Monday, June 13, 2011

నీవు లేవు.. నాకూ తెలుస్తోంది..



నీ పాదాలు ఎప్పుడో నే చేరలేనంత దూరం వెళ్ళిపోయాయి
అలసి అలసి నా అడుగులూ ఆగిపోయాయి..
ఇకపై కదలికలు లేవనీ..
నూరేళ్ళకు సరిపడా దూరం మధ్యన చేరుకుందని..
ఎలాగ నన్ను ఒప్పించుకోగలను?
ఎలాగ నా నీ నుండి తప్పించుకోగలను..?

నీ నుండీ పిలుపులు రావు
నా మాటలూ నిన్ను చేరుకోలేవు
ఈ మధ్యన నిలచిన నిశ్శబ్దం మాత్రం..
నాదగ్గర సమాధానం లేదనీ తెలిసీ
అదే ప్రశ్నను పదే పదే ఆహ్వానిస్తోంది

నీవు లేవు..
నాకూ తెలుస్తోంది
అయినా నీవు నాతో లేవనే అబద్దం నాకు నేను చెప్పుకోలేక పోతున్నాను..
నిన్నటి రోజు.. నావనుకున్న క్షణాలనుండీ
బయట పడలేకున్నాను

ఆగిపోయిన ఈ ప్రయాణంలో..
ఇకపై ఎదురుచూపులు కూడా ఉండవు..
నవ్వులకు నవ్వులు లేవు..
నేడు లేదు..రేపూ లేదు..
ఏదో జరుగుతుందన్న మిణుగురు వెలుగులూ లేవు..

అయినా నేను ఉన్నాను..!



*picture credit goes to original photographer and source. It will be removed in case of any objections.

7 comments:

  1. chala bagundi ..superb..

    ReplyDelete
  2. నువ్వు లేవు కాని నీ జ్ఞాపాకాలు ఉన్నాయి...

    superb శివ గారు!!

    ReplyDelete
  3. ఇప్పుడే మీ పాత పోస్ట్ లో నా కామెంట్ కి మీరు ఇచ్చిన రిప్లై చూసాను...
    అవునండి చాలా కాలం నుండి బ్లాగ్స్ సరిగా చూడటం లేదు... అప్పుడప్పుడు మీ పోస్ట్స్ కోసమే ఓపెన్ చేస్తాను :)

    ReplyDelete
  4. హూ..... ఎంత విరహం!
    విడిపోయిన ప్రియసఖి కలలోకి వస్తే ఎంతటి బాధో అంతటి ఆవేదన మీ కవితలో తోణికసలాడింది.

    చాలా బాగుంది.

    ప్రియమిత్రుడు

    ReplyDelete
  5. థాంక్స్ చైతన్య గారు.. మీరు మీ painting ఏదైనా బ్లాగ్ లో పెడతారు అని.. అటువైపు వచ్చి వెడుతుంటాను.. కానీ ఈ మధ్య మీ బ్లాగ్ అప్డేట్ లేకపోవడంతో అలా అడిగాను..

    ప్రియ మిత్రమా..
    బహుశా నీ ఊహ సరి అయినదేనేమో!

    ReplyDelete