Sunday, February 3, 2013

నువ్వు నేను ఏకాంతానికి తోడు ..



మాట్లాడినపుడు
మనతో మౌనమాడినపుడు

ఒకరి రూపునొకరు పొదివి పట్టుకోవడానికి
కేవలం కన్నులు చాలనపుడు..
లోపల ఒక గీత చెరిగిపోయింది..
ఒక కొత్త అడుగు పడింది..
దూరం దూరమైంది

అప్పుడు
నా భుజానిపై నీ తల వాల్చినపుడు
ఊపిరి తెలిసేంత దగ్గరగా ఇద్దరం దగ్గరౌతున్నపుడు

మరింకేమీ తోచలేదు
మనసుకు మరో మననం లేదు
అంతా ఒక్కటే..
పూర్తిగా నీవే.. నీవే..

ఆ దగ్గర తనంలోనూ
నువ్వు దూరం గా జరుగుతున్నపుడు 
మళ్ళీ మళ్ళీ రమ్మంటూ మూగవైనపుడు
అంతే అందంగా రెప్పలు వాలుస్తున్నప్పుడు 

నిజంగా !
ఏదో ఒక అద్భుతమే జరిగింది..

అప్పుడు ప్రపంచం లో
ఇద్దరే ఉన్నారు..

అవును ..

పచ్చని తోట..
నవ్వే పూలు..

దూరంగా కదిలే కడలి
హృదయం హోరు..

నీలాకాశం
నింపేసిన నక్షత్రాలు

అస్పష్టంగా
పొగ మంచు గీసే చిత్రాలు

ఏవీ కనపడలేదు..
మరింకేమీ తెలియడం లేదు

ఒక్కటే ఉందిక్కడ
ఏకాంతం..

నువ్వు నేను
తోడుగా..

No comments: