Saturday, January 9, 2010

నీలం చొక్కా.. కమలా రావు..




.. నా హ్యాపీ డేస్ కి ముగింపు కార్డు పడిపోయింది ఇప్పట్లో రాదనుకున్న ఉద్యోగం వెంటబడి మరీ వెతుక్కుంటూ వచ్చింది. నిద్రపోతున్న నా జీవితం ఈ రోజు ఉదయాన్నే ఏడుగంటలకు నిద్ర లేచింది.

టైం అవుతోంది కన్నా.. రెడీ అవుతున్నావా? అమ్మ ఓ పక్కన అరుస్తోంది...

నేను : "ఆ రెడీ అయీ అర్ధగంట అవుతోంది.. కొత్త బట్టలకు పసుపు పెట్టి ఇస్తానన్నావు?"

అమ్మ : ఇదిగో వస్తున్నా.. ..

అమ్మ తెచ్చిన చొక్కా చూసి ఒక్క సారి కరెంటు షాక్ కొట్టిన "బాబూ మోహన్" లా అయిపోయాను.
( మీ అవకాశాన్ని బట్టి "బాబూ మోహన్" పదాలు interchange కూడా చేస్కోవచ్చు )

ఐదున్నర ఏళ్ళు వెనక్కెల్తే.. 10th క్లాసు సెలవులు

తణుకు పక్కన, దువ్వ అనే పల్లెటూరిలో ఓ మంగళవారం సంత...

"అమ్మా.. నేనేం అడిగినా నాన్నారు కొనిపెట్టట్లేదే..అయినా ఓ సైకిలేగా అడిగింది..నీలాగా రోజూ వంట చేయమన్నానా "

"పెద్దవాళ్ళ విషయాలు నీకేం తెలీదు ఊరుకో..అయినా ఇదంతా నీక్కాక ఎవరికి కన్నా.. కొనిపెడతారులే నువ్వైతే బాగా చదువుకో.."

నేను : 7th class అప్పుడూ ఇదే చెప్పారు

అమ్మ : "నాన్న మాట మార్చే మనిషి కాదులే "... అయినా నీకేం తెలీదు ఊరుకో...

నేను : !!!!! ???

"లేదే .. మొన్నటికి మొన్న... " అని నేనేదో చెప్పబోయేంతలో అమ్మ నీలం చొక్కా వైపు చూసింది..

పైన అమ్మ చెప్పినట్టు పెద్దగా తెలీని నేను..కూడా.. ప్రపంచంలో ఇంత వరకూ చూసిన అతి నికృష్టమైన చొక్కా అదే..

నీలం రంగు.. పసుపు చారలు.. అక్కడక్కడా ద్ది పూలు. +10 -10 సైటు ఉన్న వాడు కూడా దీన్ని వేసుకోడు చూస్తే ..

ఓ పక్క అమ్మ కళ్ళు మిల మిలా మెరుస్తున్నాయి.. వెంటనే నన్ను చూసింది ...

నేను.. చొక్కా..
చొక్కా .. నేనూ..
నేను.. చొక్కా..
చొక్కా .. నేనూ.. కెమెరాలో ఫ్లాష్ అవుతున్నాము.,.

కొంపతీసి ఈ చొక్కా నాక్కానీ కొనిపెట్టేస్తుందేమో.. ?
నాలో భయం మొదలయింది.. కెమెరా ఫ్లాష్ అవుతూనే వుంది..

అమ్మా.. "అర్జెంటు.. వెళ్ళాలి.." రెండు వేళ్ళు చూపిస్తూ అరిచా ..

"అందుకే చెప్పాను మీ నాన్న పెట్టిన రేగి వడియాలు ఎక్కువ తినొద్దని.. వింటేనా.. అవి అజీర్తిచేసినోళ్ళకి విరోచనాల మాత్రల్లా పని చేస్తాయి తప్ప ఉత్తినే తినడానికి పనికి రావు. మొన్న పక్కింటావిడ కూడా వాళ్లాయనకు రెండు రోజులు సెలవులొచ్చాయని ఓ నాలుగు వడియాలు తీసుకెళ్ళింది.. పక్కనే వెంకన్న మామయ్య ఇల్లుందిగా.. పరిగెత్తు " అని కొట్టు వాడి వైపు తిరిగింది.

అమ్మ : బాబూ ఈ చొక్కా ఎంత ?

కొట్టు వాడు: 150 రూపాయలు

అమ్మ : 30రూపాయలకిస్తావా?

నేను : అమ్మా "అర్జెంటు.. వెళ్ళాలి.."

కొట్టు వాడు: కుట్టడానిక్కూడా 30 కంటే ఎక్కువ తీస్కుంటారమ్మా.......

నేను : అమ్మా "అర్జెంటు.. వెళ్ళాలి.."

అమ్మ: చెప్పావు లేవయ్యా........................

