Sunday, July 19, 2015

తేలని ఒక చిక్కు ముడి























నింగి రాలిపోతున్నా
నేల కుంగి పోతున్నా
ఒక్కటే ఆశ
నిన్నటి  రోజలు వెళ్లి పోయాయని..
కనీసం ఈరోజు మనతో ఉందని. అది బాగుంటుందని..


చీకటి దుప్పటి లా కప్పేసుకుంటున్నా..
దారి చూపే దీపం దరికి ఇంకా చేరకున్నా..
ఒక్కటే ఆశ
ఎలాగో ఈరోజు వెళ్ళిపోతుందిలేనని
మళ్ళీ రేపోస్తుందని.. అదన్నా బాగుపడుతుందని

నెల నెలా వచ్చే ఆ చిల్లర కాసులు
అకస్మాత్తుగా ఓ నెల రావు
అయినా ఏ నెలా కర్చులు మాత్రం తక్కువ కావు..
కష్టమెంత కష్ట పడినా...
కలలు మాత్రం దగ్గర కావు.
బతుకు గుమ్మాల్లో కొత్త ఉదయపు కళలు  కనీసం తొంగి చూడవు

ప్రశాంతతని పరుగులకిచ్చి..
సమయానికి బరువులు తగిలించి
బారులు తీరిన కోర్కెల చిట్టాలో.. ఏది తగ్గించాలో తెలీక
ఎటు చివర మొదలు పెట్టాలో అర్ధంకాక ..
అలసిన అమాయక జీవితాలు..
ఆగిపోయాయా అన్నట్టుగా నడుస్తున్నాయి..

ఉన్న అప్పులు తీర్చు కోవడం ఒక ఆశయం
కొత్త అప్పులు చేర్చుకోవడం ఒక అవసరం
ఈ పద్మవ్యూహంలో..
ఆవేశాలు
ఆలోచనలు
నిరాశలు
ఎదురు చూపులు
ప్రతి రోజు ఒక తప్పనిసరి యుద్ధం చేస్తూనే ఉన్నాయి..

గెలిచినా
ఓటమి పాలైనా
ఓరిమి ఎంత చూపినా..
స్థిమిత పడని ఈ ప్రయాణం,
మధ్య తరగతి మహా కావ్యం
ఎన్నటికి సుఖాంత మయ్యేనో ..
తేలని ఒక చిక్కు ముడిగా మిగిలి పోయేనో..

No comments: