Monday, May 23, 2016

పిచ్చితో 'కలిసి' పోతున్నాను



నిన్న వేసుకున్న చొక్కా
చిరిగిపోయింది

నోట వేసుకున్నకూడు
కింద నుంచీ వెళ్ళిపోయింది
మిగిలిన కూడు పాచి పోయింది
ఏదీ 'అలానే' ఉండిపోలేదు

రాతిరి చీకటి సూర్యుడితో వెళ్లి పోయింది
సూర్యుడి స్పర్శ సంధ్యతో చల్లారి పోయింది
ఏదీ 'అలానే' ఉండిపోలేదు

నీడ నిచ్చిన చెట్టు నేల రాలి
వెళ్లి పోయింది
ఎక్కడో బూడిదవ్వడానికి

చుట్టు పక్కల కొత్త చిరుగురులు మాత్రం
సంభందం లేనట్టు
ఎప్పుడు నీడ నిస్తామా అని ఎదురు చూస్తున్నై

జడన కూర్చిన పువ్వూ
దేవతార్చనకు చేర్చిన పువ్వూ
కోయక చెట్టుకు విడిచిన పువ్వూ
అన్నీ వాడి పోయాయి, కొంచెం అటు ఇటుగా
పోనీ..
కోసిన కత్తి వాడీ..???
"మిగల్లేదు ఏదీ.."

నిన్నటి ప్రశాంతత ఆకాశంలో నేడు లేదు
నేటి ఉదృతి రేపు కనపడదు
వెళ్ళిపోతుంది ఎక్కడికో..

చరిత్ర పుస్తకాలన్నీ
'జరిగి' పోయాయని చెపుతున్నాయి
భవిష్యత్తు పై ఆశలన్నీ
ఈరోజు "గడిచి" పోతుందని కోరుకుంటున్నాయి

ఎక్కడ చూసినా
ఒకలా ఏదీ లేదు..
నిలబడి లేదు ఏదీ, 'కదిలి' పోతోంది
ఎక్కడో 'కలిసి' పోతోంది

జనించి,
గడించి,
గతించి పోతోంది.. జగత్తు

ఇంత జరుగుతున్నా.. కళ్ళ ముందే
కల్ల అనుకుంటూ కాళ్ళీడ్చుకుంటూ
'నేను మాత్రం' మిగిలిపోతానన్న
పిచ్చితో 'కలిసి' పోతున్నాను ..



1 comment:

Ramana vamaraju said...

బావుంది వైరాగ్యం నేను అనే మీరు ఎవరు, ఆత్మ కూడా మంచి నుంచి చెడు చెడు నుంచి మంచి మార్పు జరుగుతూనే ఉంటుందటకదా....ఏ వైరాగ్యాలున్నా ఆకలేస్తే తినడానికి వెతుకులాటలు తప్పవుగా