />"హలో శశి స్పీకింగ్ .."<br /><br />అవతల పక్కన గౌతం ఉత్సాహంగా మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాడు.. ఒరేయ్ ! ఇంకా కదలవేరా.. మొబైల్ కి చేస్తే కట్ చేస్తావు. పెద్ద నువ్వే ఆఫీసులో పని చేసేవాడిలా.. రాత్రి పార్టీ ఉంది మర్చిపోయావా.. లే.<br /> నా ఎంగేజిమేంట్ నువ్వే ఎనౌన్సు చెయ్యాలి .. ఇది కేవలం న్యూ ఇయర్ పార్టీ ఏ కాదు..<br /><br />"తెలుసురా ఎన్నిసార్లు చెప్తావు. నాకు తెలీదా.. వస్తానుగా.. వర్కు ఉన్నప్పుడు పదే పదే ఫోన్ చేయొద్దని చెప్పానుగా.. " శశి గొంతులో విసుగు స్పష్టం గా కనపడుతోంది."<br /><br />మునుపెన్నడూ అంతని గొంతులో ఆ కటువుతనం .. చూసి ఎరుగడు గౌతం. మరింకేమీ మాట్లాడలేదు. ఫోన్ పెట్టేసాడు.<br /><br />ఆఫీసులో ఒక్కోకరుగా అందరూ వెళ్ళిపోతున్నారు. సాయంత్రం ఆరు దాటిపోతోంది. శశి ఇంకా పని చేస్తున్నట్టుగానే ఉన్నాడు. నిజానికి అతను సబ్మిట్ చేయాల్సిన పని ఒక రోజు ముందే ఇచ్చేసాడు. ఇక చేయడానికి ఏ పనీ లేదని అతనికి కూడా తెలుసు. కాని పని కల్పించుకుని ఏదో చేసే ప్రయత్నం అతనిది. మనసు నిండా యేవో జరిగిపోయిన సంఘటనలు తెరలు తెరలు గా కనిపిస్తున్నై. అతని ఆలోచనలు అతని అదుపు దాటి కొన్ని సంవత్సరాల వెనుకకు వెడుతూనే వున్నై. తనకి తను పూర్తిగా కనపడడం మొదలయింది..<br /><br />ఇంతలో ఎవరో పిలిచారు.."ఏం శశి పని ఉందా? "<br />"అవును" కాస్త కాస్త అస్పష్టం గా చెప్పాడు..<br /><br />ఇప్పుడు సమయం ఏడు గంటలవుతోంది.. చాలా మంది అప్పటికే వెళ్ళిపోయారు..సెల్ ఫోన్ పక్కన పెట్టి ఆఫీసంతా తిరగడం మొదలు పెట్టాడు. ఎందుకో కాసేపు తన ఒంటరి తనాన్ని తనతో ఉండనివ్వాలనిపిస్తోంది. బయటకి వెళ్ళడానికి కాళ్ళు నిరాకరిస్తున్నాయి. తనకి రోజూ కనపడే ఆఫీసు.. ఈఖనం అలాలేదు.. కళ్ళు తిరుగుతున్నట్టున్నై.. వెళ్లి తన కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. తనను ఎవరో పిలుస్తున్నట్టుంది. ఆ గొంతు తనకి చాలా పరిచయమున్నదే.. తనని చాలా సార్లు పిలిచినదే..<br /><br />అదే గొంతు వినపదకూడదని ఇప్పటిదాకా పారిపోతూనే వున్నాడు..<br /><br /><span style="font-weight: bold;">DEC31 కొన్ని సంవత్సరాల ముందు.. </span><br /><br />గడియారం ఎనిమిది గంటలు కొడుతోంది. అదే ఆఫీసు అదే పక్క పక్కన సీట్లు..<br /><br />అక్షరా !<br />'బయలుదేరుదామా.. ఇప్పటికే చాల ఆలస్యమయింది.. ఇదిగో అదిగో అని ఇప్పటి దాక చేసావు.. చూడు అందరూ వెళ్ళిపోయారు.. నువ్వు నేను మాత్రమే మిగిలి పోయాం ఇక్కడ.. పని వుంటే తరువాత చూస్కోవచ్చు.. పద పద' అని తొందర పెడుతున్నాడు శశి.<br /><br />చుట్టుపక్కల అంతా నిశ్సబ్దంగా ఉంది. ఆమె ఓ నిమిషం ఆగి మాట్లాడడం మొదలు పెట్టింది.<br /><br />"నేను అమ్మ నాన్న దగ్గరకి వెళ్ళిపోతున్నాను. ఇంకా ఈరోజు దాటితే మళ్ళీ మనం ఎప్పుడు కలుస్తామో..?" ఆమె తన మాట ఇంకా పూర్తి చేయలేదు. చెప్పాలనుకున్న మాట ఆగిపోతోంది.. ..పదాన్ని పదాన్ని పట్టి పట్టి మాట్లాడుతోంది.<br /><br />"స్నేహితులన్నాకా కలుస్తూనే వుంటారు..కలిసే వుంటారు కాని .. లే.." అని కుర్చీలోంచి లేచాడు.<br /><br />"నేను అలా అనుకోవడం లేదు.." అందామె<br /><br />"అంటే?" ప్రశ్నించాడు.<br /><br />మనమిద్దరం కేవలం స్నేహితులమని నేను అనుకోవడంలేదు - బదులిచ్చింది..<br /><br />'కాసేపు నవ్వుకున్నాం.. కొన్నిరోజులు కలిసి వున్నాం' మరింకేమంటారు? . అతని గొంతులో స్వరం మరోలా పలుకుతోంది..<br /><br />"నువ్వు ఆ గీత దాటి చూడడానికి ఎప్పుడూ ప్రయత్నించలేదా..?" ఈ సారి ఈమె ప్రశ్నించింది సమాధానంగా..<br /><br />"అంటే ?" మళ్ళీ అన్నాడతను..<br /><br />"నాకు నువ్వంటే ఇష్టమని చెపుతున్నాను. జీవితాంతం నీతోనే ఉండాలన్నంత ఇష్టం అని అంటున్నాను.. అర్ధం కావడం లేదా.?" ఇది చెప్పడంలో ఆమె కళ్ళు ఎక్కవ మాట్లాడుతున్నాయి..<br /><br />మనం దీని గురించి ఇంతకు ముందు చాలా సార్లు మాట్లాడాం.. ఇది మొదటిసారి కాదు... నీకు నా అభిప్రాయం చెప్పాను అనుకుంటున్నాను.. అన్నాడతను.<br /><br />"అవును ఇది మొదటి సారి కాదు.. కాని ఇదే ఆఖరి సారి అని చెప్తున్నాను నేను " ఆమె గొంతు కాస్త గట్టిగా వినపడుతోంది.<br /><br />"నిన్ను చూసి ప్రేమిస్తున్నానని చెప్పడం ఎంత పని? అది నోటి చివరి మాట. నా లోపల లేని దాన్ని పదే పదే ఎందుకని చెప్పమని అడుగుతావు..?"<br />కోపం, విసుగు, ఆవేశం, ఆనందం ఇవన్నీ ఫీలింగ్స్.. ప్రేమ కూడా అంతే. కాక పోతే దానికి కాస్త బలమెక్కువ.. కాస్త ప్రాక్టికల్ గా ఆలోచించు. వీటికి స్థిరత్వం లేదు.. అవి వస్తాయి పోతాయి.. అంతే..<br /><br />ఈరోజు నాకు నచ్చవని నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని చెపితే రేపు ఇంకో నచ్చే అమ్మాయి కనపడని ఏంటి గారంటీ.. ? నీకిది stupidity గా అనిపించొచ్చు.. కాని ఇదే నిజం. నా స్నేహితుల్లో నేను ఎంత మందిని చూసాను? ఒకళ్ళని ప్రేమిస్తున్నానంటాడు. ఇంకొకళ్ళతో కనపడతాడు.. చివరికెవరినో పెళ్లి చేస్కుని కనపడతాడు.. <b>ఇలాంటి ప్రేమలు</b> మనకవసరమా?<br /><br />"ప్రేమకి అవసరాలుండవు.." బదులిస్తున్నట్టు అంది..<br /><br />ప్రేమిస్తున్నామని .. ఒకరికోసం ఒకరు ప్రాణాలిస్తామని అంటారు .. Its all fake వాళ్ళు వాళ్ళ కోసం బ్రతుకుతున్నారు. అతనికి ఆమె అంటే ఇష్టం కనుక కలిసి జీవించాలనుకుంటాడు.. ఆమె కూడా అంతే.. అదే ఏదో ఓ రోజు.. వీళ్ళిద్దరి మధ్య ఆ ఇష్టా ఇష్టాలు కలవని క్షణాలు మొదలవుతాయి. వాళ్ళే కలవడం తగ్గించేస్తారు.. దూరం పెరుగుతుంది.. నెమ్మది నెమ్మది గా ఈ ప్రేమ కి తెర పడిపోతుంది.. మళ్ళీ ఎక్కడో ఓ రెండు కొత్త తెరలు లేస్తాయి..<br /><br />"నువ్వు పొరబడుతున్నావు .. ప్రేమకి ఒకటే తెలుసు కలపడం.. కలిసి ఉండేట్టు చేయడం.." చెప్పింది..<br /><br />"అన్ని పరిచయాలూ ప్రేమలవవు.." అన్నాడతను. నాలుగేళ్ల మన పరిచయం లో దాదాపు మనం కలవని రోజులు లేవు.. ఇంత కాలం లో మన మధ్య ఏర్పడింది కేవలం పరిచయమేనా..? ఇదేనా నువ్వనేది..<br /><br />చూడు అక్షర..! నువ్వంటే నాకు ఇష్టమే కాని నేను .. దానికి ప్రేమ అనే పేరు ఇవ్వలేను..<br /><br />ఆమెకి తెలీకుండానే కన్నీళ్లు వచ్చేస్తున్నాయి.. ఆమె కుర్చీలోంచి లేచింది.."నువ్వు చూసేది .. విన్నది ప్రేమ అవుతుందో లేదో నాకు తెలీదు.. కాని ప్రేమించకుండా మాత్రం ప్రేమ మీద ఓ అభిప్రాయానికి రాకు .." సలహా పూర్వకం గా చెప్పింది. మల్లె మన మధ్య ఈ విషయం రాదు.. ఇక బయలుదేరుదామా?<br /><br /><b>DEC31 ప్రస్తుత సంవత్సరం.. </b><br /><br />శశిగారు.. శశి గారు.<br />టైం పది గంటలవుతోందండీ.. గార్డు చెప్పాడు..<br /><br />బయలుదేరుతున్నాను.. బద్దకంగా కుర్చీలోంచి లేచాడు..అప్పటికే ఫోన్లో 12 మిస్స్డ్ కాల్స్ ఉన్నాయ్.<br /><br />"హలో గౌతం... బయలుదేరుతున్నాను ఇంకో గంటలో అక్కడుంటాను.. " ఇంకా ఏవో రెండు ఫోన్లు మాట్లాడి అక్కడినిండీ కదిలాడు.. వెనుకనుండీ హ్యాపీ న్యూ ఇయర్ సర్ .. చెపుతున్నాడు.. గార్డు.. వెనుక అద్దాల గదిలోంచి తన పక్కన సీటు మాట్లాడినట్టు అనిపించింది అతనికి..<br /><br />కారు బయలుదేరింది.. పేరుకి మెలుకువ వచ్చింది కాని ఇంకా ఆ కల లోనే వున్నాడు శశి. వీది దీపాల వెలుగు లు అతని కంటిమీద పడి వెళ్ళిపోతున్నాయి.. గాలికి అతని జుట్టు ఎగుర్తోంది.. ఆలోచనల్లాగా..<br /><br />రేడియో FM వాళ్ళు సెలెబ్రేషన్స్ చేస్తున్నారు.. న్యూ ఇయర్ సందర్భం గా.. ఎవరో గానీ ఆ జాకీ గట్టి గట్టిగా అరుస్తున్నాడు. ఈ ఇయర్ కి మీ రిసోల్యుషన్స్ ఏంటి.. ? ఎవరేమి సాదిద్దామనుకుంటున్నారు .. ? ఎక్కడెక్కడి నుండో ఫోన్ చేసి అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ ఆలోచనలు పంచుకుంటున్నారు..<br /><br />శశి తనలో తాను ఓ నవ్వు నవ్వుకున్నాడు. ఎలా వుంది.. ఎక్కడ వుంది.. తెలియదు. తరువాత చాలా ప్రయత్నం చేసినా విచిత్రంగా ఆమె గురించిన ఆలోచనలే దొరికాయి.. అక్కడినుండీ ఆమె వెళ్లి పోయింది.. అతని నుండీ కాదు.. ఆమె ఆలోచనలని ఎంత కట్టిపడేయాలని చూస్తే.. అంతగా అతను బందీ అవసాగాడు.. ఆఖరికి ఓ కటువైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. అదే ఇప్పుడు అతని కళ్ళలో కనపడుతోంది.. కారు ఆగింది..<br /><br />గౌతం రిసీవ్ చేస్కొడానికి వచ్చాడు.. హే .. రా రా.. నీకోసమే వెయిటింగ్.. మీ ఇంటివాల్లె నీకన్న ముందు వచ్చారు..ఏంటీ ఆలస్యం..<br /><br />"కాస్త పని పడింది " ముక్తసరి సమాధానమిచ్చాడు. లోపలికి తీసుకెళ్ళాడు గౌతం..<br /><br />అంతా సందడి గా వుంది..అప్పటికే చాలా మంది గ్లాసులు పట్టుకుని లోకాభిరామాయణం మొదలు పెట్టారు. అక్కడ ఉన్న వాళ్ళలో ఆడవాళ్ళు చాలా తక్కువమంది.. అందరూ తెలిసిన వాళ్ళే గనుక ఎవ్వరిలోనూ ఆ reservedness కనపడడం లేదు.. చాలా మంది ఒక చోట గుమ్మిగూడడం కనపడింది . తెలీకుండా అది అతనిని ఆకర్షించింది. అదే గుంపులోంచి ఎవరో పిలుస్తున్నారు. శశి.. శశి.. అని.. అనాలోచితం గా అటువైపు నడిచాడు. ఎదురు చూడనిదేదో జరుగుతోందని.. అతనికి తెలుస్తున్నట్టుంది. అతని కళ్ళు వెదకడం మొదలు పెట్టాయి.. అతని ఆలోచనలకి రూపమిచ్చినట్టు.. ఎదురుగా అక్షర కనపడింది. పక్కనే ఎవరో సరి జోడీలా వున్నాడు. యేవో పరిచయాలవుతున్నాయి. తను కూడా వెళ్లి ఓ అయిదు నిమిషాలు మాట్లాడాడు గాని.. ఏదీ సరిగా వినలేదు కూడా. ఓ పావుగంట అయ్యింది.. ఇప్పుడతని పేరు కూడా గుర్తుకురావడం లేదు.<br /><br />హ్యాపీ న్యూ ఇయర్.. అరుస్తున్నారందరూ..<br /><br />"చాలా కాలమయింది.. మనం కలిసి" వెనుకనుండి అక్షర పలకరిచింది..<br />"అవును సంవత్సరాలయింది.."<br /><br />ఇద్దరూ నడుస్తూ మాట్లాడడం మొదలు పెట్టారు..<br /><br />"ఐ కెన్ సి లాట్స్ ఆఫ్ చేంజ్ " అందామె..<br /><br />'నిజమే' సమాధానం చెప్పి "నువ్వు?" ప్రశ్న లాగా ఉంది అతని పదం..<br /><br />ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. పెళ్ళయిందట? - కొంతసేపాగి అంది ''<br /><br />దూరంగా చూపిస్తూ అన్నాడు. తనే.. పేరు 'వసు' . ఓ ఏడు నెలలయింది పెళ్ళయి. మన ఆఫీసే..<br /><br />"చాలా బాగుంది మీ ఆవిడ ..."<br /><br />"అందుకే చేసుకున్నాను.." - నవ్వుతూ అన్నాడు.. 'మీ జోడి కూడా బాగుంది..' పొగడ్త జోడించాడు.<br /><br />"నాన్న గారి కొలీగ్ వాళ్ళ అబ్బాయి. చిన్నప్పటి నుండీ పరిచయమే.. కాక పోతే తనే ముందు ప్రేమ అన్నాడు... ఒప్పుకోలేదు.. మళ్ళీ నావల్ల ఒకతను బాచిలరుగా మిగిలిపోతున్నాడని .. ఈ మధ్యనే చేసుకున్నాను.. "<br /><br />"లవ్ మారేజీ అన్నమాట..?"<br /><br />"అవును ఆయనది లవ్ నాది మారేజ్" నవ్వుతూ చెప్పింది..<br /><br />"హాపి మారీడ్ లైఫ్ " అన్నాడు..<br /><br />" '<b>మీ</b>' క్కూడా " బదులిచ్చింది<br /><br />ఆమె మాటలో అ గౌరవ వచనం అతనిని ఆశ్చర్య పరచలేదు.. కారణం అతనికి తెలుసు..<br /><br />ఇప్పుడెవరి జీవితాలు వారికి ఏర్పడ్డాయి..<br /><br />అతను పరిచయం మాత్రమే అనుకున్న ప్రేమ.. ప్రేమ అని తెలిసే టప్పటికీ .. ఆ ప్రేమ పరిచయమైపోయింది..<br /><br />మీ మారేజీ ఎరెంజ్డా ? అడిగింది..<br /><br />పెద్దవాళ్ళు చేసిందే. ఫస్ట్ ఇద్దరి పరిచయం ఆఫీసులోనే.. చెప్పానుగా. ముందు ఆమెకి నేను నచ్చాను.. కాని ప్రోపోస్ చేసింది ఫస్ట్ నేనే.. అది పెద్ద స్టోరీ..<br /><br />చేసిన తప్పుని మళ్ళీ చేయకుండా... ఉండాలని తను చేసిన పనిని మరోలా చెప్పాడు.<br /><br />నీకు ప్రేమ మీద అంత మంచి అభిప్రాయం లేదు కదా.. ? ఆపుకోలేక అనేసింది ఆమె.<br /><br />"తెలీదు కానీ.. నా థియరీ తప్పని తెలుసుకున్నాను.. అంతకు మించి చెప్పలేను.. ప్రేమే భావాలకు మూలం అదే నేను తెలుసుకున్నది.."<br /><br />ఆమెకేదో అర్ధం అయినట్టు మళ్ళీ ఆ విషయం అడగలేదు..<br /><br />ఇంతలో గౌతం వచ్చి ఇద్దరినీ మళ్ళీ పార్టీ లోకి పదండి పదండి అన్నాడు..<br /><br />హ్యాపీ న్యూ ఇయర్ శశి.. ఆమె అక్కడినించీ బయలుదేరింది.<br />"యు టూ.." శశి కూడా కదిలాడు..<br /><br />కచ్చితంగా ఇది కొత్త సంవత్సరమే..ఇక మీదట కొన్ని ఆలోచనలు.. భయాలు.. ఉండవు.. కాని గడిచిన ఈరోజు జ్ఞాపకాన్ని మాత్రం అతను తీసివేయ్యాలనుకోలేదు.. బహుశా ఆమె కూడా అంతే నేమో..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-2770115006798339654?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-5544337466474854802010-11-29T02:09:00.000-08:002010-11-29T02:10:26.236-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TOzCSW4uzrI/AAAAAAAAAdA/zfX2OfOArWQ/s1600/Picture12.gif"><img style="cursor: pointer; width: 211px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T53glSjeyBg/TOzCSW4uzrI/AAAAAAAAAdA/zfX2OfOArWQ/s320/Picture12.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543018862023200434" border="0" /></a><br /><br /><span>జీవితానికొకటే</span> <span>తెలుసు</span>..<br /><span>ఇవ్వడం</span>..<br /><br /><span></span><br /><span>ఈరోజు</span> <span>మీద</span> <span>ప్రేమ</span><br /><span>ఊహలు</span> <span>నింపుకున్న</span> <span>రేపటి</span> <span>రోజు</span><br /><span>బ్రతకడానికి</span> <span>ఓ</span> <span>కారణం</span><br /><br /><span>మనసుకు</span> <span>కాస్తంత</span> <span>నవ్వు</span>..<br /><span>మనిషి</span><span>గా</span> <span>కాసిన్ని</span> <span>క్షణాలు</span>..<br /><span>తనదైన</span> <span>అస్తిత్వం</span><br /><br /><span></span><span>కొన్ని</span> <span>తీయనివి</span>..<br /> <span>మరి</span> <span>కొన్ని</span> <span>మింగుడు</span> <span>పడనివి</span>..<br /><span>వెనుకటి</span> <span>రోజులకు</span>, <span>కాలం</span> <span>చెల్లని</span> <span>గురుతులు</span><br /><br /><span>అంతే</span>..<br /><span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1210031785525416900-554433746647485480?l=gurivindaginja.blogspot.com' alt='' /></div>శివ చెరువుhttp://www.blogger.com/profile/04840838048744748929noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1210031785525416900.post-68689421649705875342010-11-26T07:30:00.000-08:002010-11-26T07:43:59.062-08:00<span>అది</span> <span>ఆకలేసిన</span> <span>ఓ</span> <span>ఆదివారం</span> .. <span>ఇంట్లో</span> <span>ఎవరూ</span> <span>లేరు</span> .. <span>డైలీ</span> <span>సీరియల్</span> <span>లో</span> <span>కధ</span> <span>అంత</span> <span>క్లి</span><span>యర్</span> <span>గా</span> '<span>మనకి</span>' '<span>మన</span> <span>వంట'</span> <span>గురించి</span> <span>తెలుసు</span>.. <span>పోనీ</span> <span>పక్కింటి</span> <span>వాళ్ళని</span> <span>అడిగి</span> <span>తినడానికి</span> <span>ఏమైనా</span> <span>తెచ్చుకుందామా</span>..? <span>అని</span> <span>ఆలోచిస్తే</span>.. <span>పోయిన</span> <span>వారమే</span> <span>తెచ్చిన</span> <span>అయిదు</span> <span>కేజీల</span> <span>కోటాబియ్యం</span>, <span>అరకేజీ</span> <span>బెల్లం</span>, <span>ఒక</span> <span>జాడీ</span> <span>ఆవకాయ</span> <span>ఇంకా</span> <span>పాడై</span> <span>పోతాయని</span> <span>వాళ్ళు</span> <span>ఫ్రిజ్జు</span> <span>లో</span> <span>దాచుకుంటే</span> <span>ఎత్తుకొచ్చుకున్న</span> <span>కూరగాయలు</span> <span>గుర్తుకొచ్చాయి</span>. <span>దేవుడిచ్చిన</span> <span>కాసిన్ని</span> <span>తెలివి</span> <span>తేటలతో</span> <span>పరిస్థితిని</span> <span>సాయంత్రం</span> <span>దాకా</span> <span>విశ్లేషిస్తే</span>.. <span>బయటకెళ్ళి</span> <span>తినాల్సిందేనని</span> <span>తేలిపోయింది</span>. <span>ఇక</span> <span>ఆలస్యం</span> <span>చేయలేదు</span> ..<br /><br /><span>జుయ్య్ మని బయటకి </span><span>పరిగెత్తాను</span><span> ..</span><br />.<br />.<br /><br /><br />=====================================================<br /><br /><span>ఆ</span> <span>కుక్కకి</span> <span>మనసు</span> <span>విరిగిందీ</span> <span>అదే</span> <span>ఆది</span><span>వారం</span>.. <span>వీధిలో</span> <span>ఎవరూ</span> <span>లేరు</span>.. <span>జరిగిన</span> <span>యానువల్</span> <span>ఎప్రైసల్</span> <span>లో</span> <span>ప్రాజెక్ట్</span> <span><span><br />లీడ్</span></span> <span>పడేసిన</span> <span>రేటింగ్</span> <span>నోటిక్కరుచుకుని</span> <span>ఎక్కడికో</span> <span>బయలు</span> <span>దేరింది</span>. <span>లీడ్</span> <span>మొరిగితే</span> <span>పడింది</span> , <span>ఆన్</span> <span>సైట్</span> <span>ఇవ్వకపోయినా</span> <span>సర్దుకుంది</span>.. <span>అర్ధ</span> <span>రాత్రి</span> <span>అపరాత్రి</span> <span>లేకుండా</span> <span>ఓటీ</span> <span>చేసింది</span>.. <span>అడక్కపోయినా</span> <span>ఓవర్</span> <span>యాక్షన్</span> <span>చేసింది</span>.. <span>అయినా</span> <span>ఏమిటీ</span> <span>దరిద్రపు</span> <span>గొట్టు</span> <span>రేటింగ్</span> ..? <span>పైగా</span> "<span>కుక్కా</span> - <span>పిక్కా</span>" <span>ప్రాజెక్ట్</span> <span>నావల్లే</span> <span>పో</span><span>యింది</span> <span>అంటాడా</span>....<br /><br /><span>నో</span>... <span>నో</span>... <span>నో</span>.... <span>ఒక్కసారి</span> <span>గట్టిగా</span> <span>మొరిగింది</span>.. <span>ఎదురుకుండా</span> <span>ఏదో</span> <span>సినిమాలో</span> <span>రమణ</span> <span>గోగుల</span> <span>మ్యూజిక్</span> <span>కి </span><span>చక్రి</span> <span>పాడిన</span> <span>పాట</span> <span>పాడుకుంటూ</span> <span>వస్తున్న</span> <span>నాలో</span> <span>తన</span> <span>బాసు</span> <span>కుక్క</span><span>ని</span> <span>చూసుకుంది</span>...<br /><br /><span>నేను</span>.. <span>కుక్క</span>.. <span>బాసు</span> <span>కుక్క</span>...<br /><span>కుక్క</span>..<span>బాసు</span> <span>కుక్క</span>... <span>నేను</span>..<br /><span>బాసు</span> <span>కుక్క</span>... <span>నేను</span>..<span>కుక్క</span>..<br /><br /><span>ఇలా</span> <span>ఓ</span> <span>అర</span> <span>నిమిషం</span> <span>ఫోటోలు</span> <span>మారాకా</span>.. <span>కచక్</span> <span>కచక్</span> <span>అని</span> <span>ఎక్కడో</span> <span>శబ్దం</span> <span>వినపడింది</span>.. <span>ఎక్కడా</span>..? <span>అని</span> <span>కన్ఫర్మ్</span> <span>చేసుకునే</span> <span>లోపలే</span> <span>కళ్ళలోంచి</span> <span>నీళ్ళు</span>, <span>హైదరాబాద్</span> <span>లో</span> <span>వరదనీరులా</span> <span>బయటకొచ్చేస్తున్నై</span> ..<br /><br />"<span>మమ్మీ</span>..." <span>గట్టిగా</span> <span>ఒక</span> <span>అరుపు</span>.. <span>చూస్తే</span> <span>మా</span> <span>ఇంటి</span> <span>గేటు</span> <span>దూకి</span> <span>లోపల</span> <span>పడ్డాను</span>..<br /><br />======================================================<br /><br /><br /><br /><span>కళ్ళు</span> <span>తిరిగినట్టున్నై</span>.. <span>కొంత</span> <span>సేపు</span> <span>నాకేమీ</span> <span>తెలీలేదు</span>..<br /><br /><span>అమీర్</span> <span>పేటలో</span> <span>ట్రాఫిక్కు</span> <span>లేనట్టు</span>.. , <span>మా</span> <span>వీదిలో</span> <span>కుక్కల్లేనట్టు</span> , <span>ఆ</span> <span>మధ్య</span> <span>రిలీసైన</span> ' A '<br /><span>సినిమాలో</span> <span>హీరోయిను</span> <span>నన్ను</span> <span>ప్రేమిస్తున్నానని</span> <span>పబ్లిక్కు</span> <span>లో</span> <span>చెప్పినట్టు</span>.. (<span>వచ్చింది</span> <span>ఇంగ్లీష్</span> <span>సినిమా</span> <span>హీరోయిన్</span> <span></span>) <span>యేవో</span> <span>పాడు</span> <span>కలలోచ్చాయి</span>..<br /><br /><span>రియాలిటీ</span> <span>లోకొచ్చాకా</span> <span>ఇప్పుడు</span> <span>దాన్ని</span> <span>తిట్టాలి</span> <span>అని</span> <span>గుర్తుకొచ్చింది</span>.. <span>హీరోయిన్</span> <span>ని</span> <span>కాదు</span> <span>కుక్కని</span><br /><br /><span>చీ</span> <span>చీ</span> <span>చీ</span>... <span>సాఫ్ట్</span> <span>వేర్</span> <span>ఉద్యోగి</span> <span>అని</span> <span>జాలి</span> <span>కూడా</span> <span>లేకుండా</span> <span>ఎడా</span> <span>పెడా</span> <span>కరిచి</span> <span>పడేసింది</span>.. <span>పాడు</span> <span>కుక్క</span>.. <span>దరిద్రపు</span> <span>కుక్క</span>.. <span>దొంగనా</span>.. <span>కుక్క</span>...<br /><br /><span>నేనే</span> <span>దాని</span> <span>ప్లేసులో</span> <span>ఉంటేనా</span>.. <span>ఇలా</span> <span>కరుస్తానా</span>.. ? <span>నాకు</span> <span>మాత్రం</span> <span>బాసుల్లేరా</span>.. <span>అప్రైసల్స్</span> <span>కాలేదా</span>..<br /><span>ఆగు</span> <span>ఆగు</span> ... <span>నేను</span> <span>కుక్కతో</span> <span>పోల్చుకుంటు</span><span>న్నానేంటి</span>..? ????????<br /><br /><span>తెగిన</span> <span>చెప్పుతో</span> <span>టపా</span> <span>టపా</span> <span>రెండు</span> <span>దెబ్బలేసుకున్నాను</span>...<br /><br /><span>equation derived</span> : <span>కుక్క</span> <span>కాటు</span> + <span>చెప్పు</span> <span>దెబ్బ</span>.. = <span>ఒక్కరికే</span> (<span>రెండూ</span> <span>నాకే</span>)<br /><br /><span>ఇంతలో</span> <span>ఎవరో</span> <span>తలుపు</span> <span>తట్టారు</span>..<br /><br />==========================================<br /><br /><span>చెప్పు</span> <span>పక్కన</span> <span>పడేసి</span> <span>తలుపు</span> <span>తెరిచి</span> <span>చూసా</span>. <span>పక్కింటావిడ</span>!<br /><br />(<span>కొంప</span> <span>తీసి</span> <span>వాళ్ళాయన </span><span>అరువిచ్చిన</span><span>వి</span> <span>అడగడినికి</span> <span>కాని</span> <span>రాలేదు</span> <span>కదా</span>.. <span>ఉన్న</span> <span>పళం</span><span>గా</span> <span>ఆస్తులెక్కన్నించీ</span> <span>అమ్మాలీ</span> ,, ?) <span>ఆలోచన</span><span>లో</span> <span>పడ్డా</span>..<br /><br />"<span>బాబూ</span> <span>ఇంట్లో</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">మనుషులు</span> <span>ఎవ్వరూ</span> <span>లేరా</span>..?"<br /><br /><span>చెట్టంత</span> <span>మనిషిని</span> <span>నేనుంటే</span> <span>ఎవ్వరూ</span> <span>లే</span><span>రం</span><span>టుం</span><span>దా</span>...? <span>నాకూ</span> <span>అనుమానమొచ్చింది</span>. <span>అవును</span> <span>ఈ</span> <span>మధ్య</span> <span>అద్దంలో</span> <span>చూస్కోక</span> <span>చాలా</span> <span>కాలమయింది</span>.. .. <span>వెంటనే</span> <span>పరుగెత్తుకెళ్ళి</span> <span>అద్దం</span> <span>ముందు</span> <span>ఓ</span> <span>పది</span> <span>పాతిక</span> <span>భంగిమలు</span> <span>ప్రయత్నం</span> <span>చేసాక</span>... <span>నేను</span> <span>నేనే</span> <span>అని</span> <span>కన్ఫర్మ్</span> <span>చేసుకుని</span> <span>తలుపు</span> <span>దగ్గరకి</span> <span>వచ్చా</span>... <span><span><br /><br />ఎంత</span></span><span>మదమెంత</span><span>అహమెంత</span><span>కండ</span><span>కావరము</span>?<br /><br /><span>అరిచేద్దామనుకున్నాను</span>.. <span>కాని</span> <span>పొద్దున్నే</span> <span>మునిసిపాలిటి</span> <span>పంపు</span> <span>దగ్గర</span> <span>నీళ్ళు</span> <span>పట్టుకునే</span> <span>పోటీలో</span> <span>ఆమే</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">నెంబర్</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">వన్</span>.<br /><br /><span>equation derived</span> : <span style="font-weight: bold;">నెంబర్</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span><span style="font-weight: bold;">వన్</span> </span>= <span>బలమెక్కువ</span> + <span>అంతకు</span> <span>మించి</span> <span>నోరెక్కువ</span><br /><br /><span>అది</span> <span>గుర్తుకొచ్చిన </span><span>నాలో</span> <span>ఎక్కడ</span> <span>లేనీ</span> <span>వినయం</span> <span>బయలు</span> <span>దేరింది</span> "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">లేరండి</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ..</span> <span>చెప్పండి</span> <span>ఏం</span> <span>కా</span><span>వాలి</span> ?"<br /><br />"<span>బయటకి</span> <span>వెళ్తున్నాను</span>.. <span>కొంచెం</span> <span>మా</span> <span>చంటాడిని</span> <span>చూస్కో</span> <span>అంటూ</span> <span>ఆ</span> <span>బుజ్జిగాడిని</span> <span>మా</span> <span>ఇంట్లో</span> <span>వదిలేసి</span> <span>వెళ్ళిపోయింది</span>"<br /><br /><span>పిలిచినా</span> <span>వినిపించుకోకుండా</span> <span>వెనక్కి</span> <span>తిరిగి</span> <span>చూడకుండా</span> <span>అవుటయిన</span> <span>యువ</span> <span>రాజ్</span> <span>సింగ్</span> <span>పిచ్చి</span> <span>మీంచి</span> <span>వెళ్లి</span><span>పోయినట్టు</span>... <span>విసురుగా </span><span>వెళ్ళిపోయింది</span>..<br /><br />==========================================<br /><br /><span>వాడు</span> <span>బుజ్జిగాడు</span> <span>కాదు</span> <span>నన్ను</span> <span>టార్గెట్</span> <span>చేయడానికి</span> <span>వాళ్ళ</span> <span>అమ్మ</span> <span>నా</span> <span>మీద</span> <span>వదిలిన</span> "<span>గుణ</span> <span>శేఖర్</span> <span>సినిమా</span>" ..<br /><br /><span>హీరో</span> "<span>ఉపేంద్ర</span> " <span>కొచ్చిన బూతుల కంటే ఎక్కువ బూతులు ..</span> <span>తెలుగు</span> <span>సినిమా</span> <span>హీరో</span> <span>కంటే</span> <span>ఎక్కువ</span> <span>స్టంట్లు</span>.. <span>అన్నిటికీ</span> <span>మించి</span> <span>మాంచి </span><span>తమిళ</span> <span>సినిమాలో</span> <span>ఉన్న</span> <span>ఏడుపు</span> .. <span>వీడి</span> <span>ప్రత్యేకత</span>.<br /><br /><br /><span>ఒకటా</span> <span>రెండా</span>.... <span>కూర్చుంటే</span> <span>కాళ్ళ</span> <span>మధ్యలో</span> <span>దూరిపోతాడు</span>.. <span>నడుస్తుంటే</span> <span>కాళ్ళకడ్డం</span><span>పడతాడు,</span> <span>అటూ</span> <span>ఇటూ</span> <span>అయితే</span> <span>వెల్లకిల్ల</span> <span>పడతాడు</span>.. <span>వాడు</span> <span>పడితే</span> <span>ఏడుస్తాడు</span> .. <span>ఏడిస్తే</span>..<span>వాళ్ళమ్మ</span> <span>వస్తుంది</span>.. <span>ఇక</span> <span>ఇలాకాదని</span> <span>వాడ్ని</span> <span>కుర్చీకి</span> <span>కట్టేసి</span> <span>ఓ</span> <span>కార్టూన్</span> <span>చాన్నెల్</span> <span>తగలేసి</span> ..<span>నేను</span> <span>పెయింటింగ్</span> <span>వేయడం</span> <span>మొదలు</span> <span>పెట్టాను</span>..<br /><br /><span>నాలో</span> <span>సృజనాత్మకతని</span> <span>మొత్తాన్ని</span> .. <span>జోడించి</span>, <span>హెచ్చవేసి</span>, <span>బాగించి</span>, <span>గుణించీ</span> <span>ఒక</span> <span>అద్భుతమైన</span> <span>కళా</span> <span>కండం</span> <span>గీసాను</span>.<span>అది</span> <span>నాబోమ్మే</span> ..<span></span> <span>పోయిన</span> <span>సారి</span> <span>ఓటరు</span> <span>గుర్తింపు</span> <span>కార్డులకోసం</span> <span>తీయించుకున్న</span> <span>ఫోటో</span> <span>చూసి</span> <span>గీసాను</span> <span>దీన్ని</span>...<br /><span>ఎంత</span> <span>బాగా</span> <span>ఉంది</span> <span>ఈ</span> <span>పెయింటింగ్</span>.. <span>నిజం</span><span>గా</span> <span>కంటే</span> <span>ఈ</span> <span>బొమ్మలో </span><span>ఎంత</span> <span>బాగున్నాను</span>..!? <span>మ్మ్</span> <span>మ్మ</span>.. <span>ముద్దొచ్చేస్తోంది</span>..<br /><br /><span>ట్రింగ్</span> <span>ట్రింగ్</span>..<span>ఎవరో</span> <span>వచ్చారు</span> . <span>బొమ్మ</span> <span>పక్కన</span> <span>పెట్టి</span> <span>డోర్</span> <span>తెరవడానికి</span> <span>వెళ్ళాను</span>..<br /><br /><span>ఇంతలో</span> <span>కరెంటు</span> <span>పోయిందని</span> <span>పక్క</span> <span>గది</span> <span>నుండీ</span> <span>కుర్చీ</span> <span>ఈడ్చుకొచ్చేసాడు</span> <span>బుజ్జిగాడు</span>. <span>నే</span><span>వేసిన</span> <span>పెయింటింగ్</span> <span>చూసి</span> <span>చుచ్చు</span> <span>పోసి</span> <span>కుక్క</span> <span>కుక్క</span> .. <span>కుక్క</span> .. <span>అని</span> <span>అరవడం</span> <span>మొదలు</span> <span>పెట్టాడు</span>.<br /><br /><span>నా</span> <span>గుర్తింపు</span> <span>కార్డు</span> <span>పాడు</span> <span>చేసినందుకా</span>.. <span>నన్ను</span> <span>కు</span>.. <span>కు</span>..<span>కుక్క</span> <span>అన్నందుకా</span>.. <span>ఎందుకు</span> <span>ముందు</span> <span>ఏడవాలో</span> <span>తెలీక</span> <span>గొంతు</span> <span>దాక</span> <span>వచ్చిన</span> <span>ఏడుపుని</span> <span>అక్కడే</span> <span>ఆపేసుకున్నాను</span>.. <span>నువ్వూ</span> <span>మీ</span> <span>అమ్మ</span> <span>అంత</span> <span>అవుతావురా</span> <span>బుజ్జిగా</span> <span>అని</span> <span>ఆశీర్వదించి</span> <span>వచ్చిన</span> <span>వాళ్ళ</span> <span>నాన్నకిచ్చి</span><span></span> <span>పంపేసాను</span>.. <span><span></span></span>.<br /><br /><span>equation derived</span> : effect @ <span>బుజ్జిగాడి</span> <span>అల్లరి</span> is> effect @<span><span>కుక్క</span></span> <span>కాటు</span><br /><br />===========================================<br /><br /><span>ఇక</span> <span>ఇలా</span> <span>కాదు</span>.. <span>మనసు</span> <span>శాంత</span> <span>పరుచుకోవాలంటే</span>.. <span>entertainment</span> <span>కావాలంతే</span>.. <span>అని</span> <span>బుజ్జిగా</span><span>డొ</span><span>దిలేసిన</span> <span>టీవీ</span> <span>ముందు</span> <span>కరెంటు</span> <span>వచ్చేదాకా</span> <span>కూర్చున్నా</span>.<br /><br /><span>నా</span> <span>అభిమాన</span> <span>సీరియల్</span> "<span>ఆరేసుకుందాం</span> <span>రా</span>.." <span>నూట</span> <span>యిరవయ్యారో</span> <span>ఎపిసోడుకి</span> <span>మొత్తానికి</span> <span>హీరోయిను</span> <span>అక్షత</span>, <span>ఉతికిన</span> <span>బట్టలు</span> <span>ఆరేసింది</span>.. <span>అవి</span> <span>ఆరి</span>, <span>సర్ది</span>, <span>బీరువాలో</span> <span>పెట్టడానికి</span> <span>ఎంత</span> <span>లేదన్నా</span>.. <span>మరో</span> <span>రెండువందల</span> <span>పాతిక</span> <span>ఎపిసోడులు</span> <span>చూడచ్చన్న</span> <span>దీమాతో</span> <span>ఉన్న</span> <span>నన్ను</span>.. <span>తరువాత</span> <span>సీను</span> <span>గుండెల</span> <span>మీద</span> <span>కొట్టింది</span>.. <span>ఆరేసిన</span> <span>బట్టలు</span>.. <span>కుక్క</span> <span>ఎత్తుకెళ్ళి</span> <span>పోయింది</span>.. <span>ఈ</span> <span>దారుణం</span> <span>చూడలేని</span> <span>నేను</span> <span>ఛానల్</span> <span>తిప్పేసుకున్నాను</span>..<br /><br /><span>ఆ</span> <span>చానల్లో</span> <span>హీరోయిను</span> '<span>అమల</span>' <span>ఇంటర్వ్యూ</span> . <span>నాకు</span> <span>తెలీకుండానే</span> <span>ప్రోగ్రాం</span> <span>నెక్స్ట్</span> <span>బట్టన్</span> <span>మీదకి</span> <span>నా</span> <span>వేలు</span> <span>వెళ్ళిపోయింది</span>..<br /><br /><span>ఇప్పుడు</span> <span>జెమినిలో</span> <span>బయోస్కోప్</span> <span>ప్రోగ్రాం</span> <span>వస్తోంది</span>.. <span>హాలివుడ్లో</span> <span>రికార్డుల</span> <span>వర్షం</span> <span>కురిపించి</span>, <span></span> <span>కనీ</span> <span>వినీ</span> <span>ఎరుగని</span> <span></span> <span>గ్రాఫిక్స్</span> <span>మాయ</span> <span>జాలం</span><span>తో</span>, <span>మునుపెన్నడూ</span> <span>చూడని </span><span>భారి</span> <span>యాక్షన్</span> <span>చిత్రం</span> "<span>వీధి</span> <span>కుక్క</span> ". <span>తెలుగు</span> <span>లో</span> <span>తప్పక</span> <span>చూడండి</span> . "<span>వీధి</span> <span>కుక్క, </span><span style="font-size:130%;">వీధి </span><span><span style="font-size:130%;">కుక్క</span></span><span>,</span><span> </span><span style="font-size:180%;">వీధి </span><span><span style="font-size:180%;">కుక్క</span> </span>" <span>అని</span> <span>అక్క</span> <span>చెపుతోంది</span>..<span>యేవో</span> <span>రెండు</span> <span>మూడు</span> <span>భయపెట్టే</span> <span>సినిమాల</span> <span>ప్రోమోలు</span> <span>వేసాక</span> <span>ఆ</span> <span>ముచ్చట</span> <span>కూడా</span> <span>అయిపొయింది</span>..<br /><br /><span>ఇంతలో</span> <span>నాన్న</span> <span>గారు</span> <span>ఫోన్</span> <span>చేసారు</span>..<br /><br />"<span>ఏరా</span> <span>ఎక్కడున్నావ్</span>?"<br />"<span>ఇంట్లోనే</span> <span>వున్నాన్ను</span>.. <span>నాన్న</span> <span>గారు</span> "<br /><br />"<span>నీకోసం</span> <span>ఎవరో</span> <span>టీవీ</span> <span>వాళ్ళు</span> <span>ఫోన్</span> <span>చేసారు</span>"<br />"<span>అవునా</span>.. ? <span>నాకు</span> <span>తెలుసు</span> <span>నాన్న</span><span>గారండి</span> <span>మీరు</span> <span>నాగురించి</span> <span>గర్వ</span> <span>పడే</span> <span>రోజొస్తుందని</span>"<br /><br />"<span>నీ</span> <span>బొంద</span> ! <span>ఏ</span> <span>పాడు</span> <span>పని</span> <span>చేసావ్</span>? <span>నువ్వెకడున్నావని</span> <span>అడిగి</span> <span>అడిగి</span> <span>చంపుతున్నారు</span> "<br /><br />"<span>మీ</span> <span>మీద</span> <span>ఒట్టండీ</span> .. <span>నేను</span> <span>ఏ</span> <span>కుక్కనీ</span> <span>ఏమీ</span> <span>చేయలేదు</span>.. "<br /><br />"<span>పెట్టేయ్</span> <span>ఫోను</span> <span>వెదవా</span>.. "<br /><span>ట్రింగ్</span> <span>ట్రింగ్</span>.. <span>ఎవరో</span> <span>కాలింగ్</span> <span>బెల్</span> <span>కొట్టారు</span>.<br />=====================================================<br /><br /><span>తలుపు</span> <span>తీయంగానే</span> "<span>వీధి</span> <span>కుక్క</span> <span>అరాచకం</span> " "<span>శాంతి</span> <span>నగర్</span> <span>లో</span> <span>నెలకొన్న</span> <span>అశాంతి</span> <span></span> " <span>అంటూ</span> <span>తెలుగుని</span> <span>మాట్లాడుతున్నట్టు</span> <span>కాక</span>.. <span>వాంతి</span> <span>చేసుకుంటున్నట్టు</span> <span>ఎవరో</span> <span>ఒకామె</span> <span>తోసుకుని</span> <span>లోపలి</span> <span>కొచ్చింది</span>.. <span>ఆమె</span> <span>తో</span> <span>పాటూ</span> 3/4 <span>షార్టు, </span><span>అర</span> <span>కొర</span> <span>గొరిగిన</span> <span>గడ్డం</span>, <span>లుంబుం</span> <span>చొక్కా</span>.. <span>వేసుకుని</span> <span>ఒకడు</span> <span>తగలడ్డాడు</span>..<br /><br /><br />"<span>మీ</span> <span>పై</span> <span>జరిగిన</span> <span>ఈ</span> <span>అరాచకానికి</span> <span>మీరు</span> <span>ఎలా</span> <span>స్పందిస్తున్నారు</span> ? <span>మీకిదే</span> <span>మొదటి</span> <span>సారా</span> ..? <span>అసలెందుకిలా</span> <span>జరిగింది</span> ? <span>దీనిలో</span> <span>తప్పెవరిది</span> <span>అని</span> <span>మీరు</span> <span>భావిస్తున్నారు</span>.. ? "<br /><br /><span>అని</span> <span>నన్ను</span> <span>లేని</span> <span>సిగ్గు</span> <span>గుర్తు</span> <span>చేసుకునే</span> <span>ప్రశ్నలడిగి</span> <span>నేను</span> <span>పూర్తి</span> <span>గా</span> <span>ఏడిచే</span> <span>లోపే</span> <span>కెమెరా</span> <span>కి</span> <span>అడ్డుగా</span> <span>నిలబడి</span> .. "<span>మీరేమంటారు</span> ? <span>మీరు</span> <span>ఎవరిని</span> <span>సమర్ధిస్తారు</span>? <span>వెంటనే</span><span></span>XXXXXXXX<span>కి</span> SMS <span>చేయండి</span> " <span>అని</span> <span>చెప్పి</span> <span>ఇంక</span> <span>చాలు</span> <span>ఈ</span> <span>రోజు</span> <span>కి</span> <span>అంది</span> ..<br /><span>ఆ</span> <span>3/4లాగు</span> <span>వాడు</span>.. <span>రేపు</span> <span>మళ్ళీ</span> <span>ఎమోస్తాం</span> <span>ఇప్పుడే</span> <span>మిగతాది</span> <span>కూడా</span> <span>షూటింగ్</span> <span>చేస్కుని</span> <span>వెళ్లిపోదాం</span>.. <span>అంటున్నాడు</span>.<br /><br /><span>ఏ</span> <span>బాబూ</span> .. <span>ఓ</span> <span>గ్లాసు</span> <span>మంచి</span> <span>నీళ్ళు</span> <span>యియ్యి</span>. <span>మేకప్</span> <span>ఏమీ</span> <span>అక్కర్లేదు</span> <span>కానీ</span>.. <span>ఇలాంటి</span> <span>సీన్స్</span> <span>కి</span> <span>బా</span> <span>సూటయ్యావ్</span>.. <span>ఏదీ</span> <span>ఓసారి</span> <span>ఇటు</span> <span>తిరుగు</span>.. <span>ఓసారి</span> <span>అటు</span> <span>తిరుగు</span>... <s