వాదోప వాదాలు ముగిసిన తరువాత .. కేవలం అయిదు రూపాయల తేడాలో అమ్మ ఆ చొక్కా కొనకుండా వచ్చేసింది..

ఆరోజు ఎంత ఆనందమేసిందంటే .. "మామయ్య ఇంటికి వెళ్ళకుండా పని అయిపోయినంత "

ప్రపంచంలో నాకు నచ్చని ఒకే ఒక్క చొక్కా.. "నీలం రంగు.. పసుపు చారలు.. అక్కడక్కడా అద్దిన పూలు.."

ఇప్పుడు..

మోహన్ బాబు తేరుకున్నాడు..

కాని అదెలా ఇక్కడికొచ్చింది..

నేను..: అమ్మా ఈ చొక్కా..?

అమ్మ: మొన్న తిరనాళ్ళ కెళ్ళినప్పుడు అదే ముప్పై రూపయలకిచ్చాడు లేరా.. నేను చెప్పానా నువ్వు అదృష్టవంతుడివని.. ఆ మెత్తటి.. వెచ్చటి.. నీలం చొక్కా.. ..అంటూమురిసిపోతుంటే..

ఏడిచినట్టే ఉంది నా అదృష్టం... నాలుగేళ్ల పాటు అమ్ముడు కాని ఆ చొక్కా నా కోసమే పుట్టిందని మా అమ్మా చెపుతుంటే.. బాలకృష్ణ సినిమా బ్లాకు లో కొని చూసిన అనుభూతి కలిగింది..

చొక్కా వేసుకున్నాకా ఆ అనుభూతి "ఇంతింతై వటుడింతై" అన్నట్టయ్యింది.. వొళ్ళంతా పట్టేసింది... అటూ ఇటూ కదిలితే చిరిగి పోతుందేమో అన్న భయం..

ఎలాగొలా ఆఫీసు చేరాను..

ఓ పావుగంట ఎదురు చూపుల తరువాత .. లిఫ్టు సిటి బస్సులా నిండుగా వచ్చింది.. నాకు ఫుడ్బోర్డ్ లో నుంచునే అవకాసం ఇచ్చారు.

ఇంతలో కాలికి ఏదో మెత్తగా తగిలింది .. అమ్మాయి కాలు నాకు తగిలింది ..

ఆమె: "సారీ .. చూస్కోలేదు "
నేను : "its మై pleasure యు ఆర్ వెల్కం "

ఆమె...: ఓ రకమైన చూపు చూసింది "మీ చొక్కా చాల బాగుంది ఎక్కడ కొన్నారు"

నేను : (ఏమనలేదు)



మళ్ళీ
సీన్ రిపీట్ ..

కాలుని ఏదో బలంగా తొక్కింది ... మగాడు నా కాలు మీద నుంచున్నాడు..

మగాడు: "సారీ .. తప్పైపోయింది "

నేను : ఏ కళ్ళు నెత్తికెక్కాయా..?

సాటి మగాడు: పోనీలెండి.. తప్పైపోయింది అంటున్నారుగా

నేను : ఏ నీక్కూడా కళ్ళు నెత్తికెక్కాయా..? వాడి రెండో కాలు నీ కాలు మీదే ఉంది.. చూస్కో..

సాటి మగాడు: (ఏమనలేదు)

ట్రైనింగ్ రూం లో అడుగు పెట్టాను..అందరూ ఎవరో పోయినట్టు మౌనం గా వున్నారు..

HR Manager దైవాదీనం ఏదో మాట్లాడుతున్నారు..

ఈ కంపనీ లో చేరడం మీ అదృష్టం .. మనమంతా కుటుంబ సభ్యులం... ఇక్కడ జీతం కాదు ,పని ముఖ్యం ...
అని ఏవేవో చెపుతున్నారు..

ఇంతలో కమలారావు వచ్చి మైకు లాక్కున్నాడు...దైవాదీనం అందరివైపూ ఒక సారి జాలిగా చూసారు... ఎందుకో అర్ధం కాలేదు

ఇందాక లిఫ్టులో కాలు తొక్కిన ఆ "ఒక్క మగాడు" ఈ కమలారావే.. ఈ కంపనీ మేనేజర్..నన్ను గుర్తు పట్టాడు.. చూసావా చేరక ముందే నిన్నెలా తోక్కేసానో అనే రావుగోపాలరావు చూపు వేస్కుని ... తన ప్రసంగం మొదలు పెట్టాడు..
క్రిస్టమస్ కేకును .. వేసవి సెలవుల దాక దాచుకు తినే మొఖం వాడూను..

నేను అంత.. నేను ఇంత... అంటూ, పక్కింటి ఆవిడ ... వాళ్ళాయన గురించి చెప్పినట్టు చెప్పుకుంటున్నాడు..
కంపనీని నా భుజాలపై మోసాను అని చెపుతుంటే.. నా పక్కన "సోముగాడు" వంగిన కమలా రావు నడుము చూసి అవును నిజమే అన్నట్టు తల ఊపుతున్నాడు..

