Wednesday, June 3, 2009

ఏ సూర్యుడో ఉదయించే దాక ...




ఆలోచిస్తావనుకున్నా ...
అర్ధం చేసుకుంటావనుకున్నా..

ఆకాశం విరిగి మీద పడ్డా ..
నీ మాట నీదే నన్నావు..

నచ్చ జెప్ప జూస్తే ...
నీవెవరన్నావు..

వెలుతురు లేని రాతిరిలో...
నన్నొదిలి బయటకు పోయావు..

లెక్క చేయలేదని కాదు..నా భాధ..

నేస్తం... నీవేమౌతావనేదే .. నా భయం ...

అందుకే నా మరో ప్రయత్నం గా

చేసేస్తున్న..
చుక్కలకు చిన్నవిన్నపం
చూపిస్తాయని చిరు దీపం

ఏ సూర్యుడో ఉదయించే దాక ......

6 comments:

  1. ఏ సూర్యుడో ఉదయిస్తాడని
    వెలిగే జ్యోతిని ఆర్పి చీకటి
    చేసుకుంటే ...ఆ భయం జ్యోతికి కాదు ....
    అర్ధం చేసుకొని మనసుది !
    కవిత బావుందండీ !

    ReplyDelete
  2. చెమిలో నీవు చేసావు ప్రయత్నం.
    ఎదుటి వారికి కూడా ఉండాలి అదృష్టం.

    ReplyDelete
  3. మనసులో వేదన ముసురు, ఇలా వర్షిస్తేనే కాస్త తెప్పరిల్లుతుంది. వదిలినా, వీడిపోయినా ఒక సారి స్నేహబంధం పెనవేసిన హృదయాలు ఒకే తరంగధైర్ఘ్యం [wavelength] లో సంచలిస్తూనేవుంటాయి. మీ కవిత నాలో కవిత వ్రాయాలన్న స్పందన కలిగించింది.

    ReplyDelete
  4. Meru andaru emi chepukuntunaro naku ekkat ledu.....kani bagundi :) - $om

    ReplyDelete
  5. bava..ekkadooooo gurchukundhi ra....chala bagundhi....

    ReplyDelete
  6. paityaniki mandundi....


    dabbing sahityam mundu edaina digadudupe.....!

    ReplyDelete