Monday, September 17, 2012

అసలు నువ్వు నాకేమౌతావ్?


సంధ్యను తుంపేస్తావ్
ఆదిత్యుడిని పని మాన్పించేస్తావ్..
రేచుక్కలు నా కంటికి కట్టేస్తావ్..
నిశ్చలంగా..
నిర్ధయగా..
నిరాటంకంగా..

నిన్నడిగానా?
పిలవమని...
కలవమని..
చూడమని.
నన్ను చంపమని

నువ్వొక..
ప్రమాదం

నువ్వొక..
మళ్ళీ మళ్ళీ పేలే మందు పాతర

నువ్వొక..
తీసుకోలేని నిజం
దాచుకోలేని నైజం
నా మనసుకి

యెందుకిలా..?
యెందుకిలా..!
అగ్ని వేదిక కు ఆహ్వానం పలుకుతావ్..
విశ్వ వ్రుష్టి ని తీసుకొస్తావ్
నా మీద పగ పడతావ్
నన్నింతగా భయపెడతావ్

సంకెళ్ళు చుడతావ్
స్వాతంత్రం ప్రకటిస్తావ్
మాటేసి.. ఒక మాటేసి..

కవ్విస్తావ్
కన్నెగరేసి

ఎర్రనీ పెదాల మధ్య
నా లోచనలు ముంచేస్తావ్..

దూరంగా జరిగి వెక్కిరిస్తావ్

ఉరి తీస్తావ్
బ్రతికిస్తావ్
ఓ సారి చూసేసి మళ్ళీ నవ్వేసి

నన్నెందుకిలా వేధిస్తావ్?
నాకెందుకిలా అనిపిస్తావ్?
నన్నింతగా సాధిస్తావ్?

చూస్తూ
చూస్తూ
పూర్తిగా చుట్టేస్తూ?
ఇంతకంటే నన్నేం చేస్తావ్?
అసలు నువ్వు నాకేమౌతావ్?


*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.

5 comments:

SKY said...

ప్రేమ పరచే జీవిత చీకట్లు. ఇక్కట్లు
:) మీ భావన బాగుంది.. వేదన కాదు.

శివ చెరువు said...

నిజానికి ఇది వేదన కవిత కాదండి.. అలా అనిపించిందంటే నేను ఫెయిల్ అయినట్టే :)
దగ్గరతనాన్ని.. అల్లరిని..కోరికను.. కాస్త కోపాన్ని.. కలిపి ఒక irregular పంధాన రాద్దామన్న ప్రయత్నం..
మీ ప్రోత్సాహానికి ధన్యవాదాలు..

the tree said...

వినాయకచవితి శుభాకాంక్షలండి,

శివ చెరువు said...

భాస్కర్ గారు మీకు కూడా వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలండి..

చైతన్య said...

superb...loved it :)