Wednesday, October 27, 2010

ప్రయాణం




ఎక్కడి నుండీ ఎక్కడి వరకూ
ఎప్పటి నుండీ ఏనాటి వరకూ
ప్రయాణం?

కనిపించే సమాధానం కొంత వరకే..

చీకటి నుండి వెలుగు మీదుగా చీకటి లోకి వెళ్ళే వరకూ
కన్నులు తెరచి రెప్పలార్పుతూ ..శాశ్వతంగా కనుమూసే వరకూ ..

ఎరుక లేక మొదలు పెట్టినా ఎదుర్కోక తప్పక..
చేసే..ప్రయాణం ఇది..

ఏళ్ళ కాలం దాటాక , వెళ్ళే క్షణాలు ఎదురు పడ్డాకా ఒప్పుకోక తప్పక..
పూర్తి చేసే..ప్రయాణం ఇది..

అప్పుడప్పుడూ
అక్కడక్కడా..
చేసొచ్చిన మజిలీలలో
మరువని మరువపు దండలు, వడలి పోయినా పరిమళిస్తూనే ఉంటాయి
మరువరాని రాకూడదని దండనలు, 'వాడి'పోయినా గాయాన్ని చేస్తూనే ఉంటాయి..

పరికిస్తే ... పరిశీలిస్తే..
అశ్రువుల ధారల కాలం
ఆకలి కాల్చే కాలం
ఎముకల భాధలు ఏకరువు పెట్టిన కాలం
స్థిరమైన ఆవ్రుతిలో అవి వచ్చి వెళుతున్నాయి అంతే..
వాటికి స్థిరత్వంలేదు..నాతో వుండవు.. చూసి పోతాయంతే..
బహుశా.. వాటి ప్రయాణపు ప్రణాళికలో నాకిచ్చిన ప్రాముఖ్యత అంతే.. కాబోలు..

నాకోసమని తోడు..
ఎవరో ఉన్నారని అనుకుందామని అనుకుంటూ వుంటాను
కానీ ఒక్కడినే ఎక్కడికో వెళుతుంటాను..

కారణం?

పరిచయాల పరంపరలో
ఇష్టా ఇష్టపు వ్యక్తి విశేషణలో
వదిలేసినవి కొన్ని
వదిలి పోనివి కొన్ని
కొన్ని 'కల'వని క్షణాలు
కొన్ని 'కధ'లని క్షణాలు


చెప్పుకోవడానికే కాని చేసిన ఇంత ప్రయాణం..
చేతికందిందెంత...? ఇంతే!
తట్టుకొనొచ్చిన రోకటి పోట్లు.
దాటుకొచ్చిన మైలు రాళ్ళు
అప్పుల, తప్పుల, జబ్బుల నొప్పులు..

ఏమని చెప్పను ఇది?
జీవితం..

మిగిలి పోయిన నేను మళ్ళీ మిగిలి పోతున్నాను..

1 comment:

మురళి said...

బాగా రాసారు శివగారు .. జీవితంలో కష్టసుఖాలు .. జీవితం అనే ప్రయాణం చివరిలో వాటి తీపి/చేదు జ్ఞాపకాలు ... బాగుంది ..
కొంచెం తీపి పాళ్ళు తక్కువగా అనిపించినా వర్ణన బాగుంది ... నాకు నచ్చిన పంక్తులు ఇవి

౧) మరువని మరువపు దండలు, వడలి పోయినా పరిమళిస్తూనే ఉంటాయి
౨) చెప్పుకోవడానికే కాని చేసిన ఇంత ప్రయాణం.. చేతికందిందెంత...? ఇంతే!
౩) మిగిలి పోయిన నేను మళ్ళీ మిగిలి పోతున్నాను..