Sunday, November 23, 2014

నాది కల కాదు



అబద్ధం అనుకునుకుందామా ... ?
అవకాసమే లేదు..
నేను కళ్ళు మూసుకునీ లేను, నాది కలా కాదు
మరి ఎందుకు ఇంతలా పరిగెడతాను నీతో ...
ఆలోచనలతో, అడుగులతో...  అలిసిపోకుండా?
అద్దం లో నన్ను చూసుకున్నట్టు, నిన్ను చూస్తాను
అందుకే నువ్వు నాకేమౌతావని నన్ను నేను అడగలేదు  
కాని .. చిత్రంగా .....
నాకో ఉనికి ఉందా లేదా అనే ప్రశ్న.. నాకే
మళ్ళీ మళ్ళీ వేసుకుని .. నేనే ఏదో సమాధానం చెప్పుకుని
నీ వైపు తిరుగుతాను ..
తీరా నువ్వేమో !
నెత్తిన కొమ్ములు పెట్టి నాలిక బయట పెట్టి
నన్ను వెక్కిరిస్తుంటావు
కాసేపు చిన్న పిల్లలా
కాసేపు అమ్మలా
అందమైన అమ్మాయిలా...
అప్పుడప్పుడు అమ్మోరిలా
అవతారాలెత్తే నువ్వు
అన్నీ నువ్వే అవుతావని...  నేను మాత్రం ఏం ఊహించాను ?
కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి చూసినా
ఒడిలో తల పెట్టుకు పడుకున్నా
నవ్వీ నవ్వీ కన్నీళ్ళొచ్చినా   
గొంతు పెగలని నిస్సబ్దంలోనైనా
ఊపిరి తెలిసేంత దగ్గర అయినా
ఊపిరాడనంత దూరం లో ఉన్నా
నువ్వే నా ఉదయపు వెలుగు 
నువ్వే నా రాతిరి చీకటి
నీతోనే నా ప్రతి రోజూ

No comments: