ఆ మబ్బుల వెనుక ఏమున్నాయో? అని.

చాలాసేపటి నుండీ..
ఏవో ఏవో ఆకారాలుగా.. మబ్బులు కనిపిస్తున్నాయి..
వాటిని గాలులు ఎక్కడికో తోసుకు పోతున్నాయి..

ఆ మబ్బుల వెనుక ఏమున్నాయో? అని.
ఒక చిన్న ఆశతో నా కళ్ళు అటువైపే చూస్తున్నాయి..

కాసేపు దగ్గరగా వెళ్లి చూసోద్దామంటే
దూరం ఎక్కువుండి పోయింది.
దూరంగా చూస్తుంటే..
దగ్గరగా వెళ్ళే బుద్ధి, బుద్ధి మానుకోనంది..

వెలుగును ముక్కలు చేసి..
నగిషీలు చెక్కినట్టు.

కనురెప్పలు..
చప్పుడాపుకున్నట్టు

నిద్దుర లేచిన నీడలు..
వెలుతురును కౌగిలించుకున్నట్టు..

ఆనందం..
ఆకస్మిక తనిఖీ చేస్తున్నట్టు..

అప్పుడే..
అక్కడే పుట్టినట్టు.

నా ఆలోచనలు
పయనిస్తున్నాయి.. పరుగులు తీస్తున్నాయి..

అలా అలా ..మరి కాసేపటికి..
నేను అలిసిపోకూడదని ..
అంత ఎత్తు నుండీ..
ఆ మేఘాలు వర్షమై కదిలాయి.. ..

అభిషేకం జరిగినట్టు తడిసిపోయాను..
నేను..

ఆఖరికి చూసాను కదా..!
అక్కడ ఆకాశం అంతా తెల్ల మొహం వేసుక్కూర్చుంది..

శూన్యం చుట్టుకున్న..
లేమిలా..
అక్కడ నా ఆశలు తప్ప ఏమీ లేవు..

అటుపై...
ఏమీ లేని నా ఆశలు అక్కడ లేవు..



*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.