Wednesday, January 26, 2011

వెనుకకు రాలేక..




ఎవరో వేలు పట్టి నడిపిస్తున్నారు
నేనూ అడుగులు వేస్తున్నాను.

కాసేపు పాదాలు అటూ ఇటూ పడినట్టు జ్ఞాపకం
కాని.. నేను పడిపోలేదు..
ఇలా చాలా సార్లు జరిగింది..
నేను కూడా అలవాటు పడ్డాను..
తడబాటుకు కాదు..అడుగులకు..

నెమ్మది నెమ్మదిగా నా చేతిని లాగేసుకున్నాను
నా పాదాలపై నేను నిలబడ్డాను..
ఆక్షణం ఏదో సాధించానన్న గర్వం నాలో..

నా చేతిని పట్టుకునే మరో చేయి లేనందుకో
నన్ను 'నేను ప్రత్యేకం' గా చూసుకున్నందుకో..
ఎందుకో గర్వం..?
అప్పుడు నన్ను నేను ప్రశ్నించుకోలేదు.

తరువాత.. తరువాత..
అప్పటికవసరం లేని స్వేచ్చ కోరుకున్నాను కాబోలు..!
అక్కరకొచ్చే పాఠాలు అందకూడదని దూరంగా.. పరిగెట్టాను..
కొత్త రెక్కలు బరువెక్కేదాకా.. ఎగురుతూ వున్నాను..
మితి మరచిన వేగం తో..ఉద్వేగం వెనుకే అనుసరిస్తూ వెళ్లాను...


అలా ఎక్కడిదాకా వెళ్ళానో గుర్తు లేదు..
ఎందుకో కూడా ఆలోచన లేదు..

ఇప్పుడు మాత్రం పరుగులిక చాలనిపిస్తోంది..

కానీ ఇంత జరిగాక ..
నడక మాట పాతదైపోయింది
నిన్నటి రోజుల్లో ..వెలిసిపోయినదైపోయింది..
వెనకబడిపోయింది..

అందుకేననుకుంటాను.. ఆగిపోలేకున్నాను..!
నవ్వే నీడల జడల ఉచ్చులు వీడలేకున్నాను...!

3 comments:

చైతన్య said...

బాగుందండి!!

చదువుతుంటే నాకు ఇది గుర్తొచ్చింది...
"వేలు పట్టి నడిపిస్తుంటే చంటి పాపలా...
నా అడుగులు కోరే తీరం చేరేదెలా!"

Anonymous said...

chala baga cheparu...chala bagundi..

Anonymous said...

chala baga cheparu...chala bagundi..