Monday, February 1, 2016

దూరంగా.. అన్నిటికీ దూరంగా


సూర్యుడు శుభోదయం చెపుతుంటే విని ఎన్నాళ్ళయింది
వర్షపు చుక్క
మట్టి వాసన మనని ముట్టి ఎన్నాళ్ళయింది..
చలిమంటలు కాచి ఎన్నాళ్ళయింది..
ఎన్నేళ్ళయింది
ఈ పరుగు మొదలయి
దూరంగా..
అన్నిటికీ దూరంగా

పరుగు
ఒకటే పరుగు..
నవ్వుకు దూరంగా
నచ్చిన వాళ్లకు దూరంగా
పలకరింపుకు దూరంగా..
ప్రతి మనిషికీ దూరం గా..
పరుగు
ఒకటే పరుగు.. దూరంగా

కేవలం నీడలు కదులుతున్నాయి
మనుషులు లేరు అనిపిస్తుంది
గొంతుకలు ఉన్నాయ్
జీవం లేదనిపిస్తుంది
చూసే ప్రతిదీ టీవీ చానెల్ మారినంత వేగంగా కదిలి పోతుంటుంది
అనుమానమే పెద్ద నమ్మకమై నడిపిస్తుంది.. పరిగెట్టిస్తుంది
దూరంగా..
అన్నిటికీ దూరంగా

పెదవి అంచులు పైకి జరిగి ఎన్నాళయిందో
ఆఖరి సారి ఒక మనిషిని నాలో ఎప్పుడు కలుపుకున్నానో
నాలా నేనేప్పుడున్నానో
నాకే గుర్తు లేదు
బిగ్గరగా నవ్వు కుందామంటే
నేను తప్ప మరే కారణం కనపడ్డం లేదు
అయినా ఆపడం లేదు ఈ పరుగు
నన్నొదిలి దూరంగా
అన్నిటికీ దూరంగా

ఏం చేద్దామన్నా సమయం లేదు
దేనికో తెలీదు

ఓ ప్రయత్నం చేద్దామనే కదలిక మాత్రం రాదు
ఎందుకో అర్ధం కాదు

అయినా పరుగులు తీసే రధం మాత్రం
ఆగడం లేదు..
వెళ్తోంది దూరంగా
అన్నిటికీ దూరంగా