పైన అర్ధం కానిది ఇప్పుడు అర్ధం అయ్యింది.

మండబెట్టినట్టే ఉంది వీడి తెలివి ....అనుకున్నాను ..

సమయం 2 గంటలయ్యింది

ఇంతలో జైల్లో కైదీలను బోజనాలకు పిలిచినట్టు ... బోజనాలకు పిలిచారు..

బోలెడన్ని వేరైటీలున్నై అక్కడ.."చారు.. పప్పు.. పప్పు చారు.."
నీళ్ళను మరిగించి రెండు కరివేపాకు రెబ్బలను తగిలించి కాస్త ఉప్పు కారం జల్లి ఒక గొప్ప వంటకం చేసారు .. దాని పేరే "చారు"

దాన్నే వేరే గిన్నెలో పోసి "పప్పు" అనే పేరు కూడా రాసారు.. మనక్కావలసింది వేసుకోవచ్చు "పప్పు" లేక "చారు"

.. బోజనాల్లయ్యాక అందరూ నిద్ర మబ్బు మొకాలేసుకుని ఒకరి మొహం ఒకరు చూస్కుంటున్నారు..

ఇంతలో కమలారావు వచ్చి "సైలెన్స్" అన్నాడు....ఆ అరుపుకి, ఒకావిడ కళ్ళు తిరిగి పడిపోయింది .. ఆవిడని తీస్కుని వేరొకావిడ బయటకు వెళ్లి పోయింది..

చాల సేపు ఏదో చెప్పాడు .. తరువాత ఓ రెండు మూడు గంటలయినట్లు ఉంది..
ఉన్నట్టుండి చెప్పడం ఆపేసి .. "ఎవరైనా ఎమన్నా అడగాలనుకుంటున్నారా?" అన్నాడు.

నేను వెంటనే ఆర్. నారాయణ మూర్తిలా ఆవేశంగా లేచి వొళ్ళు విరుచుకుంటూ.. చెయ్యి ఎత్తాను.. దెబ్బకి నా నీలం చొక్కా కాస్తా.. ఎక్కడికక్కడ కుట్లు ఊడి పోయింది..

"కళ్ళు తిరిగి పడిపోతే ఆడాళ్ళనేనా మగాళ్ళను కూడా పంపేస్తారా..?" అని అడిగాను..

సమాధానం చెప్పలేదు కాని .. నన్నూ బయటకి పంపేసారు..

13 comments:

Cheruvu N said...

Chaala bagundi mee story... Job inka unda? Kamala rao emi chestunnaru?
Neelam chokka photo pedithe inka bagundedi....

Good script... Welldone

Ramki

santhosh said...

chala bagundhi........2nd part eppudhu.......

చైతన్య said...

బాగుందండి :) బాగా వ్రాసారు :)

రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ said...

సరదాగా ఉంది. ప్రయత్నిస్తే ఇంకాస్త బాగా వచ్చేదనిపించింది.

కొత్త పాళీ said...

Excellent.
Keep it up.

monkey2man said...

good one! entertaining!

SRRao said...

ఈనాటి ఆనందమయ మకర సంక్రాంతి
అందించాలి అందరి జీవితాలకు నవ్య క్రాంతి
*** మీకు, మీ కుటుంబానికి, మీ మిత్రులు అందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు ***
SRRao
శిరాకదంబం
http://sirakadambam.blogspot.com/2010/01/blog-post_13.html

రాధిక said...

:) keka

నిషిగంధ said...

:)))

Nutakki Raghavendra Rao said...

శివ గారూ,నీలం చొక్కా కమలారావు కధ కధనం రెండూ బాగున్నాయి ,పూర్తి కధ చదివించాయి .అభినందనలు. కీపిటప్.అభినందనలతో...శ్రేయోభిలాషి ...నూతక్కి

మధురవాణి said...

ఆ మెత్తటి.. వెచ్చటి.. నీలం చొక్కా..
బాలకృష్ణ సినిమా బ్లాకు లో కొని చూసిన అనుభూతి కలిగింది..
:) :) :)
నవ్వలేక చచ్చాను. బాగా రాశారండీ..! నాకు నీలం రంగు చొక్కా కథనం బాగా నచ్చిడ్ని కమలారావు పార్ట్ కంటే..మొత్తానికి మీరు కవితలే కాకుండా కామెడీ కూడా పండిస్తారన్నమాట :) :)

manosri said...

బావుంది బావుంది ఎప్పట్నుంచో చదవాలనుకుని, ఈ రోజు చదివా...
నా అదృష్టం మండినట్లే ఉంది నాలుగేళ్ళు అయినా ఆ చొక్కా మిమ్మల్ని వెతుక్కుంటూ వొచ్చిన వైనం, అదిరింది

sahiti said...

ha ha ha chalaaaaaaaaa bagundi....:)