Tuesday, March 1, 2011

అందులో నాకు నేను లేను..నీకు నీవు లేవు..




సముద్రమంత నా ప్రేమ నీకోసం ఎప్పటినుంచో వేచి చూస్తోంది..
నీవొచ్చావు..

అక్కడి నుండీ..అటు ఇటుగా పక్కపక్కనే నడుస్తున్నాం..
నువ్వూ నేను..

తీరంలో ఆ తడిసిన ఇసుక..
మన ప్రతి అడుగులని పదిలపరుస్తోంది..
నీటి నురగ ఆ గురుతులని చెరిపి, మన పాదాలను తడిపి
వాటిని మనకు మాత్రమే మిగిల్చి పోతోంది..

నీమాటలు పువ్వులై విరిసాయి..
నవ్వులు పక్షులై ఎగిరాయి..
నీ.. నా ..మన ప్రతి ఊసూ..
మనసు నుండీ మనసుకూ.. మౌనం నుండీ మాటకు కదిలి వెళ్ళాయి..

అప్పుడే సరిగ్గా..అటుగా వెళ్ళే గాలి ఊరుకోక
నీ కురులను నా కన్నులకు, ఓ కోరికను గుర్తుచేసేట్టుగా నడిపించింది...
ఊరుకోలేక ఊరుకున్నాను..గాని అప్పటి నా అవస్థ నాకే తెలియాలి..!

అలా అలా అదే ఏదో నువ్వు..
నా చెవిలో చిన్నగా చెపుతానంటూ...
మరింత దగ్గరగా వచ్చావు
ఆ క్షణం నీ శ్వాస నా ఊపిరికి దగ్గరగా వచ్చేసింది..
ఎంతగా అంటే ? వేరొకరికి అర్ధం కానంతగా !
ఆ క్షణం ఒక కొత్త ప్రపంచం సృష్టించబడింది..
ఆకాశం మనకు మాత్రమే గొడుగు పట్టింది..
ఇక ఆ రాతిరి వేళ..చంద్రుడికి వెన్నెలనద్ది...
దూరానికి దగ్గర భావమిచ్చి..
మౌనానికి కూడా సంగీతాన్ని స్వరపరిచి..
ప్రకృతికి ఆకృతి మనమయ్యాం..

ఆ కొద్దిపాటి సమయం ఒక జీవితమయ్యింది..
ఎంత విచిత్రమో..?
అందులో నాకు నేను లేను..నీకు నీవు లేవు..





*picture credit goes to original phographer and source. It will be removed in case of any objections.

3 comments:

  1. hi...chala baga rasaru..nice..

    ReplyDelete
  2. prakriti srustini kallaku kattinattu chupincharu

    ReplyDelete