Saturday, July 3, 2010

ఈ కధని కాదని..




ఆకాశాన
అందనంత దూరాన
అంతెత్తున
నువ్వు నేను..

వినాలనుకునేవేవో .. చెప్పాలనుకుని
మళ్ళీ మళ్ళీ చూసిన కలలను..
ముందు నిజం చేసేసుకుందామనే తొందరలోనే ఉన్నట్టున్నాం..!

క్షణం నువ్వూ ఏం మాట్లాడవు..
అదే క్షణం నాకూ మాట రాదు..

అమాంతం మౌనాన్ని..పక్కకి జరిపేసి
నువ్వూ నేను ఎదురు పడతామా..?
ఒకరినొకరు చూసుకుని ఫక్కున నవ్వేసుకుంటాం..

మళ్ళీ అదే గట్టు మీద కూర్చుంటాం
కనిపించడానికే తప్ప.. లేదుగా మనమధ్య కాస్తంత దూరం..

తెలియకుండానే నేను కాసింత దగ్గరగా జరుగుతాను..
గమనిస్తూనే గమనించనట్టు..ఆలోకిస్తావు నువ్వు..

రెప్ప పాటు .. నావైపు రెప్ప విసిరి..
అంతలోనే చూపు దాచేసుకుంటావు..
నేను కూడా..ఏమెరునట్టు చూడట్టుండిపోతాను..

మళ్ళీ ఏవేవో చెపుతూ..మాటలు దాటేస్తుంటామా..?
చల్లని గాలో ..
నాలుగు వర్షపు చినుకులో వచ్చేస్తాయి..

ఇద్దరం రెక్కలు విప్పి ఎగిరేదాకా..
ఒకే గూటికి చేరే దాకా..
వెంబడిస్తూనే ఉంటాయి.
ఇప్పటి కధని కాదని మరో అధ్యాయానికి తీసుకెల్తాయి..


.

6 comments:

  1. very nice.
    బొమ్మకూడా తగినట్టుగా ఉంది

    ReplyDelete
  2. చాలా బావుంది

    ReplyDelete
  3. chala bagundi..poto kuda selction bagundi ...

    ReplyDelete
  4. Thanks kottapaali garu, lalitha gaaru mariyu agnatha gaaru..

    ReplyDelete
  5. సూపర్ గా ఉంది!

    "కనిపించడానికే తప్ప.. లేదుగా మనమధ్య ఈ కాస్తంత దూరం.."
    ఇది బాగా నచ్చింది నాకు!

    ReplyDelete
  6. థాంక్స్ చైతన్య గారు..

    ReplyDelete