Monday, July 4, 2011

ఆ కాగితాలలోనే..!




ఒకటి కాదు, రెండు కాదు..!

కాగితం..
మొత్తం కలలన్నిటినీ అక్షరాల రూపంలో తాగేసింది..

ఊహలు పుట్టినప్పటినుండీ పెరుగుతున్నంత కాలం కూడా
ఇదే జరుగుతోంది..
సిరా చుక్కలుగా రూపాంతరం చెందడం
అదే పుస్తకంలో కలిసిపోవడం..
వాటి చరిత్రను అక్కడే రాసుకోవడం..
అప్పుడప్పుడూ తెరచి చదువుకోవడం..

ఒక్కోసారి ఆశ్చర్యపోతుంటాను
ఈ పుస్తకం ఎంత పెద్దదో..! నిండదు ఎన్నటికీ.. అని

కానీ..
ఇప్పుడు భయపడుతున్నాను
కారణం..?
చోటు చాలక.. నా కొత్త ఆశలు పదాలు పెనవేసుకోవడంలో తడపడుతున్నాయి

అందుకే అంతగా తనలో ఏం నింపుకుందో అనుకుంటూ...!
ఓ సారి స్వప్నావలోకనం చేసుకోవడం మొదలు పెట్టాను

ఎంత అందంగా ఉన్నదో అక్కడ?
అద్దం లాగ..

ఎలాంటి శబ్దరాహిత్యతన ఉన్నదో అక్కడ ?
స్పష్టంగా వినగలిగేటట్టు..

ఎలాంటి అనుభూతి ఉన్నదో అక్కడ?
ఆనందమే తన్మయంచెందేట్టు..

అంతా ఒక అధ్బుతమే దర్సించినట్టయింది

కానీ..
అక్కడే మొరొకటి చూస్తాననుకోలేదు..
ఏళ్ళ నుండీ ఏవో ఆలోచనలు ఆయువు పోసుకుని
ఇక్కడే ఇల్లు కట్టుకు నివసిస్తున్నాయి..

నిజానికి వాటికి ఉనికి లేదు..
వాటి ఉనికిని నేనే!

అందుకే నా కలాన్ని కదలనీయక
కాలాన్ని కట్టేద్దామని చూస్తున్నాయి..

అవసరం లేనివి..
అవసరానికి రానివి..
ఎన్నో?

కలవనివి..
'కల్ల' అనేవి..
ఎన్నో?

వ్యక్తిత్వం లేనివి..
వ్యక్తీకరించాలేనివి..
ఎన్నో?

నిజానికి దూరంగా..
నిస్సిగ్గుగా..
ఎన్నో? ఎన్నో?

తమ అస్తిత్వం కోసం దాగివున్నవి..
అన్నీ ఆ కాగితాలలోనే..!

*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.

3 comments:

'Padmarpita' said...

బాగుందండి.

Ramki said...

ముందుగ మీ ఫోటో అదిరి పోయింది. వ్యాఖ్య కి తగ్గట్టుగా ఒక ఫోటో ని ఎంచుకోవటం లో మీరు మీకే సాటి.
కాగితం మనవ జీవితం లో చరిత్రని,కావ్యాలని,కవితలని, ఆలోచనలని ఒకటేమిటి అన్ని భద్ర పరచటంలో ఎంత ప్రముఖ పాత్ర వహిస్తోందో బాగా చెప్పారు. చాల బాగుంది మీ కవిత..

శివ చెరువు said...

థాంక్స్ పద్మార్పిత గారు..

Ramki గారు..
Actual గా నేను కాగితం అన్నది నిజమైన కాగితాన్ని ఉద్దేశించి కాదండి. దాచుకున్న కలల చిట్టాను కాగితం అన్నాను.. ఒక్కొక్కోటీ ఆ చిట్టాకు ఎలా జత అయ్యిందీ రాసాను. అలాగే మనకు మంచి కలలు ఉన్నట్టే పిచ్చి కలలు, ఆలోచనలు ఉంటాయి.. అవి అడ్డంకులే కానీ ఏరకంగానూ మంచి చేయబోవు.. వాటిని గురించి చెప్పడమే ఈ కవిత వెనక నా ఆలోచన. మీ ప్రోత్సాహానికి ధన్యవాదాలు.