Tuesday, July 28, 2015

దరిద్రాన్ని ప్రచారం చేసుకుందాం..




వృద్దాప్యం కాదు కాళ్ళు జాపుకు కూర్చోడానికి
పసితనమూ కాదు.. పళ్ళు బయట పెట్టి నవ్వితే చాలు అనుకోవడానికి..
విధ్యార్ధివి..
కాబోయే ఉద్యోగివి,
సంపాదనకు వయసోచ్చిందని,
పదవులేవో వెలగపెట్టమనీ
గుర్తుచేస్తుంటుంది సమాజం పెద్దల పేర. వెంటపడి.

IIT చదివావా? ఎన్నవ ర్యాంకు?
ఎక్కడ? అలాగా? ఎలాగా?
ప్రశ్నలతో ఎదుర్చూస్తోంది ఉద్యోగ ప్రపంచం .. ఊరిస్తూ దూరంగా కంటపడి

ఆశగా అడుగులేద్దామా? భయపడి ఆగిపోదామా?
వినోదం ఓ పక్క.. విద్య ఓ పక్క
ఆటా? అటా? ఇటా? ఎటు?
ఏ టెక్నాలజీ? ఏ కంపనీ? జీతం మెంతో?
అయోమయం లో మునకలేస్తోంది విద్యార్ధి రధం.. కుంటుపడి

ఏ కోర్స్ లో ఎంత లాభమోస్తోంది?
షార్ట్ టర్మ్ ఆ? లాంగ్ టర్మ్ ఆ?
రాంకర్లు ఎంత మంది ఉండాలి? ఎలా మునుపటి కన్నా ఎక్కువ మార్కులు రావాలి?
ఏం చేసినా ఫీజులు పెంచుకునేలా ఉండాలి..
వ్యాపారం లో పెద్ద పెద్ద అడుగులేస్తోంది కళాశాలల రణం, కొంటూ ఒక్కో బడి

నిర్లక్ష్యం, మోసం, పోటీ, పేరు, పరుగు,
రీజియన్, రిలీజియన్, రిజర్వేషన్ ,
డబ్బు, మార్పు, గుర్తింపు, పట్టింపు,
అమ్మకాలు, ఇంకా నమ్మకాలు..

ఇన్ని కరువుల మధ్య, ఇన్ని నాసి రకం ఎరువుల మధ్య,
ఎదిగే చదువులు
పంటకు రాకుండానే.. ఎన్ని సార్లు కోతకు గురవుతున్నాయో !?
అవసరాలకు కాక, లాభాలకు చేసే ఈ వ్యవసాయం
ఒక చెట్టుకు మరో కాయను కాయక మానదు కదా..!

సారవంతమైన నేలను..
బీడు పడే భూములు గా తాయారు చేసే కర్షక, కార్మిక సోదరులకు..
లాల్ సలాం.. లాల్ సలాం..

కలాం లాంటి పెద్దలు కూడా ఇక లేరు,
అందుకే..
పొరపాటున మొలకోచ్చాయా?
తున్చేద్దాం.
మిగిలేవి పాడు మొక్కలేగా?
బాగా ఎదిగాక నిప్పు పెట్టి.. అందులో ఆత్మ హత్య చేసుకుందాం..
సజీవ దహనాల సంబరాలు చేసుకుందాం..
మన దరిద్రాన్ని మనమే గణాంకాలు గా ప్రచారం చేసుకుందాం..
ఈ పరిణామాల పరిమాణం మోయలేని దౌతున్నందుకు..
మనలో మనమే మౌనం పాటిద్దాం....

1 comment:

Anonymous said...

chaalaa bagundi. naa feelings kooda ive..